Sprawozdanie

ze wspinaczki na wierzchołek 3423 m n.p.m. (szczyt NPI) zachodnim grzbietem z przełęczy Otróg, prawdopodobnie 1B kat. trudn. Pierwopowznie

Paszport wspinaczki

1. Rejon: Kaukaz Zachodni, rejon Aksaaut, dolina Bolszaja Marka, sekcja 2.2 klasyfikatora tras na górskie szczyty.
2. Szczyt: 3423 m n.p.m. (szczyt NPI), zachodnim grzbietem.
3. Proponowana kategoria trudności: 1B, pierwowznie.
4. Charakter trasy: skalna.
5. Różnica wysokości: 150 m (ogółem – 650 m) Długość trasy (część techniczna): 250 m. Długość odcinków III kat. trudn.: 100 m.

Rys. 33

8. Wspinaczka na szczyt Mitnikowa (3700 m) po wschodnim żebrze — kat. trudn. 3B (rys. 33)

Od pola­ny Dom­bajskiej wzdłuż ścież­ki, na­stęp­nie przez przerośnię­te tra­wą stoki, usy­pia­mi i "baranimi łbami" po le­wej stro­nie lo­dow­ca Inэ (w wią­za­kach na lo­dow­cu!) do śnież­nej platou. Da­lej:

• W le­wo — w górę na przełęcz po­mię­dzy Ma­łym szczy­tem Inэ (szczyt Zo­łoto) i odro­giem Wschod­niej ko­rony Dżugu­tu­ru­czat.
• Przez przełęcz wy­jść na wschodni Dżugu­tu­ru­czat­ski lo­dowiec (lód kru­chy, za­bez­pie­cze­nie!).
• Po lo­dow­cu w le­wo — uko­śnie — w górę w kie­run­ku wschod­niego kon­trfor­su szczy­tu Mit­ni­kowa. Pod­czas prze­cho­dze­nia lo­dow­ca moż­li­we są lo­do­wo-śnież­ne lawi­ny w rejo­nie wy­jścia na fir­no­we platou! Na­stęp­nie:

PASAZSPORT

1. Klasa — skalna.
2. Kaukaz, dolina Aksaaut.
3. Wierzchołek Maruch-kaja zboczem S i grzbietem W.
4. Proponowana — 3А kat. złoż. (komb.), pierwsze przejście.
5. Różnica wysokości — 400 m, długość — 650 m. Średnie nachylenie trasy — 35–40°.
6. Haczyki na trasie nie były zostawiane.
7. Godzin marszu na trasie — 8.
8. Biwaki — I (na przeł. Maruchkajskim).

Paszport wejścia

I. Klasa wejścia — techniczna 2. Region wejścia — Główny Kaukaski grzbiet i jego odnogi od przełęczy Maрух do przełęczy Nachar. 3. Szczyt (wysokość, nazwa) — Maрух-Kая, 3700 m, północno-wschodnia ściana. 4. Proponowana kategoria trudności — 4A. 5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 700 m; średnie nachylenie — 60°; długość odcinków — 55 m, 5–6 p. 6. Liczba wbitych haków: dla asekuracji, dla utworzenia punktów kontrolnych skalnych — 22 lodowych — śrubowych —

Рис.­ 3

2. Wspinaczka na wierzchołek Maruch-baszy północnym grzbietem — 3B kat.­ złoż.­ (rys.­ 3Б)

Z przełęczy Jużno-Karakajskiej (nocleg na morenie pod przełęczą) podchodzi się w prawo do góry przez śnieg na prawą stronę grzebienia, do skał. Następnie w lewo przez skały 60 m i wyjście do głównego grzebienia. Przez mocno zniszczone skały głównego grzebienia (niebezpieczeństwo spadających kamieni!) 90 m do góry i dalej wyraźnie zarysowanym grzbietem do płyt. Obejście płyt z prawej strony (40–50 m) i wyjście do pierwszego wzniesienia. Z grzebienia w prawo, w obejście wzniesienia 8 m, następnie 20 m do góry po ściance wzniesienia (zabezpieczenie hakowe!) i wyjście

Рис. 3

1. Wspinaczka na wierzchołek Ma­ruch-ba­shi (3798 m) południowo-wschodnim grzbietem — za kategorie trudności (rys. 3А)

Z noclegu na lodowcu Yuzhno-Karakayskom — podjazd na przełęcz w południowym grzbiecie pomiędzy wierzchołkami Marukh-kaya i Marukh-bashi. Z lodowca przez szczelinę brzeżną i dalej po stromemu śnieżnemu stoku 150–170 m (ubezpieczenie!) do skalnej wyspy i po jego lewej stronie do śnieżnego stoku nad skalną wyspą. Po śnieżnym stoku stromością 55–60° — podjazd 130–150 m (ubezpieczenie!), wyjście na grzbiet na prawo od pierwszego żandarma i dalej po grzbiecie do drugiego żandarma. Podjazd na drugi żandarm najpierw prosto do góry (skały płytowe, ubezpieczenie hakowe!), następnie 8–10 m

Bolszaja Marka

Rys. 11

Wspinaczka na szczyt Bolszaja Marka (3768 m n.p.m.) — 1B kat. trudn. (rys. 11)

Od Polany Dombańskiej drogą do obozu alpinistycznego „Alibek” i dalej ścieżką na przełęcz „Siedemdziesięciu Trzech”. Od Polany Dombańskiej 5–6 godz. Z przełęczy zstąpienie na północ po stromym śnieżnym stoku (ubezpieczenie!), a następnie po piargach i trawiastych zboczach — wyjście na polanę w dolinie rzeki Kicze-Tieberda. Biwak. Od Polany Dombańskiej 8–9 godz. Dalej — trawers trawiastego zbocza (pod znakiem triangulacyjnym) w górę w lewo w

Pa­spor­t we­schó­dze­nia

1. Za­chod­ni Ka­ukaz, do­li­na Da­ut, nu­mer w kla­sy­fi­ka­cyj­nej ta­bli­cy 2.2
2. Szczyt Kysz­ka­dzier 3837 m (wg GPS), po 3 gra­ni­cie
3. Ka­t. s­l. — 4A (prz­yp­usz­czal­nie), pierw­szo­pr­ze­jécie
4. Cha­rak­ter szla­ku — ska­lny
5. Prze­pad wy­so­ko­ści szla­ku — 260 m Pr­ze­dłuż­ność szla­ku — 760 m. Śre­dnia str­miz­na szla­ku — 28°
6. Uży­to ogó­łem: Hak ska­lny — 7, Za­kład­ki — 37
7. Po­zo­sta­wio­no na szla­ku przy spusz­cz­aniu — 1 hak szlam­bu­ro­wy

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — technicznie trudne
2. Rejon wejścia — Kaukaz Zachodni
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia —

• Zachodnia Kłuchor-Kaja, 3500 m, północno-zachodnim grzebieniem

4. Kat. trud. — 3B
5. Charakterystyka trasy — różnica wysokości 800 m, średnie nachylenie trasy 40–45 stopni
6. Liczba godzin marszu — 16–18
7. Biwak — na lodowcu Hokkel
8. Skład grupy:

Рис.­ 1

3.­ Wspinaczka na wierzchołek Uzlовая Kа­ra­ka­ja (Zachodnia Dwuuschka, 3620­ m) z przełęczy Juzhno-Karakajskiej — za kat. sł. (patrz rys. 1)

Z przełęczy Juszno-Karakajskiej początkowo po stromym (45–50°) śnieżnym stoku, a następnie po półkach w górę do płyty (ubezpieczenie!). Pod płytą po półkach w prawo i po prawej stronie płyty (ubezpieczenie hakowe!) — wyjście w górę na grań. Dalej po prawej stronie grani (skały niezbyt trudne, ale mocno zniszczone, zagrożenie spadającymi kamieniami!) — podjazd do występu z kilkoma piórami. Pod występem wyjście na lewą stronę grani i po skałach średniej trudności (ubezpieczenie poprzez występy!) — podjazd do żółtego wzniesienia. Obejście żółtego wzniesienia najpierw z lewej strony 5–6 m, a następnie przez szczelinę w górę (hak!) i wyjście pod żandarm. Podjazd na żandarm czołowo (ubezpieczenie!) i dalej po zniszczonych skałach (zagrożenie spadającymi kamieniami!) — na wierzchołek. Od przełęczy 4–5 godz. Podczas zjazdu ze śnieżnego stoku należy uważać na spadające kamienie!

Reko­men­da­cje dla wspinaczy

1. Liczba uczestników w grupie — nie więcej niż 6 osób.
2. Bivouac początkowy — morena pod przełęczą Juszno-Karakajskiej.
3. Czas wyjścia z bivouac — nie później niż o 4–5 rano.
4. Specjalne wyposażenie dla grupy 4 osób: a) lina główna — 2×30 m; b) sznur pomocniczy — 2 m; c) haki skalne — 5; d) haki lodowe — 2 (w drugiej połowie lata); e) młotki skalne — 2; f) karabinki — 8; g) raki — 4 pary (w drugiej połowie lata)
5. Miejsca możliwych bivouac: 1-szy — na morenie; 2-gi — na wierzchołku.