Pierwszy mistrzostwo alpkłubu "Wiertykał", klasa skalna.

Sprawozdanie

O wejściu na w. DOMBAJ ZACHODNI (4036 m) lewą częścią zachodniej ściany. Drużyna filii Togliatti klubu "Wiertykał". Pierwoprzewód. Kapitan drużyny: Trener drużyny: 1989 r. Schemat trasy w symbolach UIAA. M 1:2000

Paszport wejścia

1. Główny Kaukaski Grzbiet, od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, dolina rzeki Ptyś, № 2,2 według KWHM.
2. Wierzchołek Dombaj Zachodni, przez szczelinę północno-zachodniej ściany. Wejście poświęcone pamięci żołnierzy-alpinistów, którzy zginęli w górach Kaukazu podczas Wielkiej Wojny Ojczyźnianej.
3. Proponowana 6B kat. trud. — pierwsze wejście.
4. Charakter trasy: kombinowany.
5. Różnica wysokości trasy: 1104 m. Długość trasy: 1240 m. Długość odcinków: V kat. trud. 350 m, VI kat. trud. 460 m. Średnie nachylenie: głównej części trasy 82 °, całej trasy 72 °.
6. Pozostawiono „haczyków” na trasie: w sumie 25, w tym 21 śrubowych.

ЛЬВІВСЬКА ОБЛАСНА РАДА СДСО «БУРЯВІСНИК» ЗВІТ ПРО ПІДКОРЕННЯ ВЕРШИНИ ЗАХІДНИЙ ДОМБАЙ-УЛЬГЕН (4038 м) ПО ЦЕНТРУ ЗАХІДНОЇ СТІНИ (КАВКАЗ. Район від пер. МАРУХ до пер. НАХАР)

Команда Львівської обласної ради СДСО «Буревісник»

СЕНЧІНА С.В. — капітан, КМС БОЛИЖЕВСКІЙ В.К. — тренер, МС НИКОЛАЙЧУК О.Л. — КМС УФИМЦЕВ В.Д. — КМС ОНИСЬКО О.С. — 1-й спортивний розряд

Opis pierwszego przejścia trawersu masywu Domбай-Uльгена od Zachodniego wierzchołka do przełęczy z podnoszeniem się na Zachodni wierzchołek po Ścianie NW

5B kat. trudn. 12–17 lipca 1962 r. Rejon Домбайский, w którym znajduje się masyw Домбай-Ульген, leży w pasie granicznym między Кавказem Zachodnim a Centralnym, dlatego tutaj łączy się przyroda:

• wilgotnego ciepłego Kaukazu Zachodniego;
• bardziej kontynentalnego Kaukazu Centralnego. Terytorium rejonu wchodzi w skład Тебердинского państwowego rezerwatu. Klimat rejonu Домбайский zależy od oddziaływania szeregu czynników, najważniejszymi z nich są:
• całoroczne oddziaływanie zachodniego przenoszenia powietrza (ciepłych i wilgotnych mas powietrza);

Rys. 43 Rys. 44

3. Wspinaczka na wierzchołek Zachodni Dombaj-Ulgen północno-zachodnim grzbietem (szlak Sasorowa) — kategoria trudności 4А (rys. 43 i 44, po prawej)

Z noclegu Ptyśśkiego podjazd na prawobrzeżną morenę północnego lodowca Ptyśśkiego, dalej 400–500 m w lewo i przez śnieżny żleb do góry, do podstawy skał północno-zachodniego grzbietu — biwak. Od polański Dombańskiej 6–7 godz. Z biwaku najpierw po śniegu, a następnie przez żleb do góry-w prawo, wyjście na grzbiet i zbliżenie się do pierwszej ścianki.

Pa­sport

wschodzenia, dokonanego w mistrzostwach ZSRR w alpinizmie w 1973 roku I klasa wschodzenia — technicznie skomplikowany 2. Rejon wschodzenia — Kaukaz Zachodni 3. Trasa wschodzenia — Główny Dombaj-Ulgen 4040 m, Południowa ściana 4. Charakterystyka wschodzenia — różnica wysokości 1040 m

• średnie nachylenie 63° Długość skomplikowanych odcinków 210 m

5. Wbijanych haków: skalnych 121 lodowych — ślimakowych 1

PASAŻ WSPINACZKI

1. Klasa wspinaczki — ścienna
2. Region wspinaczki — Kaukaz Zachodni
3. Wspinaczka na w. Dombaj Główny po południowej ścianie (4046 m) 6B kategorii trudności. Trasa Korotkova.
4. Różnica wysokości ścianowej części trasy — 800 m ogólna długość trasy — 1660 m długość odcinków:

• 6 kateg. trudn. — 220 m
• 5 kateg. trudn. — 720 m

5. Średnie nachylenie ścianowej części trasy — 70–80°

Klasa — techniczna. 3. Kaukaz. Rejon Dombaju. Gł. Dombaj (4046 m) południową ścianą, droga W. Korotkowa. Kategoria trudności 6A. Różnica wysokości 1040 m. Długość 1580 m. Średnie nachylenie głównej części drogi 69 stopni. Długość odcinków o V–VI kategorii trudności — 850 m. Zakładanie haków:

• skalnych — 5/0
• lodowych — 4/0
• elementów klinujących — 116/0
• pętle na występy — 31/0. Godziny marszu — 20. Nocer jeden leżący w nieczole pod wierzchołkowym kontrofosem. Kierownik — Szewyrew Andriej Glebowicz, KMS, 1 kategoria sportowa. Uczestnicy:

PЕРВЕНSTWO ZSRR W ALPINIZMIE 1973 r. Klasa technicznie skomplikowanych wejść

Główny Dombaj-Ulgen od południowej ściany (pierwszego przejścia)

Trasa została pokonana przez zespół obozu alpinistycznego „Dombaj” CS DSO „Burewiestnik” Trener MS ZSRR STROGANOW R.P. Zachodni Kaukaz — 1973 — Rys. 2. Południowa ściana szczytu Główny Dombaj-Ulgen Ponieważ grupa szturmowa przez pierwsze trzy dni przebywała w zasięgu widoczności grupy obserwacyjnej, ta ostatnia miała możliwość dokładnego ukierunkowania grupy szturmowej.

2170 73

Пр. № 582, п. 34, 26 stycznia 1988 г.

Opis trasy

70. na w. Dombaj (Gł.) po Północno-wschodniej ścianie 5B kat. sł. K A. Owczinnikow, 56. Zachodni Kaukaz od przeł. Maruch do przeł. Nachar

Opis trasy wejścia na w. Dombaj Główny po Północno-wschodniej ścianie 5B kat. sł.

Od polańskiego Dombaja wzdłuż ścieżki do Czucchurskich wodospadów i dalej na przełęcz Czucchurską. Z przełęczy trawers w prawo, po północno-wschodnich zboczach wzniesień Dombaj Mały i Dombaj Główny i wyjście na Grzbiet Wschodni Dombaja Głównego. Biwuak. Od polańskiego Dombaja — 5–6 godz. Od biwaku najpierw wzdłuż wschodniego grzbietu 100–120 m, a potem wzdłuż północno-wschodniego stoku wzniesienia Dombaj Mały, po lodowcu i, dalej, przez bergszrund wyjście pod północno-wschodnią ścianę wzniesienia Dombaj Główny. Od biwaku — 2–3 godz (w zależności od stanu lodowca). Od lodowca, po płytowatych skałach (monolit) ściany 40 m w prawo-w górę, do wewnętrznego narożnika. Wzdłuż wewnętrznego narożnika w lewo-w górę, do 10-metrowej ścianki. Wzdłuż trudnych skał ścianki, wyjście na kontrfors. Miejsc dla organizacji asekuracji wystarczająco. Po mokrych monolitycznych skałach kontrforsa (skała płytowata, wygładzona, z małą ilością pęknięć) 400 m ku podstawie ściany (dolna połowa kontrforsa pokryta nalotem lodu ze śniegiem. Pożądane koty!). W górnej części kontrforsa można znaleźć miejsce na nocleg. Dalej wzdłuż wewnętrznego narożnika w prawo-w górę 20 m, a następnie po trudnych i bardzo trudnych skałach 60 m do nachylonej, usypiskowej półki (Żywe kamienie!). Wzdłuż półki w lewo do zewnętrznego narożnika i po nim do ścianki.