23 Ułłauuz zboczem W grani — 5A kat. złoż. (W. Samochwałow, A. Riabuchin, Ju. Slezin i O. Trubnikow — 7 sierpnia 1964 r.).

Droga od alplagru «Bezengi» do lodowca Siewiernyj Ułłauuz patrz w opisanii 12. Na morenie lodowca pod zboczami wierzchołka Archimedes — biwak.

Od biwaku (w wiązkach i na rakach!) przez lodowiec i następnie w górę, 200–250 m na prawo od dolnej skalnej wyspy. Przez bergszrund podjazd prosto w górę 700–800 m po lodowo-śnieżnym stoku, następnie — niewyraźnie wyrażonym żlebem, na prawo od drugiego trójkąta skalnej wyspy (ubezpieczenie! lawiny!) — z wyjściem na śnieżny rów zrzutów ponad skalną trójkątną wyspą.

Z wyrównania:

  • po śnieżnym stoku podjazd przez bergszrund;
  • dalej po śnieżno-lodowym stoku 200–250 m w górę ku dolnej skalnej prawej wysepce pod wierzchołkową basztą (lawiny!);
  • po prawej stronie wyspy («żywe» kamienie! haki!) 10–15 m w górę.

Z wierzchołka wyspy:

  • 300–400-metrowy trawers w lewo–w górę po lodowo-śnieżnym stoku pod skałami wierzchołkowej baszty (haki!);
  • po lodowym stoku-żlebie podjazd na przełączkę Wschodniej grani wierzchołka Ułłauuz.

Z przełączki:

  • w górę po zwałowanych skałach grani;
  • następnie po śnieżno-skalnym żlebie prawej strony grani — podjazd pod Wschodni wierzchołek baszty;
  • po prostych skałach 8–12 m w górę po żlebie;
  • dalej po płytach — podjazd na nachyloną półkę-płytę (na ścianie dużo «żywych» kamieni!);
  • po półce pod ścianą — trawers w lewo, omijając od dołu przewieszoną skałę;
  • dalej po kominie i prostych skałach — podjazd na wschodnią basztę wierzchołka;
  • po 40-metrowym ostrym, zwałowanym skalnym grzbiecie — wyjście na wierzchołek Ułłauuz.

Pod wierzchołkiem na osypisku Południowo-Wschodniej grani — biwak.

Od początkowego biwaku — 20–24 godz. Spust patrz w opisanii 18 lub 19.

Rekomendacje dla wspinaczy

  1. Liczba uczestników — 4 osoby.
  2. Biwak początkowy — morena lodowca Siewiernyj Ułłauuz. 3 godz. w nocy — czas wyjścia.
  3. Wyposażenie: lina podstawowa — 2 × 40 m; lina pomocnicza — 4 m; haki skalne — 6–8; haki lodowe — 7–9; młotek skalny — 2; karabinki — 12–14; raki — 4 pary; namiot — 1.
  4. Miejsca biwaków — na śnieżnym płaskowyżu zrzutów, na lodowym stoku pod wierzchołkową basztą, na Wschodniej grani, pod wierzchołkiem na Południowo-Wschodnim stoku i na trasach zejścia.
  5. Wyjście na trasę nie wcześniej drugiej połowy lata (niebezpieczeństwo lawin!)

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz