Pierwszy mistrzostwo alpkłubu "Wiertykał", klasa skalna.

Sprawozdanie

O wejściu na w. DOMBAJ ZACHODNI (4036 m) lewą częścią zachodniej ściany. Drużyna filii Togliatti klubu "Wiertykał". Pierwoprzewód.

Kapitan drużyny: Trener drużyny: 1989 r.

Schemat trasy w symbolach UIAA. M 1:2000

Schemat trasy w symbolach UIAA. M 1:2000

Schemat trasy w symbolach UIAA. M 1:2000

Zdjęcie 4. Odcinek 2–3. Wykonane 3 sierpnia 1989 r. o 15:00. Obiektyw F=28 mm, wysokość fotografowania 3250 m, odległość do obiektu 0,5 km.

Paszport wejścia

1. Rosja. Kaukaz Zachodni.
2. Rejon dombański.
3. Węzeł ptysski.
4. w. Dombaj-Ulgen Zachodni (4036 m)
5. Trasa wzdłuż Zachodniego żebra 5B kat. trudn.
6. Długość trasy 2215 m.
7. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. 600 m.
8. Zastawiono haki: Skalne lodowe śrubowe elementy zabezpieczające (friendy) 3 0 0 90–100
9. Godzin marszu na trasie: 35 dni 3,5 (25 wejście + 10 zejście)
10. Wyjście na podejście z obozu bazowego "Alibek": 5 sierpnia 2007 r., 14:30 Wyjście na trasę z noclegu "Baranie łby": 6 sierpnia 2007 r., 7:30 Rozpoczęcie pracy na trasie: 6 sierpnia 2007 r., 8:30 Wyjście na wierzchołek: 8 sierpnia 2007 r., 13:40 Zejście do noclegu pod trasą: 9 sierpnia 2007 r., 15:00 Powrót do obozu bazowego "Alibek": 9 sierpnia 2007 r., 22:00
11. Liczba noclegów i ich charakterystyka:
    • 0 — noclegi na "baraniach łbach", wygodne, w namiocie, woda.
    • 1 — noclegi na odcinku R11, wygodne, w namiocie, woda.
    • 2 — noclegi na odcinku R27, półsiedzące, 2 platformy po 2 osoby bez namiotu pod daszkiem i płaszczami, woda.
    • 3 — nocleg podczas schodzenia, wygodny, w namiocie, woda.
12. Kierownik: Czencow Wadim Giennadiewicz — KMS, instruktor 2 kat. Uczestnicy:
    • Semisinow Michaił Anatolijewicz — 2 sp. roz.
    • Kazandżan Wartan Pawłowicz — 1 sp. roz.
    • Olchowikow Aleksandr Wiaczesławowicz — 1 sp. roz. Trener drużyny: Semykin Boris Iwanowicz — KMS, instruktor 2 kat.
13. Organizacja: Wołgogradzka miejska "Federacja alpinizmu i wspinaczki skałkowej"

Widok na masyw Dombaia z Zachodu. Zdjęcie z piku INE.

Widok trasy w profilu

Opis trasy po odcinkach

Wyjście z obozu bazowego byłego AUSP "Alibek" 5 sierpnia 2007 r. o 14:30. Zejście do osiedla Dombaj, rejestracja w MSR. Podejście z polany Dombańskiej wzdłuż szlaku do Czuczchurskich wodospadów i dalej w prawo do Ptysskich noclegów, następnie w górę do noclegu "baranie łby" — 4 godziny. Pierwszy biwak.

6 sierpnia 2007 r. Wyjście z noclegu o 7:30. Wzdłuż moreny podejście do początku trasy 30–40 min. Konieczne jest nabranie wody, ponieważ na trasie nie ma wody.

R0 — wzdłuż prostych skał w prawo do półki, a następnie do początku grani. Rozpoczęcie pracy — 8:30. R1 — wzdłuż nieskomplikowanych skał po prawej stronie grani, poruszanie się jednoczesne, dwiema drużynami. R2–R3 — mała ścianka 5, wspinaczka, przechodząca we wewnętrzny kąt, poruszanie się po linach. Wyjście na grań. R4 — poruszanie się wzdłuż grani na żandarm. Zejście 5–7 m na przełęcz. Wspinaczka średniej trudności, poruszanie się na przemian. Zdjęcie 1. R5 — wzdłuż nieskomplikowanych skał podejście pod małą ściankę. R6 — trudna 5 wspinaczka po ściance, poruszanie się po linach. R7 — poruszanie się po naprzemiennych półkach i nieskomplikowanych ściankach skalnych. R8 — stroma ścianka, 5 wspinaczka, pokonywana swobodną wspinaczką na elementach zabezpieczających. Poruszanie się po linach. R9 — wspinaczka średniej trudności, poruszanie się na przemian, dwiema drużynami. Ubezpieczenie na elementach zabezpieczających (friendy). Czasami pojawiała się konieczność zawieszenia lin na niewielkich odcinkach. R10 — mała ścianka, poruszanie się po linach, ubezpieczenie na elementach zabezpieczających. R11 — długi, nieskomplikowany stok, naprzemiennie półki i nieskomplikowane odcinki grani. Podejście pod wyraźną czarną niszę. Pierwsze miejsce, w którym pojawiła się woda na trasie. Jeśli się postarać, to można w 20 min zebrać 1,5 l wody. W tym miejscu, według opisu wziętego z MSR, oznaczone są noclegi, ale wyraźnych platform nie znaleźliśmy. R12 — mała, nachylona ścianka średniej trudności, wyprowadza na grań. Podejście pod wyraźnie skomplikowaną ścianę (6). Punkt kontrolny. Zdjęcie nr 4. Znaleziono kartkę Klubu Górskiego Ukrainy "Ekstrem" z 30 lipca 2004 r., kier. Grafow E.W. R13 — ścianka 6 wspinaczka, przechodzi się w lewo od przewisu. Stacja niewygodna na małej półce dla dwóch osób. Zawiesiliśmy liny. Według opisu z MSR, z przodu odcinki z 6 skomplikowaną wspinaczką, następny możliwy nocleg dopiero za 170–200 m, i brak danych o dostępności wody. O 18:30 podjęto decyzję o zejściu do początku odcinka R12, gdzie znaleziono wodę. Znaleziono stare, zasypane platformy, konserwy z 1989 r. produkcji. Wybudowano nowe platformy. Noclegi wygodne. Zdjęcie 4. Widok na trasę z noclegu. R0–R13 — 10 godzin marszu. 7 sierpnia 2007 r. Wyjście z noclegu o 8:30. Opracowano odcinek R13. Zdjęcie nr 3. R14 — skomplikowana 6 wspinaczka po ściance po nachylonej szczelinie. Przechodzi się swobodną wspinaczką, ubezpieczenie na elementach zabezpieczających, głównie na friendach. Zdjęcie nr 2. Skały mocno zniszczone, zaczepy odłuskują się. Poruszanie się grupy po linach. R15 — wzdłuż nieskomplikowanej, nachylonej półki w prawo, podejście pod następną skomplikowaną ścianę. R16 — skomplikowana 6 wspinaczka po ściance prosto w górę. Najbardziej skomplikowana jest górna część — odcinek pionowej wspinaczki 7 m. Poruszanie się grupy po linach. Stacja wygodna. Zdjęcie nr 5–6. R17 — średniej trudności, nachylona ścianka. Poruszanie się jednoczesne. Dobra platforma pod nocleg w górnej części, ale bez wody. R18 — według opisu z MSR: "Poruszanie się po ściance w górę 20 m, 4 kat. trudn., następnie w prawo po nachylonej półce 20 m, 4 kat. trudn. Problematyczne zejście ostatniego." Poruszanie się ostatniego z plecakiem wydawało nam się wystarczająco problematyczne. Zeszliśmy nieco w dół na dużą, nachyloną półkę, po niej w prawo około 50 m i podeszliśmy pod stromą ścianę. W środkową część tej ściany miał być skierowany ruch wahadłowy. R19 — przeszliśmy tę ścianę od dołu, zawieszając pionowe liny. Stacja niezbyt dobra. Uwaga dla kolejnych wspinaczy! Możliwy jest bardziej logiczny wariant, jak w opisie, ale najpierw cała grupa musi wyjść wyżej w początek odcinka R20 i dopiero potem ostatni schodzi małym wahadłem. Zejście ostatniego ze stacji w ten sposób okazuje się bezpieczne. R20 — skomplikowany, nachylony, wewnętrzny kąt 5 wspinaczka. Trudno zorganizować pośrednie ubezpieczenie. Poruszanie się całej grupy swobodną wspinaczką z ubezpieczeniem na przemian. Górna stacja bardzo niewygodna, tylko na 2 osoby. R21 — odcinek skomplikowanej 6 wspinaczki. Poruszanie się po linach, wyjście na dobrą, nachyloną półkę. Stacja wygodna. Zdjęcie nr 7. R22 — skomplikowana ścianka, 6 wspinaczka, przechodząca w skomplikowany, wewnętrzny kąt. Poruszanie się po linach. Wyjście na żandarm "Dziob". Zdjęcie nr 8–9. R23 — skomplikowana 6 wspinaczka. Wyjście na grań, dobra stacja dla dwóch osób. Wszystkie odcinki 6 wspinaczki były pokonywane przez pierwszego swobodną wspinaczką, bez użycia ITO. Ubezpieczenie — elementy zabezpieczające. R24 — poruszanie się po ostrej grani. Organizacja ubezpieczenia na przemian dla każdej grupy. Na grani wygodna platforma pod namiot, ale bez wody. Podejście do podstawy żandarma. R25 — 18:00, pogoda pogorszyła się. Zaczął padać drobny deszcz, R który przeszedł w grad. Skały szybko stały się mokre i oblodzonałe. Poruszanie się po ścianie w prawo i nieco w dół od grani. Trudna wspinaczka. Trudna organizacja ubezpieczenia. R26 — poruszanie się po kominie po oblodziałych skałach. Pierwszy pracował ITO na małych elementach zabezpieczających. Wyjście na wierzchołek żandarma. Dla podniesienia drugiej grupy zorganizowano liny z wierzchołka żandarma. R27 — ścianka średniej trudności. Podejście do wyjścia na grań, poruszanie się jednoczesne. W 30 m po lewej stronie zobaczyliśmy duży strumień, zatrzymaliśmy się by nabrać wody. Pierwsza woda na trasie. Pogoda poprawiła się. Grad ustał. Nie wiedząc, czy będzie dalej woda, postanowiliśmy zatrzymać się na nocleg. Zrobiliśmy dwie platformy po 2 osoby. Nocleg półsiedzący. R14–R27 — 9,5 godzin marszu. 8 sierpnia 2007 r. R28 — wyjście z biwaku o 8:00. Poruszanie się po linach po grani średniej trudności. Po 100 m wyjście na półkę z wygodną platformą pod nocleg. Punkt kontrolny. Karty w punkcie kontrolnym nie ma, zostawiliśmy swoją, przenosząc punkt kontrolny na widoczne miejsce. Jest trochę starych resztek lodu. Brak wody. R29 — poruszanie się od noclegu prosto w górę, skomplikowana 5 wspinaczka, poruszanie się grupy jednoczesne. Wyjście w szeroki, usypiskowy żleb. R30 — poruszanie się po usypiskowym żlebie. Trafiają się małe ścianki. Znaleźliśmy punkt kontrolny, ułożony podczas zimowego pierwoprzewodu drużyny Irkuckiej Federacji Alpinizmu, kier. Kriwoszejew M.L. po s-w szczelinie 3B, zimowa 6A od 16 lutego 2005 r. Żleb podchodzi pod niewielką ściankę, pod którą jest dobre miejsce pod namiot. Brak wody. R31 — poruszanie się po wewnętrznym kącie. Trudna 5 wspinaczka. Zorganizowano liny. Wyjście na grań. R32 — poruszanie się po grani. Każda grupa poruszała się samodzielnie. Poruszanie się w grupach jednoczesne. R33 — wyjście na wierzchołek o 13:40 8 sierpnia 2007 r. Zdjęcie na wierzchołku nr 11–12 Zdjęcie nr 13–14. Widok z wierzchołka. R28–R33 — 5,5 godzin marszu. Listu na wierzchołku nie znaleziono, choć jest wystarczająco pustych puszek. Zostawiliśmy swój. Nieco poniżej wierzchołka na grani znajdują się dwie dobre platformy pod namioty. Brak wody.

Zejście z wierzchołka

Zejście według rekomendacji MSR wzdłuż grani w stronę piku CDSZA i Trójkąta. Z wierzchołka od platform pod namioty — lina 20 m (zainstalowana stacja ze stalowej liny). Zejście prowadzi po prawej stronie wzdłuż grani w kierunku piku CDSZA. Liny na przemian z poruszaniem się po nachylonych półkach. Stok mocno zniszczony. Jest woda.

Przed pikiem Trójkąt znajdują się dobre platformy pod noclegi. Od nich zejście prowadzi w dół wzdłuż wyraźnego żlebu. Liny. Niektóre liny są bardzo poważne. Zdjęcie nr 15–16.

O 17:00 pogoda zaczęła się psuć, czasem napływał mgła, mocno ograniczając widoczność. O 18:30 zrobiliśmy platformę pod namiot i zatrzymaliśmy się na nocleg. Jest woda. 4 godziny marszu od wierzchołka.

9 sierpnia 2007 r. Wyjście z biwaku o 9:00. Kontynuacja zejścia w kierunku lodowca. Planowaliśmy wyjście na lodowiec i zejście po nim na morenę. Lodowiec mocno poszarpany. Postanowiliśmy schodzić w dół po skalnym stoku. Wyszliśmy na Ptysskie noclegi o 15:00. Zdjęcie nr 17. 6 godzin marszu. Powrót do obozu bazowego "Alibek" o 22:00.

• Godzin marszu do wierzchołka: 25 godz.
• Zejście z wierzchołka, godzin marszu: 10 godz.
• Łączna liczba godzin marszu: 35 godz.

(Informacje o odcinkach, wyświetlone na schemacie w img-7.jpeg):

• R33: (Zdjęcie nr 11, nr 12, nr 13, nr 14)
• R32: 240 m, 50°, 4
• R31: 15 m, 75°, 5 (Zdjęcie nr 10)
• R30: 100 m, 45°, 3 kat. trudn.
• R29: 50 m, 65°, 4 kat. trudn.
• R28: 100 m, 55°, 4
• R27: 20 m, 60°, 6
• R26: 30 m, 80°, 5
• R25: 20 m, 80°, 5
• R24: 100 m, 45°, 3–4
• R23: 50 m, 80°, 6
• R22: 80 m, 80°, 6 (Zdjęcie nr 7, nr 8, nr 9)
• R21: 50 m, 80°, 6
• R20: 50 m, 70°, 5
• R19: 20 m, 85°, 5
• R18: 50 m, 20°, 1
• R17: 40 m, 60°, 3
• R16: 50 m, 80°, 6 (Zdjęcie nr 5, nr 6)
• R15: 20 m, 10°, 2
• R14: 30 m, 80°, 6
• R13: 20 m, 80°, 6 (Zdjęcie nr 3, nr 4)
• R12: 15 m, 60°, 4
• R11: 200 m, 50°, 2–3
• R10: 30 m, 70°, 5
• R9: 140 m, 55°, 4
• R8: 55 m, 65°, 5
• R7: 150 m, 45°, 2
• R6: 20 m, 80°, 5
• R5: 40 m, 10°, 2
• R4: 120 m, 45°, 3–4 (Zdjęcie nr 1)
• R3: 20 m, 75°, 5
• R2: 10 m, 75°, 5
• R1: 250 m, 40°, 2
• R0: 30 m, 10°, 2

Profil środkowej części trasy. Odcinki R19–R28 (5–6 kat. trudn.) Schemat trasy w symbolach UIAA

Zdjęcie nr 1. Odcinek R4. Praca pierwszego. Zdjęcie nr 2. Odcinek R14. Praca pierwszego.

Zdjęcie nr 3. Odcinek R13. Punkt kontrolny. Wejście drugiego po linach. Zdjęcie nr 4. Widok z pierwszych noclegów na odcinek R12–R13.

Zdjęcie nr 5. Odcinek R16. Praca pierwszego. Na trasie nie chroni nawet "Maskitol". Zdjęcie nr 6. Wejście drugiego na odcinku R16.

Zdjęcie nr 7. Odcinek R22. Praca na stacji. Zdjęcie nr 8. Odcinek R22. Rozpoczęcie pracy pierwszego. Zdjęcie nr 9. Odcinek R22. Rozpoczęcie pracy pierwszego.

Zdjęcie nr 10. Odcinek R31. Wejście drugiego po linach.