Aj-Pet­ri (Głów­na wierz­cho­łi­na) po po­łud­ni­owym grze­bie­niu 2a k/tr.

Od dro­gi Jał­ta–Se­wa­sto­pol (9 ki­lo­metr) trze­ba iść w kie­run­ku po­la­ny Cho­sta­Basz po le­ś­nej dro­dze przez 30–40 mi­nut. Do głów­ne­go ku­ła­ra masy­wu Aj-Petri na­le­ży pod­nieść się od po­la­ny Cho­sta-Basz po wy­so­kim kory­cie rze­ki. Tras­sa roz­po­czy­na się po pra­wej stro­nie od głów­ne­go ku­ła­ra i pro­wa­dzi w le­wo do gó­ry po po­chy­łej pół­ce w kie­run­ku po­cząt­ku grze­bie­nia. Da­lej:

• Trze­ba przejść 160 m po du­żych pły­tach do po­cząt­ku kon­tr­for­su,
• Pod­nieść się po kon­tr­for­sie, któ­ry wy­pro­wa­dza na po­łud­niowy grzebień. Dal­sza trasa bie­gnie po ska­łach po­łud­niowe­go grze­bie­nia (śred­niej trud­no­ści) w kie­run­ku wierz­choł­ko­wej wie­ży. Omij­jąc na­ty­ka­ne żan­darmy, trze­ba pod­nieść się po ku­łua­rze na

Wschodnia część szczytu Aj-Petri. Opis trasy "Anomalny wrzesień"

Dobrze widoczny z drogi Wschodni Szczyt Aj-Petri przez wiele lat pozostawał niesłusznie zapomniany. Zaprawdę, to miejsce dla prawdziwych przygód! I oto w tym roku znów jest w centrum uwagi alpinistów. Zaraz trzy dobre trasy:

• trasa 1
• trasa 2
• trasa 3 Autor: Serej Pugaczow

"Anomalny wrzesień", czyli nostalgia po "Oczach".

Pomimo głośnej nazwy, Wschodni Szczyt Aj-Petri (1100 m) jest chyba najmniej uczęszczaną górą Krymu. Większość przebytych jeszcze w latach 70. tras nie miała drugiego przejścia. Jakoby daleko, jakoby nie ma opisów, a leśnicy - źli.

Aj-Petri (Główny wierzchołek) południowym grzebieniem 3B kat. sł.

R0–R1 Na prawo od głównego żlebu iść w lewo–do góry po pochyłym półce w kierunku początku południowego grzebienia. Na południowy grzbiet wyjść po 80–metrowej ścianie z bardzo trudnymi skałami. Gładką 8–metrową ściankę aż do szczeliny przejść wspinaczką, następnie po hakach po drabinkach. R1–R2 Dalej iść na prawo we wewnętrzny kąt na 7–8 metrów w kierunku przewieszonej czapy, pod którą można zorganizować asekurację. Przewieszona czapa jest pokonywana z pomocą:

• drabinek,

Krym, An­gar­ska­ya ścia­na. Trasa „Troj­ka” 3A

An­gar­ska­ya ścia­na. Kla­sy­ka przez ko­min 3A (W. Gon­cza­row — W. Gu­mie­niuk (Jal­ta)).

Sprzęt:

• Zakładki dużych nu­merów
• Duże frien­dy/kama­lo­ty
• Hek­sy du­że­go roz­mia­ru
• Od­cią­ga­cze 10 sztuk Czas przej­ścia tras­ą przez śred­nią dru­żynę: 3 go­dz. Skraj­ny z pra­wej stro­ny na fo­to: Trasa „Kla­sy­ka przez ko­min” 3A

Krym, g. So­koł. Marsz­rut «Wiecz­na młodość», 3Б

Marsz­rut «Wiecz­na młodość» roz­po­łoż­ony w za­chod­nim sek­to­rze So­koła, obok Grzeb­nie­woj dwój­ki. Do­bra, lo­gicz­na trój­ka, w gór­nej czę­ści wy­pro­wa­dza­ją­ca na Grzeb­nie­wą dwój­kę. Ubez­pie­cze­nie na­tu­ral­ne (za­kład­ki, fren­dy, haki), sta­re­go że­la­za ma­ło. Stan­cje na drze­wach, na klu­czo­wych linach na swo­ich punk­tach + haki (wie­lo­za­wo­do­we). Pod­chód pod marsz­rut zbie­ga się z pod­cho­dem pod «Grzeb­nie­wą» dwój­kę. Roz­po­cząć me­trów w 30 pra­wej, od ta­blicz­ki. Stan­cję wy­god­nie urzą­dzić na du­żej so­snie. g. So­koł, Wiecz­na młodość 3Б, sche­mat marsz­ru­tu

Ma­ły Kil­se-Bu­run — 2

Po środ­ku po­łud­niowej ścia­ny i po­łu­d­nio­wo-za­chod­niej gra­ni, 4B (Y — 10 m) (met. Yu. Li­szaje­wa («Fa­ni­ka»), 1973 r.)

Pod­cho­dząc pod tra­sę, w przy­bli­że­niu tak samo jak w tra­sie 2. Po wej­ściu po po­chy­łym stoku pod po­łud­niową ścianę wierz­choł­ka, wyjść na ska­li­ste wzniesienie pod jej cen­tral­ną czę­ścią (odc. R0). Na od­cin­ku R1–R2 — w górę po ła­twych pły­tach w kie­run­ku pod­nó­ża nie­wiel­kie­go kontr­for­su. Da­lej w górę po nim (odc. R2–R3), naj­pierw przez szcze­li­nę, a po­tem przez we­wnętrz­ny kąt do nie­wiel­kie­go za­głę­bie­nia (R1–R2: 20 m, 60°, II; R2–R3: 40 m, 80°, IY+).

11

Wschodnia wierz­choł­ka Aj-Pe­tri. Opis tras­y „No­wo­łu­nie”

S. Cze­te­rik na od­cin­ku R4–R5

Wra­że­nia p/p „No­wo­łu­nie”.

Po­cząt­ek li­sto­pa­da, a na ze­wnątrz cie­pło — cie­pło, na­wet moż­na po­nie­żyć się na słoń­cu. Ale nie o tym. Cel wi­zy­ty na Kry­mie — zro­bić pierw­szo­pro­chod na Aj-Pet­ri. Or­ga­ni­za­to­rem wszyst­kich idei był Se­rio­ga Pu­gaczow. Dla nie­go iść pierw­szo­pro­chod, jak dla mnie, to zwy­kła sprawa ))), a dla mnie to ME­GA przy­goda! Jak­że pięć lat te­mu ma­rzy­łem o tym, by wziąć sprzęt i za­leźć tam, gdzie ni­gdy ni­kogo nie było. Ma­rze­nie speł­ni­ło się! Trasa roz­po­czyna się le­we­je od „grot”. Z pra­wej stro­ny pod po­cząt­kiem gro­tów idzie do­bra

Мша­тка-Ка­я — 21

Po środku wschodniego bastionu, 5a

Od górnej drogi podnieść się po prostych skałach w prawą część zarośniętego krzakami pochyłego tarasu znajdującego się pod wschodnią częścią ściany. Trasa zaczyna się 20 m na wschód od początku prawej „strony” Trójkąta (R0: 300 m, 30–50, б/к — I). Na odcinku R1–R2:

• z wąskiej pochylonej półki po lewej stronie niewielkiego nieznacznie zaznaczonego kontforsu do sosny
• dalej w górę po stromych ściankach do drzewa (R1–R2: 40 m, 70°, III). Dalej w górę po środku bastionu. Punktem orientacyjnym jest 20-metrowy wewnętrzny kąt z drzewem w jego górnej części. Na odcinku R2–R3 — najpierw po krótkiej płycie w prawo, a dalej w górę po trudnych płytach, ściankach i kątach. Wewnętrzny kąt w górnej części jest przewieszony. Punkt ubezpieczenia w niewielkim grocie (R2–R3: 40 m, 75°, IV). Na odcinku R3–R4 — w górę po stromych płytach i po 20 m przejść w prawo do półki (R3–R4: 20 m, 80°, V; 15 m, 70°, IV). Na odcinku R4–R5 — najpierw trawers w lewo po pochyłej półce do drzewa, a potem w górę po skomplikowanych skałach. W górnej ich części znajduje się przewieszony 10-metrowy komin (R4–R5: 40 m, 70°, III; 10 m, 90°, V).

Челеби — 4

Autor: Aleksandr Ławrinienko, Odessa Czelebi, Krym. Opisy tras alpinistycznych Masyw Czelebi położony jest w zachodniej części Głównego pasma Gór Krymskich, pomiędzy przełęczą „Bajdarske Wrota” a g. Iljas-Kaja. Wysokość względna 200 m, bezwzględna 600 m n.p.m. Pomimo niewielkiej wysokości, w centralnej części ściany wytyczono 5 tras 5 i 6 kategorii trudności. Trasy cieszą się dużą popularnością (np. m-t Berszowa, bywa kilka przejść dziennie).