Germogenova

Wspinaczka na szczyt pik Germogenova północną ścianą, kategoria trudności 4A, różnica wysokości 513 m, dokonana w 1986 roku przez grupę pod kierownictwem I. W. Chariniaka.

Pasport I. Klasa lodowo-śnieżna. Centralny Kaukaz, GKKh. szczyt Germogenowa, 3993 m, według S WKawkazu Proponowana 4A kat. tr. Przepad wysokości — 513 m. Rozciągnięcie odcinków 4 kat. tr. — 155 m. Średnia stromość części ściennej — 51°. Użyto haków lodowych dla ubezpieczenia — 76. Godzin przebycia — 6 g. Bez noclegów.

Opis pierwszego wejścia na szczyt pik Germogenova północną ścianą, dokonanego w 1986 roku przez grupę alpinistów.

SPRAWOZDANIE z pierwszego przejścia na p. GIERMOGIENOWA po północnej ścianie orientacyjnie A kat. trudności 3B protokół № 564 p. 4 z 28 października 1986 r.

Opis trasy wejścia na szczyt północną ścianą z dokładną analizą trudności technicznych i zaleceniami.

12 maja 1949 r. Grupa DSO „Lokomotiw” W składzie Garf (kier. grupy), Marupin, Bałdin, Michajłow, Powarnin, Radowska, Niekrasowa, po noclegu w schronisku „Łokomotiw-Tuwa”, tzw. „Zielonym Hotelu” wyruszyła o 5:00 rano w celu zdobycia piku Germogenowa nową drogą. Droga prowadzi wzdłuż prawej (orograficznie) moreny lodowca Baszkara aż do wyjścia do cyrku. Cyrk przecina się w kierunku północno-zachodnim, [nieczytelne, możliwe, że fragment pominięty] by wyjść u podstawy żlebu schodzącego z przełączki między pikiem Germogenowa a Czetet-Kara-Baszi. Trzeba było pokonać niewielki lodospad, który bez trudu ominięto z prawej strony. Grupa dotarła do niewielkiego lodowcowego jeziorka, gdzie urządziła krótki odpoczynek. Była godzina 7:00, znajdowaliśmy się u podstawy żlebu na przełączce między pikiem Germogenowa a Czetet-Kara-Baszi. Idąc po stożkach lawinowych, zaczęliśmy szybko nabierać wysokości idąc żlebem, który w dolnej części ma nachylenie około 30°, a od połowy jego stromość rośnie i w górnej części sięga około 50°. Żleb jest dość szeroki (60–70 m²) i pokryty dobrym firnem. Stanowi główną arterię wszystkich lawin i spadających kamieni schodzących ze stoków piku Germogenowa i Czetet-Kara-Baszi. Pośrodku żlebu biegnie głęboki żłób lawinowy, jednak schodzące lawiny są tak silne, że przeskakują nad prawym korytem, obejmując znaczną część stoku.

Opis tras wspinaczkowych na pik Germogenova (3993 m) na Kaukazie Centralnym: ścianą S (4A kategoria trudności) oraz granią NW (3A kategoria trudności).

II А С II О Р Т I. Klasa lodowo-śnieżna. Centralny Kaukaz. p. Germogenowa, 3993 m, po S ścianie Proponowana 4A kat. tr. Przewyższenie — 513 m. Długość odcinków 5 kat. tr. — 155 m Średnie nachylenie części ściennej — 51°. Użyto haków lodowych do asekuracji — 76. Godzin marszu — 6. Bez noclegów.

Opis trasy wejściowej na szczyt piku Germogenowa północnym zboczem, III kategorii trudności, zawierający szczegółowe wskazanie ścieżki, ukształtowania terenu oraz wykorzystywanego sprzętu.

I. Klasa wejścia — techniczna Północne ramię Głównego Kaukaskiego Grzbietu. p. Germogenowa lewą częścią P. ściany Proponowana kategoria trudności 3A Charakterystyka trasy: śnieżno-lodowa, różnica wysokości (od przełęczy) — 423 m, średnie nachylenie części ściennej — 46° Użyto haków do asekuracji — 36 (lodowych) Czas przejścia — 6 godz. Kierownik: Łaptiew Aleksandr Leonidowicz, KMS Uczestnicy: Iwanow G.A., KMS

Opis trasy na szczyt pik Germogenova (3343 m) 3 granią, kategoria trudności 2Б, z dokładnym opisem ścieżki i przybliżonym czasem przejścia.

Pik GIERMOGIENOWA, 3343 m po 3 grzebieniu, kat. sł. 2B, k, maruszrut Biwuak na „Ryżych skałach”. Od AUSB do dżantugana 2 godz. chodu. Z miejsca biwuaka wychodzimy spod pierwszego z prawej dosyć stromego śnieżnika, spuszczającego się z południowo-zachodniego grzebiania szczytu. Po wejściu na grzbiet pozorny i silnie zdezintegrowanych skałach, wychodzimy do początku wyraźnej grani. Stąd do śnieżnej przełęczy pod wieżą szczytową można iść na różne sposoby. Przy dobrym stanie firnu większość skał można obejść z lewej strony w koszkach (to silnie zaoszczędza czas). Jednak zwykle trzeba podnosić się bezpośrednio po skałach. Skały głównie średniej trudności, ubezpieczenie przez występy, spotykają się fragmenty zniszczonych skał. Możliwe są odchylki na południową stronę