Relacja z pierwszego przejścia drogi kategorii IV-Б na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontforsem zachodniej ściany.
Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Mały Ine (Zołoto) 3060 m prawym kontrforsem zachodniej ściany. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. — kierownik, Popow M. L. — KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik — Siemionow Michaił Aleksandrowicz, KMS. Trener — Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktyabrskaya, d. 8, кв. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail [email protected]
Relacja ze wspinaczki zespołu klubu alpinistycznego "АРХЫЗ" na szczyt pik Iне 3455 m przez Wschodnie Żebro, kategoria trudności 4Б, pierwsze wejście.
Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Pik Inej 3455 m przez Wschodnie żebro. Przypuszczalnie IV-B kat. trudn. Pierwsze wejście. Siemionow M. A. - kierownik, Popow M. L. - KMS Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar Uczestnicy wejścia Kierownik - Siemionow Michaił Aleksandrowicz. KMS. Trener - Szypiłow W. A. Adres: 144001, m. Elektrostal, ul. Oktiabrskaja, d. 8, kw. 117. Tel.: +7 (906) 724–94–53. E-mail: [email protected]
Opis wejścia na szczyt Pik Inje (3409 m) północno-zachodnim grzbietem o 4A kategorii trudności, dokonanego przez grupę alpinistów w 1973 roku.
SPRAWOZDANIE o wejściu na pik Inje (3409 m n.p.m.), położony w rejonie Głównego Kaukaskiego Grzbietu i jego odgałęzień od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar, północno-zachodnim grzebieniem 4A kat. trudn. (orientacyjnie). Po raz pierwszy droga została pokonana w 1960 r. przez grupę MC Maciewitogo Ju.M. 30 lipca – 1 sierpnia 1973 r. wejście zostało dokonane przez grupę z a/l „Alibek” w składzie: Kokodij N.G. — 2 sp. rozrjad — kierownik Borodenko Ju.A. — 1 sp. rozrjad Czepielewa I.P. — 2 sp. rozrjad Kononenko W.I. — 2 sp. rozrjad Krótki opis geograficzny rejonu wejścia Pik Inje (3409 m n.p.m.) — niewysoka, piękna ostra wierzchołek, całkowicie uzasadniająca swoją nazwę („Igła”), jest położony w bocznym grzbiecie, odchodzącym na północ od podkowy Dżuguturluczatu w rejonie jej wschodniego wierzchołka. Pik jest dobrze widoczny z Polany Dombańskiej.
Relacja ze wspinaczki na szczyt Kluchor-Baszi 3450 m przez lodowiec północnego zbocza o kategorii trudności 1Б.
Sprawozdanie O wejściu drużyny KCR na szczyt Kluchor Baszi 3450 m lodowcem północnego zbocza. 1B kat. tr. Przypuszczalnie 1B kat. tr. Wejście 08 września 2022 r. Siemionow M. A. — MS, kierownik Maksimow K. M. — doświadczenie drugiej kategorii Alpklub — «Gornyje Bezumije» Kaukaz 2.2 Od przełęczy Maruch do przełęczy Nachar
Wspinaczka na szczyt Inə (3409 m) z północnego wschodu, 2A kat. trudności, z doliny Dombańskiej przez lodowiec i skały na wierzchołek.
Рис. 34 1. Wspinaczka na szczyt Inэ (3409 m) od północnego-wschodu — 2А kat. trudności (rys. 34) Z polany Dombajskiej wzdłuż ścieżki do doliny Dombajskiej aż do starej moreny naprociwko lodowca Inэ — wskaźnik. Od wskaźnika w prawo, przez most poprzez rzekę Dombaj i lewiej "baranich łbów" w górę po trawiastych zboczach. Dalej po usypisku na lodowiec i po nim (w wiązakach) do czerwonych skał. Następnie w górę po morenie do lodowca-biwak. Od polany Dombajskiej 4–5 godzin. Z biwaku podniesienie się po lodowcu do śnieżnika o nachyleniu 35–40° i po nim w prawo-w górę ku przerwie w północno-wschodnim grzebieniu szczytu Inэ. Od przerwy w lewo-w górę po grzebienie
Opis trawersowania masywu Dottah-Kaja — Bu-Ul'gen, wymagającej trasy alpinistycznej o kategorii trudności 4B, obejmującej wejście na szczyty Dottah-Kaja oraz Bu-Ul'gen.
Rys. 53 Trawers masywu Dottach-kaja — Bu-Ul'gen (patrz rys. 53–56) Od polany Dombajskiej do Sewernego prijuta samochodem. Od Sewernego prijuta wzdłuż belki przez rzekę Chokiel, wyjście na polanę Czotcza — biwak. Od Sewernego prijuta 1 godz. Z biwaku, przecinając wąwozy Czotcza, w prawo i dalej po śniegu lawinowych nanosów, podejście do pierwszego żlebu zboczza Wschodniej korony Dottach-kaja. Przez żleb wyjście na „barannie czoła” i dalej podjazd do wschodniego grzebienia, opuszczającego się w kierunku Sewernego prijuta. Nie wychodząc na granię, trawers
Trasa trawersowania wierzchołków Dottah-Kaja z wejściem na wierzchołek zachodni granią północno-zachodnią, kategoria trudności 4A.
Рис. 53 Trawers wersjyny Dottach-kaja (3670 m) z podjomem na Zachodnią werszynę po połunocno-zachodnim grzebieniu (kontrforsuje) — 4A kat. sl. (rys. 53) Od Dombaja na maszynie do Bu-Ulgienskiej polany lub pieszo przez Czuczchurski przejściowy. Z Bu-Ulgienskiej polany ku połączeniou rzek Dottach-kaja i Bu-Ulgien i po śnieżnym moście (w końcu lata bród) przez rzekę Bu-Ulgien. Następnie wzdłuż rzeki Dottach-kaja do góry ku podstawie połunocno-zachodniego grzebia. Dalej: obchód podstawy grzebia z lewej strony po „baranich łbkach”, podjazd po morenie i niewielkim śnieżniku do głębokiej zatoki grzebia — miejsce na biwak, woda.
Trawers masywu Dombaj-Ulgen w lipcu 1951 roku: opis klasycznej trasy, jej historia i kluczowe cechy.
TRAWERS MASYWU DOMBAJ — UŁGEN Lipiec 1951 r.
Relacja z trawersu masywu Dombaj-Ulgen trasą o kategorii trudności 5B, wykonanego przez zespół Krymskiego Republikańskiego Klubu Alpinistów w sierpniu 2023 roku.
Sprawozdanie O wykonaniu traversa masywu Домбай-Ульген (wierzchołek Восточная — 3968 m, wierzchołek Главная — 4047 m, wierzchołek Западная — 4038 m) (W. Dawydow) o kategorii trudności 5Б Zespołem Krymskiego Republikańskiego Klubu Alpinistów, Wspinaczy i Łysolazów „Горная школа „Категория трудности“” Za okres Od 5 sierpnia 2023 r. do 7 sierpnia 2023 r. Semionow M. A. — MS, kierownik; Wwiedienskaja W. W. — 2. sp. roz.; Alpinklub — Горное безумие 2023 rok. I. Paszport wejścia | | 1. Informacje ogólne | |
Opis trasy na szczyt Domnaj z przełęczy Domnaj według kategorii trudności 3Б.
— Мапуньпин лоцоходеэус na 6. Аорибай (N) — 3Б kat. сл. MARSZRUT WOSHOŻDENIJA NA WIERZCHOŁEK DOMBAJ (Y) z per. DOMBAJ 3Б kat. сл. Marszruta wchodzenia na Dombaj (Y) — 3А kat. сл. MARSZRUT WOSHOŻDENIJA NA WIERZCHOŁEK DOMBAJ (Y) z per. DOMBAJ 3А kat. сл. w. Dombaj (Y), 3585 m per. Dombaj 140 m, 10°, 1 30 m, 40°, 2 40 m, 50°, 3