Ułłu-Auz z przeł. Kündium-Miżyrgi.

Szczyt Ułłu-Auz-Ba­szi (4679 m) położony jest w bocznym odgałęzieniu grani, oddzielającym dorzecza rzek Dumała i Miżyrgi. Wejście na Ułłu-Auz-Ba­szi z przełęczy Kündium-Miżyrgi klasyfikowane jest jako 3A kat. trudn.

1 dzień.

Od a/d „Bezeńgi” droga prowadzi przez lewobrzeżną morenę lodowca Miżyrgi aż do zniknięcia ścieżki i obniżenia moreny do poziomu lodowca (około półtorej godziny chodu), następnie należy wejść na lodowiec i podążać jego środkiem aż do pierwszego stopnia lodospadu Kündium-Miżyrgi.

Pierwszy próg przechodzi się w jego prawej części, wzdłuż najłagodniejszego lodowego stoku. Nie należy zbliżać się do stoków Miżyrgi z powodu możliwości obrywania się śniegu; po przejściu pierwszego stopnia należy szybko kierować się w lewo ku górze, w stronę lewej krawędzi (względem kierunku marszu) drugiego stopnia lodospadu.

Dolna część drugiego stopnia lodospadu jest omijana (po lewej w kierunku marszu) przez osypisko (50–60 m), następnie droga wiedzie w prawo i wyprowadza na lód powyżej stromego lodowego stoku. Tutaj zazwyczaj wkłada się raki.

Dalej droga prowadzi:

• prosto w górę przez lodospad,
• jakieś 20–50 m od jego lewej krawędzi (w kierunku marszu).

Liczne szczeliny są zawalone ułamkami seraków i nie sprawiają trudności przy przejściu. Najtrudniejszy odcinek drugiego stopnia znajduje się w jego górnej części; może okazać się tu potrzebne:

• rąbanie stopni,
• wbijanie lodowych haków (1–3).

Możliwe jest obejście najtrudniejszych fragmentów nieco na prawo, jednak nie należy schodzić za bardzo w dół lodospadu z uwagi na możliwość obrywania się ze stoków piku Tichonowa.

Powyżej drugiego stopnia lodospadu należy zejść na niezbyt stromą osypisko (po lewej w kierunku marszu) od strony lodowca i podnieść się do jego grani powyżej trzeciego stopnia lodospadu. Przez grań osypiska ścieżka prowadzi w lewo do góry w stronę miejsca noclegu położonego u skał zamykających grań. Powyżej skał na lodowcu pod śniegiem jest woda.

Droga od obozu do miejsca noclegu zajmuje 8–10 godz.

2 dzień.

Należy wyjść możliwie wcześnie, gdyż tego dnia planowane jest wejście na przełęcz Kündium — Miżyrgi, osiągnięcie szczytu i powrót do miejsca noclegu, a przy sprzyjających warunkach również zejście do obozu.

Przełęcz Kündium-Miżyrgi z miejsca noclegu nie jest widoczna. Z grzędy osypiskowej należy zjechać jakieś 15 m w cyrk lodospadu, ograniczony z lewej (w kierunku marszu) stokami Ułłu-Auza. Cyrk przecina się w kierunku lodowca wypływającego spod przełęczy Kündium-Miżyrgi. Z prawej (w kierunku marszu) lodowiec ten ograniczony jest granią zbiegającą od piku (4500 m) w grani Ułłu-Auza — Kosz­tan-Tau, z lewej zaś — jednym z odgałęzień Ułłu-Auza.

Charakterystyka lodowca:

• Stromizna w środkowej części — do 30°
• Lodowiec przykryty śniegiem
• Niewiele szczelin

Stopniowo należy skręcać w lewo i wychodzić do cyrku lodowca. Przed sobą widać siodło przełęczy Kündium-Miżyrgi — jest to lewe z dwóch dobrze widocznych obniżeń w grani. Grań Ułłu-Auza biegnąca w lewo od siodła nie jest drogą wejściową. Droga wejściowa staje się widoczna dopiero po wyjściu na siodło.

Od miejsca noclegu do przełęczy — 2–2,5 godz. marszu.

Do siodła prowadzi lodowczyk:

• Długość — 100–150 m
• Stromizna — 30–45%
• Zazwyczaj pokryty śniegiem

Za przełęczą znajduje się szeroki śnieżny poziomy taras. W razie potrzeby może tu zostać rozbite kilka namiotów.

Od przełęczy należy:

• Przejść w lewo około 50 metrów bez podnoszenia się
• Następnie rozpocząć podbieg by dostać się na grań Ułłu-Auza

Etapy podejścia:

• Na początku — po zaśnieżonym stoku, miejscami po niezbyt trudnych skałach

• Następnie — przez skalny żleb

  • Miejscami żleb jest zaśnieżony
  • Trafiają się niewielkie fragmenty lodu

• Przed wyjściem na grań — przełamanie skalnego żandarma (15 m) wprost

  • Skały twarde
  • Dużo zaczepów

Po wyjściu na grań:

• Ruch jest kontynuowany przez grań lub nieco na prawo od niej
• Po śnieżnych lub skalnych półkach
• Pod śniegiem może okazać się lód, dlatego wskazane jest mieć w grupie parę raków

Przed szczytem znajduje się obniżenie w grani. Przejście ma postać ostrej śnieżnej grani. Skały przedwierzchołkowe są niezbyt trudne. Wejście od siodła do wierzchołka zajmuje pół godziny.

Czas łączny:

• Od przełęczy Kündium-Miżyrgi do wierzchołka — 2,5–3 godz.
• Zejście — tyle samo, tą samą drogą
• Od przełęczy do noclegu — około 1 godz. marszu

Rekomendacja: bez szczególnych potrzeb nie należy kontynuować schodzenia do obozu, ponieważ przechodzenie lodospadu Kündium — Miżyrgi w drugiej połowie dnia jest bardziej skomplikowane i niebezpieczne.

3 dzień.

Powrót do obozu.