21. Ułłauuz Granią Zachodnią — 4A kat. sł. (A. Bałdin, N. Ałchutow, T. Bałdina i J. Smirnow — 10 sierpnia 1958 r.).

Droga od obozu alpinistycznego „Bezenge” do pola biwakowego na Grani Południowej żandarma Utiug patrz opis — 18. Od biwaku na grani zejście na śnieżne płaskowyż lodowca, powyżej trzeciego progu seraka. Stąd w lewo i do góry równolegle do Grani Południowej szerokim (25–30 m) śnieżnym żlebem Grani Zachodniej wierzchołka Ułłauuz, na prawo od żandarma Utiug.

Śnieżnym żlebem (w zespo­łach!), omijając skały w żle­bie z prawej stro­ny, 250–300 m w górę i przez piar­gi — wyjście z żlebu na dolne siod­ło Grani Zachodniej wierz­chołka Ułłau­uz.

Z siod­ła:

• w pra­wo przez osypiska, śnieg (ostro­żnie — zwisające sza­firki!) i pro­stymi ska­łami — pod­jazd na pierw­szy wznos Grani;
• da­lej przez pro­ste ska­ły grani, na­stępnie przez lodowo-śnieżny wznos — pod­jazd pod ścia­nę „Pi­ły” (se­rię skal­nych żan­darmów).

Pod ścia­ną:

• naj­pierw 90–100 m półkami i pły­ta­mi do góry i w pra­wo, nie do­chodząc 60–70 m do pra­wego żebra ścia­ny;
• na­stępnie 35–40 m w le­wo do góry śnież­ną półką;
• Da­lej pro­sto do góry przez ścia­nę, na­stępnie pół­kami — wyjście na „Pi­łę” (ubez­pie­cze­nie przez wystę­py, hak!).

Moż­li­we jest obje­chanie czę­ści „Pi­ły” z le­wej:

• 80–90-me­trowy tra­wers przez śnieżną ter­asę do lodowo-śnieżnego żle­bu;
• Żle­bem (kamie­nie!) 50–60 m do góry na pół­ki;
• Pół­kami 45–50 m do góry w le­wo na „Pi­łę” (w jej środ­kowej czę­ści).

Wszyst­kie żan­darmy „Pi­ły” prze­cho­dzą pro­sto przez grań. Z ostat­niego żan­darma — 20-me­trowy dul­fer na górne siod­ło Grani Zachodniej.

Z siod­ła:

• 80–90 m do góry przez śnież­ny zbo­cz — pod ścia­nę nie­wiel­kie­go żół­te­go żan­darma;
• 20-me­trowy objezd jego przez lód z le­wej stro­ny;
• na­stępnie przez znisz­czone ska­ły — pod­jazd na jego wierz­cho­łek.

Da­lej:

• przez nie­wiel­ki śnież­ny płaskowyż;
• 35–40-me­trową półką w pra­wo do góry nad żle­bami (ubezpie­cze­nie!) — ku ścianie pod prze­łęcz między du­żym żan­darmem i wie­żą.

Pod ścia­ną:

• przez zaśnie­żoną półkę 35–40 m w prawo do góry;
• na­stępnie pro­sto do góry 40–50 m przez żleb;
• da­lej 20–25 m przez szcze­li­nę (kamie­nie!).

W odleg­ło­ści 10–12 m od prze­łęczy:

• 35–40 m półką w lewo na „bal­kon”;
• da­lej przez pro­ste ska­ły — pod­jazd na żan­darm i nim — ku le­wemu „Zę­bowi”.

Spo­między „Zę­ba” — 40-me­trowy dul­fer do prze­wa­łu mię­dzy du­żym żan­darmem i wierz­chołkiem. Z prze­wa­łu przez śnież­ną grań, pro­stymi ska­łami i osypis­kami — pod­jazd na wierz­cho­łek Ułłau­uz.

Od pola bi­wakowego — 12–14 godz. Zej­ście patrz w opi­sach 18 lub 19.

Re­ko­men­da­cje dla uczest­ni­ków pod­jazdu

1. Liczba uczest­ni­ków — 4–8 osób.
2. Pole bi­wakowe — Grań Po­łud­niowa żan­darma Utiug.
3. Czas wyj­ścia — 3–4 godz. ra­no.
4. Wy­po­sa­że­nie: lina głów­na — 2 × 40 m; lina po­moc­ni­cza — 4 m; haki skal­ne — 8–10; haki lo­dowe — 2–3; młot­ki skal­ne — 2; karab­inki — 10–12; ra­chy — 4 pa­ry; na­met — 1.
5. Miejs­ca bi­waków — na dol­nym siodle grani, na grani za pierw­szym wznosem, na grani za „Pi­łą”, na górnym siodle grani, na lodow­cu i jego mo­re­nach.
6. Wy­jazd na ma­run­t z na­metem lub baga­żem.