Viatau

Trawers wierzchołków Sarykołbaszi-Tersak i Sarykołbaszi w regionie Elbrusa, kategoria trudności 2B, skalisty teren, długość 3320 m.

Pasport Nomer rozdziału według КМГВ — 2010 r. — 2.4. Cencralny Kaukaz, region górski — Przyelbrusie, dolina Terskol, południowo-wyschodni granień Elbrusa Nazwa szczytów: Sarykolbaszi-tersak (3776) — Sarykol (3700) Trasa: trawers z południa na północ Kategoria trudności: 2Б Charakter trasy — skalny. Przepad wysokości trasy: 1376 m Długość trasy: 3320 m Długość odcinków największej kategorii trudności:

Trawers Vytauta z SE na NW: opis trasy, szczegółowe informacje o przebiegu i zejściu z wierzchołka.

2622 Trawers Viatau z północnego wschodu na północny zachód, marszruta ~2B kat. sł. Od obozu "Dżantugan" podnosić się ścieżką prawego (orograficznie) brzegu rzeki Adył-su, następnie przez most przejść na jej lewy brzeg. Ścieżką wzdłuż lewego brzegu wyjść na polanę "Zielony hotel". Tu — początkowy biwak. Od obozu "Dżantugan" około 2 godz. Od "Zielonego hotelu" wyjść na lodowiec Dżankuatska i po nim, trzymając się jego prawej strony, poruszać się w górę. Przez 350–400 m skręcić w lewo i podnieść się na prawobrzeżną morenę w jej obniżeniu. Dalej podjazd po morenie. Przeszedłszy podnóże Zachodniego grzbietu wierzchołka Viatau, skręcić w lewo, zejść z moreny i podnosić się wzdłuż południowych zboczy Zachodniego grzbietu: najpierw po trawiastym stoku, potem po drobnej, dalej po grubej osypie, omijając podstawę szerokiego osypowego Południowego koryta (przez który przebiega trasa 1B kat. sł.), poruszać się po osypach wzdłuż podstawy południowo-wschodniego poziomego grzbietu na prawo od wierzchołka Viatau (patrz rys. I i foto I).

Opis trasy o kategorii trudności 2Б na szczyt Viatau (3820 m n.p.m.) na Kaukazie Centralnym, trasa kombinowana o przewyższeniu 530 m i długości 1060 m.

Pasport 1: Klasa wejścia — skalna. Kaukaz Centralny, NW odroża Głównego Kaukaskiego Grzbietu w. Gumači. W. Wiatau 3820 m trzecim grzebieniem, trasa kombinowana. Proponowana 25 kat. sł. 2B zatw. Różnica wysokości 530 m, długość 1060 m. Długość odcinków III kat. tr. 145 m, IV kat. tr. 15 m. Średnie nachylenie głównej części trasy 47°. Zakute haki skalne — 9/0, закладок — 2/0

Sprawozdanie z pierwszego przejścia kombinowanej trasy o kategorii trudności 2A na szczyt ВИАтау (WIAtau) od północnej strony, granią zachodnią i zachodnim grzebieniem.

Sprawozdanie Z pierwszego wejścia na szczyt ВИАтау północnym zboczem Grani Zachodniej i Granią Zachodnią 2А kategorii trudności (kombinowane) (orientacyjnie) 17 czerwca 2008 r. Zawartość sprawozdania: Paszport wejścia arkusz 1 str. 1 Zdjęcie ogólne szczytu arkusz 1 str. 2 Tekst objaśniający arkusz 2 str. 3 Mapka rejonu arkusz 2 str. 4 Profil trasy arkusz 3 str. 5 Rozszyfrowanie danych z pomiarów topograficznych (GPS) arkusz 3 str. 6

Wspinaczka na szczyt Everestu przez South Col: opis trasy, kluczowe punkty, poziom trudności oraz niezbędne umiejętności do skutecznego zdobycia najwyższej góry świata.

∵

Wspinaczka na Viа-tau przez północny grzbiet, 2А k.tr., z opisem trasy i niezbędnym wyposażeniem.

Виа-тау 2А к.тр. по Северному гребню Podъem s lodowcowego przewału Kod — avgan — auš so spuskiem po puti podъema lub IB 1 dzień. Z a/b Дмантуган po tropie, po beregu reki Адылсу do Zeленой goстиницы. Po koneчной morenie k lodownikowi Дманкуат, ktory przecina się w dolnej części sprawa — nalewo. Podъem na prawobereżną morenę, w karmanie ktorej są ploщадки i woda. Noчevka. 2 dzień. Z noчевки po trawianistym zboczu i osypiskach wychodzimy na lodownik Kod — avgan — auš, gde na osypi są także ploщадki dla noчevok. Po glinistym osypisku, ktore na początku lata może być zaśnieżone, wyjść na

Opis trasy 1Б kategorii trudności na wierzchołek Viataw południowym żlebem i zachodnim grzbietem z obozu alpinistycznego Dżantugan.

Виатау przez południowy żleb i zachodni grzbiet (1Б kat. sl., rys. 23, 33). Droga od alplagieru «Dżantugan» do «Zielonego hotelu» jest opisana w relacji z przejścia trasy 146. Od «Zielonego hotelu» należy się wspinać przez dolinę Adyłsu, a następnie wyjść na lodowiec Dżankuatsi i po nim, trzymając się jego lewej strony, posuwać się do góry. Po 350–400 m skręcić w lewo i wejść na morenę lewobrzeżną w jej obniżeniu. Dalej podążać w górę po morenie. Po przejściu podnóża Zachodniego grzbietu wierzchołka Viatau, skręcić w lewo, zejść z moreny i wspinać się wzdłuż południowych zboczy Zachodniego grzbietu. Najpierw po trawiastym stoku, potem po drobnej, a dalej po grubej osypisku aż do szerokiego zaśnieżonego osypiskowego żlebu schodzącego na południe z Zachodniego grzbietu wierzchołka Viatau. Tutaj należy skręcić w lewo i podchodzić po zaśnieżonych osypiskach i prostych skałach szerokiego zaśnieżonego żlebu aż do wyjścia na Zachodni grzbiet wierzchołka. Stąd: w prawo i po prostych, zniszczonych, miejscami zaśnieżonych skałach grzbietu w górnej części, trzymając się jego prawej strony («żywe» kamienie!) wejście na wierzchołek Viatau. Od «Zielonego hotelu» 5–6 godz. Zjazd ścieżką podejścia. Czas przejścia 2 dni