Северный Джугутурлючат

Relacja z pierwszego przejścia drogi kategorii IV-Б na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontforsem zachodniej ściany.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail [email protected]

Relacja ze wspinaczki zespołu klubu alpinistycznego "АРХЫЗ" na szczyt pik Iне 3455 m przez Wschodnie Żebro, kategoria trudności 4Б, pierwsze wejście.

Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: [email protected]

Opis wejścia na szczyt Pik Inje (3409 m) północno-zachodnim grzbietem o 4A kategorii trudności, dokonanego przez grupę alpinistów w 1973 roku.

SPRAWOZDANIE o wejściu na pik Inje (3409 m n.p.m.), położony w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, północno-zachodnim grzebieniem 4A kat. trudn. (orientacyjnie). Po raz pierwszy droga została pokonana w 1960 r. przez grupę MC Maciewitogo Ju.M. 30 lipca – 1 sierpnia 1973 r. wejście zostało dokonane przez grupę z a/l „Alibek” w składzie: Kokodij N.G. — 2 sp. rozrjad — kierownik Borodenko Ju.A. — 1 sp. rozrjad Czepielewa I.P. — 2 sp. rozrjad Kononenko W.I. — 2 sp. rozrjad Krótki opis geograficzny rejonu wejścia Pik Inje (3409 m n.p.m.) — niewysoka, piękna ostra wierzchołek, całkowicie uzasadniająca swoją nazwę („Igła”), jest położony w bocznym grzbiecie, odchodzącym na północ od podkowy Dżuguturluczatu w rejonie jej wschodniego wierzchołka. Pik jest dobrze widoczny z Polany Dombańskiej.

Wspinaczka na szczyt Inə (3409 m) z północnego wschodu, 2A kat. trudności, z doliny Dombańskiej przez lodowiec i skały na wierzchołek.

Рис. 34 1. Wspinaczka na szczyt Inэ (3409 m) od północnego-wschodu — 2А kat. trudności (rys. 34) Z polany Dombajskiej wzdłuż ścieżki do doliny Dombajskiej aż do starej moreny naprociwko lodowca Inэ — wskaźnik. Od wskaźnika w prawo, przez most poprzez rzekę Dombaj i lewiej "baranich łbów" w górę po trawiastych zboczach. Dalej po usypisku na lodowiec i po nim (w wiązakach) do czerwonych skał. Następnie w górę po morenie do lodowca-biwak. Od polany Dombajskiej 4–5 godzin. Z biwaku podniesienie się po lodowcu do śnieżnika o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę ku przerwie w północno-wschodnim grzebieniu szczytu Inэ. Od przerwy w lewo-w górę po grzebienie

Raport ze wspinaczki drużyny KCR na szczyt pik Inje 3455 m południowym grzbietem, kategoria trudności 3Б, z dokładnym opisem trasy i podejścia.

SPRAWOZDANIE O wejściu zespołu KCR na szczyt Pik Ine 3455 m południowym grzbietem. Potwierdzono 3B kat. sł. Przywrócić sprawiedliwość — przywrócić zapomnianą trasę do klasyfikatora. Siemionow M. A. — KMS Popow A. J. — 3 sp. rozr. Data sporządzenia sprawozdania: listopad 2019 r. Kaukaz 2.2. Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar.

Relacja z pierwszego przejścia trasy o kategorii trudności 4Б przez południowo-wschodni konfor pik **Inė** 3455 m na Kaukazie.

Sprawozdanie O wejściu drużyny reprezentacyjnej KCR na wierzchołek Pik Inэ 3455 m po południowo-wschodnim kontforsie. Przypuszczalnie 4B kat. trudn. Pierwszego przejścia. Siemionow M. A. — kierownik Ankudinow A. I. — KMS Data sporządzenia sprawozdania listopad 2019 roku Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia