PАСПОРТ

1. Klasa wejścia — zimowa/skałkowa/
2. Region — Pamiro-Ałaj, szczelina Dugoba
3. Szczyt, trasa — szczyt Kałkusz (4100 m) po południowo-wschodniej ścianie 5B kat. trudności (orientacyjnie) Długość — 750 m części ściennej. Różnica wzniesień — 535 m. Średnie nachylenie — 73° Długość według odcinków:

• R1 – 255 m
• R2 – 85 m
• R3 – 195 m
• R4 – 20 m

CS DSO „ЗЕНИТ” Протокол №396 od 15 kwietnia 1975 r. 5А pierwopuszczenie (дайб) АКТАШ — 4937 m PO ZACHODNIM ŻEBRZE (pierwopuszczenie) Naumow A.F. MS

42

OPIS TRASY NA SZCZYT KALKUSZ

PRZEZ ŚCIANĘ WSCHODNIĄ Grupa: G.G. Andriejew, KMS, kier. O.I. Szumiłow, KMS W.P. Wejko, KMS Ju.A. Łogaczew, KMS Trasa przebyta 12–14 lipca 1969 r.

Konstruktorów (4100), 3Б kategoria trudności, po grzbietowi W. Jurij Emelianienko, 1969 r. -5-

Ścieżki podejścia

Od a/l "Dugoba" ścieżka prowadzi przez dolinę Kalkusz wzdłuż lewego (orograficznie) brzegu rzeki Kalkusz. Przeszedłszy pod zboczami wierzchołka "UROŻAJ", wchodzimy po stromym, dużym usypisku na dużą polanę. Po lewej stronie polana jest ograniczona moreną lodowca Kalkusz, po prawej - grzbietem dzielącym dolinę Kalkusz i dolinę Maszalan. Na końcu polany, pomiędzy dwoma strumieniami, przy dużym kamieniu - miejsca na nocleg. Polana stosunkowo wcześnie jest oświetlana przez słońce. Polanę nazwano "Słoneczną". Podejście od a/l "Dugoba" do Słonecznej polany zajmuje 4,5–5 godzin. Możliwy jest drugi wariant podejścia (w przypadku, gdy obóz bazowy znajduje się przy drugim zlewni – zlewni rzek Ak-Tasz i Dugoba): przez przełęcz Kalkusz i dalej po morenie lodowca Kalkusz do Słonecznej polany (polana i ścieżka wejściowa na wierzchołek są dobrze widoczne z przełęczy). Czas podejścia - 3–3,5 godziny. Od noclegu ścieżka prowadzi na zachód, wzdłuż granicy lewego (orograficznie) brzegu moreny lodowcowej i trawiastego stoku. Wejście bez dużego przewyższenia prowadzi do szerokich, łagodnych, drobnych usypisk prawie do końca doliny. Następnie skręcamy w prawo i zaczynamy wspinaczkę na grzbiet wzdłuż granicy skał i usypiska, omijając z lewej strony igłopodobnego, szarego "żandarma". Wyjście na grzbiet nie przedstawia technicznej trudności. Czas, jaki zajmuje ścieżka od noclegu do wyjścia na grzbiet, wynosi 50–60 minut. Tutaj znajduje się 1. punkt kontrolny i początek trasy na bezimienny wierzchołek, znajdujący się na zachód od nas. W stronę doliny Maszalan grzbiet opada 300–500-metrowymi ścianami.

Opis

Trasy wspinaczki na wierzchołek „Komsomolskaja”

Wierzchołek „Komsomolskaja” znajduje się w bocznym odgałęzieniu łańcucha Kollektorskiego na grzbiecie odchodzącym na północny wschód od wierzchołka Hamza. Wysokość wierzchołka 3900 m. Podejście do wierzchołka od obozu alpinistycznego „Dugoba” w górę rzeki Dugoba do połączenia rzek Ulitor i Ak-Tasz (czas 2 godz.). Od połączenia - w górę przez wąską dolinę, mając za punkt orientacyjny wierzchołek (patrz schemat podejścia). Droga przez dolinę do początku trasy zajmuje 1,5 godz. Tutaj jest dogodne miejsce na biwak: dużo drewna, woda, równe powierzchnie. Trasa wspinaczki rozpoczyna się po dużym trawiastym stoku. Czas 1 godz. W górnej części ten stok przechodzi w średnią osuwiskową połać, którą trzeba trawersować w prawo w górę w kierunku wierzchołka. W górnej części osuwiska punktami orientacyjnymi są dwie duże skalne turnie, tworzące bramę. Czas 1 godz. Przeszedłszy przez tę bramę, wspinać się w górę lewym skalnym żlebem z równoczesnym ubezpieczeniem. Czas 45 min. Żleb wyprowadza na grzbiet przedwierzchołkowy. Kontynuujemy przemieszczanie się w prawo po grzbiecie ku wierzchołkowi. Na grzbiecie znajduje się odcinek gładkich skał o nachyleniu 30°–40° długości 50 m. Ten odcinek pokonuje się z przemiennym ubezpieczeniem przez występy. Dla dużej grupy wygodne są liny poręczowe. W czerwcu te skały mogą być pokryte lodem. Po tym odcinku kontynuujemy przemieszczanie się ku wierzchołkowi nieco poniżej linii grzbietu. Czas 30 min. Wspinaczka na wierzchołek zajmuje 3,5–4 godz. Zejście z wierzchołka tą samą drogą zajmuje 1,5 godz. Charakter trasy jest skalny, ale wczesnym latem możliwe są śnieg i lód.

1. Klasa wspinaczki — skalna
2. Rejon wspinaczki — dolina Kemisdikty, południowe odgałęzienia łańcucha Ałajskiego.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — północny wierzchołek piku Skałny, po "lustrze" wschodniej ściany, 4421 m.
4. Proponowana kategoria trudności — 5B
5. Charakterystyka trasy: przewyższenie trasy — 870 m, różnica wzniesień części ściennej — 750 m, lustro 500 m, średnie nachylenie części ściennej — 87°, długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 690 m
6. Wbite haki: do asekuracji / do ITO skalnych 98 / 13, kołkowych 0 / 4, "niebiańskich" 0 / 6, закладok 14 / 17
7. Liczba godzin marszu — 29 godz
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka:

Sprawozdanie ze wspinaczki na w. Dwuzyubkę (4430 m)

po „Słupie” i zachodniej ścianie Grupa:

• Yu. A. Łogaczow KMS
• O. I. Szumiłow KMS
• V. N. Boczarow MS
• A. A. Potięchin KMS
• G. G. Andriejew KMS
• Yu. S. Jemieljanienko KMS

Wspinaczka po Północnej Grani

Szczyt Ak-tasz znajduje się w północno-zachodnich odgałęzieniach pasma Ałajskiego, u źródeł lodowców:

• od południowego zachodu — Dugoła,
• od północnego wschodu — Ak-Tasz,
• od północnego zachodu — Dugoła-Szygou. Masyw szczytu Ak-tasz składa się z silnie zniszczonych skał granitowych i wapiennych.

Dzień pierwszy

Od obozu alpinistycznego „Dugoła” idziemy przez dolinę rzeki Dugoła aż do połączenia się rzek Ak-Tasz i Ulitor (2 godz.). U zbiegu rzek ścieżka rozgałęzia się; dalsza droga prowadzi lewym orograficznie brzegiem rzeki Ak-Tasz, omijając po prawej stronie wyraźnie zaznaczający się masyw skalny. Ścieżka wyprowadza nas na zieloną polanę, po przejściu przez nią schodzimy do rzeki Surmetasz, a następnie, trawersując osuwiska i trawiaste stoki ponad lewym brzegiem rzeki Ak-Tasz, wychodzimy do kanionowatego, stromego zejścia do rzeki (3–3,5 godziny marszu od zbiegu rzek).

1. Klasa wspinaczki: techniczna
2. Region wspinaczki: pasmo Ałajskie
3. Szczyt: pik Synowiei, wysokość około 5100 m n.p.m., trasa wspinaczki — po Północnej ścianie.
4. Przewidywana kategoria trudności: 5Б
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — około 1100 m, średnie nachylenie: 55°, długość odcinków: 2 kat. trud. — 160 m, 3 kat. trud. — 190 m, 4 kat. trud. — 300 m, 5 kat. trud. — 590 m, 6 kat. trud. — 40 m.
6. Wbite haki: do asekuracji: skalne — 49

1. Klasa wspinaczki — techniczna.
2. Rejon wspinaczki, pasmo — Pamiro-Ałaj, pasmo Ałajskie
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki — szczyt SAGU (4650 m), pierwsze przejście lewą częścią pn.-zach. ściany i granią pn.
4. Proponowana kategoria trudności — 5B
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 970 m, części ściennej — 730 m, długość — 1446 m, części ściennej — 796 m, odcinki 5–6 kat. trudn. — 606 m, średnie nachylenie części ściennej — 65°
6. Wbite haki:

• skalne: do asekuracji — 68, do ITO — 8
• elementy zaklinowane: do asekuracji — 154

7. Liczba godzin marszowych — 31,5 (w tym 10 h — obróbka)