Sprawozdanie
O wejściu zespołu KAiS MEI na szczyt Gran Paradiso (4061 m) północną ścianą i Granią Północno-Zachodnią, 3B kat. trudn. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta) Park Narodowy „Gran Paradiso”
Kierownik: Toporkow A.W.
Starszy trener: Koroczkin A.S.
Paszport wejścia
-
Włochy. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta) Park Narodowy „Gran Paradiso”. Rozdział klasyfikatora tras na górskie szczyty 10.3
-
Szczyt Gran Paradiso (Gran Paradiso) 4061 m przez północną ścianę i granię północno-zachodnią (Pn. śc. i Pn-Zach. gr.)
-
Proponowana 3B kat. trudn., charakter trasy — lód i śnieg
-
Różnica wysokości zasadniczej części trasy: 300 m, całej trasy: 400 m Długość trasy: 870 m. Długość odcinków: V kat. trudn. — m, VI kat. trudn. — m.
Średnie nachylenie:
- części zasadniczej trasy (do Pn-Zach. gr.) — 40°
- całej trasy — 20°
-
Pozostawiono (użyto) „haków” na trasie: 35
-
Godzin marszu zespołu od schroniska Chabod: 10 godz. 30 min., bez uwzględnienia zejścia; od początku trasy: 7 godz. 30 min.
-
Kierownik: Toporkow Aleksandr (kandydat na mistrza sporta, instruktor 3 kat.)
Uczestnicy:
- Antipina Natalia (3 sp. kat.)
- Trieciakowa Wiera (3 sp. kat.)
- Owczarenko Irina (3 sp. kat.)
- Afanasiewa Lena (3 sp. kat.) Trener: Koroczkin Aleksiej Siemionowicz
-
Wyjście na trasę ze schroniska Chabod: 31 lipca 2018 r. o 3:00
Początek trasy (szczelina brzeżna): 6:30. Wyjście na Pn-Zach. grań: 11:30. Wyjście na szczyt: 13:30. Zejście ze szczytu: trasą 1B kat. trudn. do schroniska Chabod
-
Wydarzenie alpinistyczne: UTS i KS KAiS MEI Alpy 2018
-
Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie Toporkow A.W., adres e-mail: [email protected]
Zdjęcie ogólne szczytu

- Gran Paradiso z przełęczy Piccolo Paradiso i Pn-Wsch. gr.
- Gran Paradiso przez Pn. ścianę, 4B (S. Bertolone, F. Cappa, G. Giorda, 1958)
- Gran Paradiso przez Pn. śc. i Pn-Zach. gr. (trasa zespołu)
- Gran Paradiso przez Pn. śc. i Pn-Zach. gr. (F. Locatelli+6, 1974)
- Gran Paradiso przez Pn-Zach. grań, 3B
- Gran Paradiso przez Pn-Zach. gr.
Zdjęcie wykonano ze schroniska Chabod
Techniczne zdjęcie trasy

Zdjęcie wykonano ze schroniska Chabod. Sam szczyt nie jest widoczny. Między widocznym najwyższym punktem a szczytem przebiega północna grań.
| Odcinek | Długość | Nachylenie | Charakter terenu | Kategoria | Liczba punktów |
|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | 500 m | 40 | śnieg i lód | 3 | 32 śruby |
| R1–R2 | 20 m | 15 | skały | 1 | - |
| R2–R3 | 250 m | 25 | śnieżna grań | 1–2 | - |
| R3–R4 | 100 m | 25 | śnieżna grań | 1 | - |
| R5–R6 | 100 m | 30 | skalna grań | 1–3 | 2 szlamburow |
Zdjęcie profilu trasy

Krótki opis przebiegu trasy po odcinkach
Podejście: Od schroniska Chabod w górę ścieżką 100 m, następnie trawersować stromy stok, dojść do strumienia, przejść przez mostek, następnie iść ścieżką w kierunku moreny. Wdrapać się po morenie na lodowiec (1,5 godz.).
Po lodowcu w lince poruszać się w stronę ściany Gran Paradiso, w kierunku lodowo-śnieżnego stoku między dwoma skalnymi filarami. Lodowiec zamknięty, szczeliny. Podejść pod szczelinę brzeżną i pokonać ją po moście śnieżnym (3,5–4 godz.). (Zdjęcie 1)
R0–R1: Lodowy stok 600 m między dwoma skalnymi filarami. Nachylenie 40°, użyto 32 śruby. Wdrapać się na Pn-Zach. grań: 5 godz. (Zdjęcie 2)
R1–R2: Prosta skalna grań: 20 m, 15°. (Zdjęcie 3)
R2–R3: Śnieżna grań: 150 m, 20°. Grań kończy się nawiszącym nawisem śnieżnym, który należy obejść z prawej strony, użyto 1 śruby.
R3–R4: Śnieżna grań: 100 m
R5–R6: Skalna grań z wierzchołkowym „żandarmem”. Na wierzchołkowy „żandarm” wejść półkami od strony południowej — tam łagodniej, są stałe punkty asekuracji. Na szczycie statua Madonny (Zdjęcie 4).
Zejście ze szczytu trasą 1B kat. trudn. do schroniska Chabod — 3,5 godz.
Uwaga: słońce 31 lipca oświetla Pn-Zach. grań o 10:00. Możliwe spadanie kamieni ze skalnych filarów, między którymi przebiega trasa.
W dniu naszego wejścia trasa była w stanie bliskim idealnemu: szczelinę brzeżną można było przebyć po moście śnieżnym, dolna część trasy to był lodowy stok pokryty cienkim śniegiem. To pozwalało się łatwo poruszać po śniegu i rzetelnie asekurować na lodzie pod śniegiem.
Pod względem trudności technicznej trasa przewyższa takie trasy jak:
- Pik Izycskatiel po Pn-Zach. ścianie, 3B
- Porównywalna z trasą na Dżyłyk po Pn. stoku 3 grani, 4A
- Ustępuje trasie na Pik Korona 1-sza po lodowej ścianie 3 filara, 4A
Ilustracje do sprawozdania
Zdjęcie 1: śnieżny stok nad szczeliną brzeżną

Zdjęcie 2: lodowo-śnieżny stok R0–R1

Zdjęcie 3: Skalna grań R1–R2, widoczna śnieżna grań R2–R3

Zdjęcie 4: Szczyt

Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz