Przejdź do treści

Bez tytułu

Sprawozdanie

O wejściu zespołu KAiS MEI na szczyt Gran Paradiso (4061 m) północną ścianą i Granią Północno-Zachodnią, 3B kat. trudn. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta) Park Narodowy „Gran Paradiso”

Kierownik: Toporkow A.W.

Starszy trener: Koroczkin A.S.

Paszport wejścia

  1. Włochy. Alpy Graickie, region Dolina Aosty (Valle d'Aosta) Park Narodowy „Gran Paradiso”. Rozdział klasyfikatora tras na górskie szczyty 10.3

  2. Szczyt Gran Paradiso (Gran Paradiso) 4061 m przez północną ścianę i granię północno-zachodnią (Pn. śc. i Pn-Zach. gr.)

  3. Proponowana 3B kat. trudn., charakter trasy — lód i śnieg

  4. Różnica wysokości zasadniczej części trasy: 300 m, całej trasy: 400 m Długość trasy: 870 m. Długość odcinków: V kat. trudn. — m, VI kat. trudn. — m.

    Średnie nachylenie:

    • części zasadniczej trasy (do Pn-Zach. gr.) — 40°
    • całej trasy — 20°
  5. Pozostawiono (użyto) „haków” na trasie: 35

  6. Godzin marszu zespołu od schroniska Chabod: 10 godz. 30 min., bez uwzględnienia zejścia; od początku trasy: 7 godz. 30 min.

  7. Kierownik: Toporkow Aleksandr (kandydat na mistrza sporta, instruktor 3 kat.)

    Uczestnicy:

    • Antipina Natalia (3 sp. kat.)
    • Trieciakowa Wiera (3 sp. kat.)
    • Owczarenko Irina (3 sp. kat.)
    • Afanasiewa Lena (3 sp. kat.) Trener: Koroczkin Aleksiej Siemionowicz
  8. Wyjście na trasę ze schroniska Chabod: 31 lipca 2018 r. o 3:00

    Początek trasy (szczelina brzeżna): 6:30. Wyjście na Pn-Zach. grań: 11:30. Wyjście na szczyt: 13:30. Zejście ze szczytu: trasą 1B kat. trudn. do schroniska Chabod

  9. Wydarzenie alpinistyczne: UTS i KS KAiS MEI Alpy 2018

  10. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie Toporkow A.W., adres e-mail: [email protected]

Zdjęcie ogólne szczytu

img-0.jpeg

  1. Gran Paradiso z przełęczy Piccolo Paradiso i Pn-Wsch. gr.
  2. Gran Paradiso przez Pn. ścianę, 4B (S. Bertolone, F. Cappa, G. Giorda, 1958)
  3. Gran Paradiso przez Pn. śc. i Pn-Zach. gr. (trasa zespołu)
  4. Gran Paradiso przez Pn. śc. i Pn-Zach. gr. (F. Locatelli+6, 1974)
  5. Gran Paradiso przez Pn-Zach. grań, 3B
  6. Gran Paradiso przez Pn-Zach. gr.

Zdjęcie wykonano ze schroniska Chabod

Techniczne zdjęcie trasy

img-1.jpeg

Zdjęcie wykonano ze schroniska Chabod. Sam szczyt nie jest widoczny. Między widocznym najwyższym punktem a szczytem przebiega północna grań.

OdcinekDługośćNachylenieCharakter terenuKategoriaLiczba punktów
R0–R1500 m40śnieg i lód332 śruby
R1–R220 m15skały1-
R2–R3250 m25śnieżna grań1–2-
R3–R4100 m25śnieżna grań1-
R5–R6100 m30skalna grań1–32 szlamburow

Zdjęcie profilu trasy

img-2.jpeg

Krótki opis przebiegu trasy po odcinkach

Podejście: Od schroniska Chabod w górę ścieżką 100 m, następnie trawersować stromy stok, dojść do strumienia, przejść przez mostek, następnie iść ścieżką w kierunku moreny. Wdrapać się po morenie na lodowiec (1,5 godz.).

Po lodowcu w lince poruszać się w stronę ściany Gran Paradiso, w kierunku lodowo-śnieżnego stoku między dwoma skalnymi filarami. Lodowiec zamknięty, szczeliny. Podejść pod szczelinę brzeżną i pokonać ją po moście śnieżnym (3,5–4 godz.). (Zdjęcie 1)

R0–R1: Lodowy stok 600 m między dwoma skalnymi filarami. Nachylenie 40°, użyto 32 śruby. Wdrapać się na Pn-Zach. grań: 5 godz. (Zdjęcie 2)

R1–R2: Prosta skalna grań: 20 m, 15°. (Zdjęcie 3)

R2–R3: Śnieżna grań: 150 m, 20°. Grań kończy się nawiszącym nawisem śnieżnym, który należy obejść z prawej strony, użyto 1 śruby.

R3–R4: Śnieżna grań: 100 m

R5–R6: Skalna grań z wierzchołkowym „żandarmem”. Na wierzchołkowy „żandarm” wejść półkami od strony południowej — tam łagodniej, są stałe punkty asekuracji. Na szczycie statua Madonny (Zdjęcie 4).

Zejście ze szczytu trasą 1B kat. trudn. do schroniska Chabod — 3,5 godz.

Uwaga: słońce 31 lipca oświetla Pn-Zach. grań o 10:00. Możliwe spadanie kamieni ze skalnych filarów, między którymi przebiega trasa.

W dniu naszego wejścia trasa była w stanie bliskim idealnemu: szczelinę brzeżną można było przebyć po moście śnieżnym, dolna część trasy to był lodowy stok pokryty cienkim śniegiem. To pozwalało się łatwo poruszać po śniegu i rzetelnie asekurować na lodzie pod śniegiem.

Pod względem trudności technicznej trasa przewyższa takie trasy jak:

  • Pik Izycskatiel po Pn-Zach. ścianie, 3B
  • Porównywalna z trasą na Dżyłyk po Pn. stoku 3 grani, 4A
  • Ustępuje trasie na Pik Korona 1-sza po lodowej ścianie 3 filara, 4A

Ilustracje do sprawozdania

Zdjęcie 1: śnieżny stok nad szczeliną brzeżną img-3.jpeg

Zdjęcie 2: lodowo-śnieżny stok R0–R1 img-4.jpeg

Zdjęcie 3: Skalna grań R1–R2, widoczna śnieżna grań R2–R3 img-5.jpeg

Zdjęcie 4: Szczyt img-6.jpeg

Źródła

Komentarze

Zaloguj się, aby zostawić komentarz