Sprawozdanie

Z wejścia drużyny CSKA im. Demchenko na szczyt Gran Paradiso (4061 m) Śc. Pn., 4B kat. trudn. Grajske Alpy, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta), Park Narodowy Gran Paradiso Kierownik: N.W. Turbin St. trener: E.W. Kuzniecowa

Paszport wejścia

1. Grajske Alpy (Włochy). Region Gran Paradiso. Nr 10.3 (wg KGBM 2011)
2. szczyt Gran Paradiso 4061 m po Ścianie Pn. (pierwoprzekroczenie C. Bertolone, F. Cappa, G. Giorda, 1958)
3. Proponowana kategoria — 4B kat. trudn.
4. Charakter trasy: śnieżno-lodowcowy

Отчёт

О восхождении команды ЦСКА им Демченко на вершину Гран Парадизо (4061 м) по СЗ гр, 3Б к/тр, Грайские Альпы, район Валь д'Аоста (Valle d'Aosta), Нац. Парк Гран Парадизо. Руководитель: Е. В. Король Ст. тренер: Е. В. Кузнецова

Паспорт восхождения

1. Włochy. Alpy Graickie, region Valle d'Aosta Park Narodowy Gran Paradiso. Rozdział № 10.3 (wg КГВМ 2011)
2. Szczyt Gran Paradiso (Gran Paradiso) 4061 m według Grzebienia Północno-Zachodniego
3. Zaproponowana kategoria: 3А(Б)
4. Charakter trasy: kombinowany

Sprawozdanie

O wejściu zespołu KAiS MEI na szczyt Gran Paradiso (4061 m) północną ścianą i Granią Północno-Zachodnią, 3B kat. trudn. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta) Park Narodowy „Gran Paradiso” Kierownik: Toporkow A.W. Starszy trener: Koroczkin A.S.

Paszport wejścia

1. Włochy. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta) Park Narodowy „Gran Paradiso”. Rozdział klasyfikatora tras na górskie szczyty 10.3
2. Szczyt Gran Paradiso (Gran Paradiso) 4061 m przez północną ścianę i granię północno-zachodnią (Pn. śc. i Pn-Zach. gr.)
3. Proponowana 3B kat. trudn., charakter trasy — lód i śnieg
4. Różnica wysokości zasadniczej części trasy: 300 m, całej trasy: 400 m Długość trasy: 870 m.

Sprawozdanie

Z wejścia zespołu KAiS MEI na szczyt Gran Paradiso (4061 m n.p.m.) z przełęczy Piccolo Paradiso i granią północno-wschodnią, 3A kat. trudn. Alpy Graickie, region Valle d'Aosta, Park Narodowy „Gran Paradiso” Kierownik: Toporkow A.W. Starszy trener: Koroczkov A.S.

Paszport wejścia

1. Włochy. Alpy Graickie, region Valle d'Aosta, Park Narodowy Gran Paradiso. Rozdział klasyfikatora tras na górskie szczyty 10.3.
2. Szczyt Gran Paradiso (Gran Paradiso) 4061 m n.p.m. z przełęczy Piccolo Paradiso i północno-wschodnim grzebieniem (z przeł. Piccolo Paradiso i grzebieniem NE).
3. Pierwsze przejście: F.T. Wettered z przewodnikami górskimi Laurent Proment i Eliseo Jeantet, 20 lipca 1876 r.
4. Proponowana 3А kat. trudn., charakter trasy - kombinowany.
5. Różnica wysokości trasy: 400 m.

Sprawozdanie

O wejściu zespołu ЦСКА im. Демченко na szczyt Gran Paradiso (4061 m) południowo-zachodnim zboczem, 1B kat. trudn. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta), Park Narodowy Gran Paradiso Kierownik: А. К. Попов Starszy trener: Е. В. Кузнецова

Paszport wejścia

1. Alpy Graickie (Włochy). Rejon Gran Paradiso. Nr 10.3 (wg КГВМ 2011)
2. Gran Paradiso 4061 m południowo-zachodnim zboczem (pierwsze wejście – M. Payot, J. Tairraz, 1860)
3. Proponowana kategoria trudności – 1B kat. trudn.

Paszport

1. Klasa zimowa.
2. Francja, Alpy, masyw Mont Blanc.
3. Pik Grand Capucin (Gранд Капуцин), 3838 m, po Wschodniej ścianie. Trasa «Русская зима».
4. Proponowana kategoria trudności — 6A, pierwsze przejście.
5. Przewyższenie — 508 m, długość — 570 m, w tym część ścienna odpowiednio 413 i 420 m. Długość odcinków 5. kat. trudn. — 30 m, 6. kat. trudn. — 390 m. Średnie nachylenie części ściennej trasy 82°, od bergruchru do wierzchołka 71°.
6. Zakładane haki: skalne, закладки, śrubowe, lodowe | 42 | 230 | 0 | 0 | | :-: | :-: | :-: | :-: |

Paszport

1. Klasa wspinaczki skalnej.
2. Alpy, Masyw Mont Blanc (Francja, Chamonix).
3. Szczyt Grand Capucin 3838 m, Ściana Wschodnia, trasa „Directe” (Bellin, Boivin, Maioli), 1983 r.
4. Kategoria trudności 6A kat. sł. (ED2 według klasyfikacji francuskiej).
5. Różnica wysokości – 450 m, długość trasy – 570 m, długość odcinków 5–6 kat. sł. – 570 m, z czego 6 kat. sł. – 530 m, średnie nachylenie trasy – 84°.
6. Wbite haki: skalne 49+2*/29+2* elementy закладkowe 81/37
7. Godzin marszu drużyny – 12 godz.

Szczyt Grand Capucin 3838 m n.p.m., ściana wschodnia. Droga «East face 1 — Droga «East face original route» (Bonnati – Gigo, 1951 r.) w kombinacji ze ścianą północną w górnej części została pokonana przez zespół W. Igołkin – J. Olejnikov 22 czerwca 1998 r. 2 — Droga «Directe des Capucins» (Bellin, Bovin i Maioli, 1983 r.) została pokonana przez zespół S. Sołdatov – M. Sibaev 22 czerwca 1998 r.

PASPORt

1. Klasa wspinaczki skalnej.
2. Alpy, Masyw Mont Blanc (Francja, Chamonix).
3. Szczyt Grand Capucin 3838 m n.p.m., ściana wschodnia, droga «East face original route» (Bonnati – Gigo, 1951 r.) w kombinacji ze ścianą północną w górnej części.
4. Kategoria trudności 5Б–6А kat. trud. (TD/TD+ według klasyfikacji francuskiej).
5. Przewyższenie — 400 m, długość drogi — 620 m, długość odcinków 5–6 kat. trud. — 620 m, z czego 6 kat. trud. — 500 m, średnie nachylenie drogi — 84°.
6. Zastawione haki:

Paszport wejścia

1. Klasa wejścia — skalna
2. Rejon wejścia — Alpy Zachodnie, masyw Mont Blanc
3. Grand Capucin (3838 m) — środkiem Zachodniej ściany
4. Kategoria trudności — 6B. Droga W. Bonatti
5. Różnica wysokości — 450 m. w tym część skalna — 350 m. Długość — 720 m, w tym część skalna (po trawersie) — 420 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 330 m,

Paszport

1. Klasa — wspinaczki skalnej Mistrzostw Rosji 1998 w alpinizmie
2. Alpy — Francja, masyw Mont Blanc
3. Szczyt — Grandes Jorasses, wierzchołek Wimper (4184 m)
4. Trasa — 6B kat. trudn. Direkt de Ametue (warunkowy ranking –4,0)
5. Długość — 1420 m
6. Długość części ściennej — 1420 m
7. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 1100 m w tym 6 kat. trudn. — 480 m
8. Różnica wysokości — 1180 m