I. Klasa wejścia — techniczna 2. Północne ramię Głównego Kaukaskiego Grzbietu. 3. p. Germogenowa lewą częścią P. ściany 4. Proponowana kategoria trudności 3A 5. Charakterystyka trasy: śnieżno-lodowa, różnica wysokości (od przełęczy) — 423 m, średnie nachylenie części ściennej — 46° 6. Użyto haków do asekuracji — 36 (lodowych) 7. Czas przejścia — 6 godz. 8. Kierownik: Łaptiew Aleksandr Leonidowicz, KMS

Uczestnicy:

• Iwanow G.A., KMS
• Miedwiediew G.M., 1-sza kat.
• Wołodin W.G., 1-sza kat.
• Minajew S.A., 1-sza kat.
• Zacharowa N.N., 1-sza kat.

9. Liczba noclegów — jeden na morenie l. Czegietkara.
10. Data rozpoczęcia wspinaczki: 13 lipca 1980 r.

powrót — 14 lipca 1980 r.

Uwaga: Wszystkie punkty paszportu, z wyjątkiem 5-go, odpowiadają danym pierwszych zdobywców. p. 5 według Łaptiewa: różnica wysokości — 800 m (od noclegów na morenie), średnie nachylenie całej trasy 45° (faktycznie — 40°).

P. Germogenowa

Zdjęcie wykonano 11 lipca 1986 r. o godz. 16:00 z w. Czegietkara. Aparat "Łubitel-166", obiektyw "ŁOMO T-22", F = 75 mm.

Rozmieszczenie ujęć:

• 1 — lewą częścią P ściany;
• 2 — na P ścianie;
• 3 — na P grani, 3A kat. trudności.

Opis trasy wejścia

Na pik Germogenowa (3990 m) północnym zboczem

(z przełęczy od wierzchołka Czegietkara)

Od obozu poruszać się w górę drogą do "Nowego Dżantugan". Stąd w prawo przez rzekę Adyłsu (po mostku) do lewobrzeżnej moreny lodowca Kaszkatisz, dalej w górę ścieżką do niewielkiego źródła (nie dochodząc 100 m do dużego szarego głazu na morenie). Skręcić w lewo na strome, trawiaste zbocze, porosłe krzewami, i ścieżką wspiąć się na polanki do noclegów "Turie jeziora".

Stąd równolegle do północnej grani p. Germogenowa wspiąć się do lodowca Czegietkara. Przed lodowcem — biwak na osypisku.

Od obozu "Dżantugan" do tego biwaku — 2–2,5 godz.

Od biwaku (w zespole) poruszać się po lodowcu Czegietkara do przełęczy między w.w. pik Germogenowa i Czegietkara. Stąd — prosto w górę po śnieżno-lodowym zboczu, pokonując szczelinę, do samotnej skalnej wyspy, którą ominąć z lewej strony i wyjść na jej wierzchołek. Tu znajduje się kopiec kontrolny. Ze skał — prosto w górę na śnieżną wschodnią grań i po niej na wierzchołek.

Nachylenie północnego zbocza:

• w dolnej części — 40°,
• w środkowej i górnej — 50°. Długość — 500 m.

Asekuracja u dołu — przez czekan, w środkowej i górnej części — przez lodowe haki.

Wspinaczka od biwaku do wierzchołka zajmuje 6 godz., zejście (stylem alpinistycznym) trasą podejścia — 2 godz.

Dla grupy 4-osobowej potrzebne:

• 8 lodowych haków (w tym 5 szt. jednorazowych do zejścia)
• 8 m liny pomocniczej (do zejścia)

Pozostały standardowy sprzęt dla trasy 3B kat. trudności.

OPIS ZŁOŻYŁ 14 lipca 1980 r. A. ŁAPTIEW

Zdjęcie wykonano 2 lipca 1986 r. o godz. 8:00 z w. Kezgen. Aparat "Sałut-S", obiektyw "Tair-33", = 300 mm.

Trasy:

1 — na P grani, 2B kat. trudności 2 — na P grani, 3A kat. trudności 3 — na PD grani-zboczu, 3B kat. trudności 4 — lewą częścią P ściany, 2B kat. trudności 5 — na P ścianie, 3B kat. trudności.

N. Popow, 34 A. Starostin, 51 Garor, 49 A. Łaptiew, 80 I. Chariniak, 86

SCHEMAT TRASY W SYMBOLACH U I A A (p. Germogenowa, lewą częścią P. ściany, 3A kat. trudności.)

4 sierpnia 1986 r.

Wysokości określone za pomocą wysokościomierza, nachylenie zmierzone kątomierzem podczas schodzenia z trasy.