Paszport wspinaczki

1. Rejon wspinaczki: Kamczatka. Grupa wulkanów Kluczewskich.
2. Nazwa wierzchołka: wlk. Płoskaja Dalniaja — Uszkowski 3943 m. Wschodni stok.
3. Proponowana kat. trudności — 2A.
4. Charakter trasy: lodowo-śnieżna.
5. Różnica wysokości: 1200 m.
6. Długość trasy: 2,5 km.
7. Średnie nachylenie: 35°.
8. Godzin marszu: 7 godz.
9. Liczba dni: 1 dzień.

25

Mapka schematyczna rejonu

Opis wejścia na wierzchołek Płoskaja Bliżniaja po wschodnim żebrze 2B kat. sł.

Sopka Płoskaja Bliżniaja wchodzi w skład grupy wulkanów Kłuczewskich. Ta góra na Kamczatce jest trzecią co do wysokości. Jej wysokość bezwzględna nad poziomem morza wynosi 4108 m. Sopka Płoskaja Bliżniaja jest pochodzenia wulkanicznego. Jest to stary wygasły wulkan. Jej zbocza zbudowane są ze skał wulkanicznych:

• bazaltu,
• tufu,
• diabase. Góra wznosi się nad największym lodowcem Kamczatki — lodowcem Swietłym. Wysokość nad poziomem morza w tym miejscu wynosi 2700 m. Sopka ma bardzo duże zlodowacenie od podnóża do wierzchołka włącznie. Spływające na nią lodowce na północny wschód i wschód wpadają do lodowca Swietłego. Z wschodniej strony w miejscach pionowych ścian dość obszerne żebra skalne, zbudowane z mocnych i sypkich skał wulkanicznych. Z północnego wschodu — pionowe ściany skalne i lodowe od wierzchołka do lodowca Swietłego (stary krater wulkanu). Północne stoki sopki są łagodne i nie przedstawiają szczególnego zainteresowania w aspekcie alpinistycznym. Od zachodu sopka łączy się rozległą zlodowaconą przewężeniem z sopką Płoskaja Dalniaja. Wierzchołek sopki — to potężny kopulasty lodowiec z niewielkim nachyleniem na wszystkie strony świata, z wyjątkiem kierunku północno-wschodniego, gdzie ograniczony jest ścianami starego krateru.

It seems there's no text to translate. Please provide the text you'd like me to translate from Russian to Polish.

39A

Opis

Wspinaczka na Tolbaczik Ostry przez Zachodni Grzbiet. Trasa 3–6 kat. trudn.

Tolbaczik Ostry

Przejście 3 trasy. △ — miejsca noclegów. R — punkt kontrolny. Początek opisu podejścia do strumienia znajduje się w opisie trasy północno-zachodniej. Potokiem schodzącym z płaskowyżu, który podchodzi do północno-zachodniego grzbietu, zjazd do doliny rozdzielającej grzbiet północno-zachodni i zachodni. Zjazd prowadzi po trawiastych zboczach i jest technicznie prosty. Po zjeździe do doliny widać, że po prawej stronie zjazdu zachodni grzbiet jest uzbrojony w skalne słupy, a po lewej stronie doliny schodzą lodowce. Po zjeździe do doliny kierujemy się w lewo, w stronę wyróżniającej się skały z zachodniego grzbietu, skałę tę należy obchodzić od zachodniej strony po trawiastych zboczach, które prowadzą na trawiasty płaskowyż. Płaskowyż półkoliście otacza tę skałę i od południowo-zachodniej strony jest łatwo dostępny. To miejsce jest początkiem wspinaczki w kierunku zachodnim. Czas potrzebny na podejście od strumienia ze zjazdem i podejściem wynosi 1,5–2 godziny. Wysokość nad poziomem morza 1600 m.

Opis trasy po odcinkach

It seems you haven't provided the text to be translated. Please provide the Russian text, and I'll translate it into Polish according to the given guidelines.

OPIS WSPINACZKI NA TOŁBACZIK OSTRY GRZBIETEM PÓŁNOCNO-ZACHODNIM 3B, kat. sł. Wulkany Tołbaczik Ostry i Tołbaczik Płaski mają zlodowacone wierzchołki z zsuwaniem się lodowców do wysokości 1000–1100 m n.p.m. Do wierzchołka Tołbaczik Ostry trasy wspinaczkowe prowadzą po śnieżno-lodowych stokach, i tylko od południa i z południowego wschodu do wierzchołka prowadzą skalne grzbiety, które nie dochodzą do wierzchołka na 150–200 m. Ze wszystkich innych stron grzbiety obrywają się na wysokości 1600–2100 m. Wierzchołek Tołbaczik Ostry nie jest wyraźnie zaznaczony i tylko w letnie miesiące można określić najwyższy punkt śnieżnego grzbietu, podobny do piramidy. Na masywach Oстрого i Płaskiego Tołbaczika wyróżnia się następujące lodowce:

• Liczba: 11
• Powierzchnia całkowita: 26,1 km² Podejście pod trasy zachodnią i północno-wschodnią idą jednym szlakiem i rozchodzą się w obniżeniu północno-zachodniego grzbietu. Idący na zachodni grzbiet muszą zejść do doliny.

Podejście do miejsca wspinaczki

Od chatki pasterzy, zbudowanej na szerokiej polanie na wysokości 800 m, iść korytem rzeki do potoku Nieznanego, potem potokiem — do końca krzaków. Następnie spotka się potok, wpadający do niego z prawej strony. Trzeba skręcić w ten potok. Po około 600 metrach on wcina się w prawy grzbiet w trakcie wznoszenia się potokiem i tworzy wąski wąwóz, którym należy podążać. Wąwozem iść 1,5–2 godz. Następnie on wyprowadza na płaskowyż. Po płaskowyżu, w kierunku południowym — do podziału go potokiem, płynącym w kierunku południowym. Potokiem wychodzi się na lewy stok, przechodzący w zniszczony skalny grzbiet, idący w kierunku północno-zachodnim. Czas potrzebny do podejścia do grzbietu: 4–5 godz. od chatki pasterzy. Wysokość w tym miejscu: 1500 m.

Opis trasy po odcinkach

МА­РУ­ПЫИ НА ВЬ­АКАХ ОС­ТИН­НЫ МО­А­БА­УУК 25 сен­тяб­ря

It seems there's no text to translate. Please provide the Russian text you'd like me to translate into Polish.

Wlk. Ost­ryj Toł­ba­czyk. 3682 m przez Płos­kij z pół­nocy, 2B kat. złoż., (A. Bierie­zin, 1965 r.)

Od ba­zo­we­go obo­zu, urzą­dzo­ne­go w do­li­nie rze­ki Stu­diennaja, doj­ście do po­cząt­ku gra­ni w. Płos­kij Toł­ba­czyk przez łą­ki al­pej­skie za­j­mu­je 2 godz. U pod­nó­ża gra­ni roz­po­czy­na­ją się duże i śred­nie osy­pi­ska, przez nie wzdłuż lo­dow­ca — wyj­ście do po­cząt­ku wspinacz­ki (patrz fo­to). Gra­nień sta­no­wi sze­ro­ki po­tok la­wo­wy, po­kry­ty fir­nem i lo­dem, prze­cho­dzi się go jed­no­cze­śnie w zwia­skach. Przed wyj­ściem na szczyt wul­ka­nu Płos­kij Toł­ba­czyk stromość zbo­cza zwiek­sza się do 35°, i jest wie­le ot­war­tych szcze­lin (ber­gsz­run­tów); wszyst­kie szcze­li­ny po­kony­wa­ne są przez śnież­ne mo­sty. Szczyt Płos­kie­go Toł­ba­czy­ka sta­no­wi śnież­no-fir­no­we pła­sko­wyż