2622

Trawers Viatau z północnego wschodu na północny zachód, marszruta ~2B kat. sł.

Od obozu "Dżantugan" podnosić się ścieżką prawego (orograficznie) brzegu rzeki Adył-su, następnie przez most przejść na jej lewy brzeg. Ścieżką wzdłuż lewego brzegu wyjść na polanę "Zielony hotel". Tu — początkowy biwak. Od obozu "Dżantugan" około 2 godz.

Od "Zielonego hotelu" wyjść na lodowiec Dżankuatska i po nim, trzymając się jego prawej strony, poruszać się w górę. Przez 350–400 m skręcić w lewo i podnieść się na prawobrzeżną morenę w jej obniżeniu. Dalej podjazd po morenie.

Przeszedłszy podnóże Zachodniego grzbietu wierzchołka Viatau, skręcić w lewo, zejść z moreny i podnosić się wzdłuż południowych zboczy Zachodniego grzbietu:

• najpierw po trawiastym stoku,
• potem po drobnej,
• dalej po grubej osypie,
• omijając podstawę szerokiego osypowego Południowego koryta (przez który przebiega trasa 1B kat. sł.),
• poruszać się po osypach wzdłuż podstawy południowo-wschodniego poziomego grzbietu na prawo od wierzchołka Viatau (patrz rys. I i foto I).

Po osypie zaczyna się śnieżnik o stromiźnie do 30°. Droga wiedzie pomiędzy małymi skalnymi wysepkami typu baranich łbów. Od "Zielonego hotelu" do wyjścia na południowo-wschodni grzbiet 3,5–4 godz.

Dalsza droga idzie prosto po grzbiecie (po półkach nie obchodzić — to tylko skomplikuje marszrutę) po mocnych, z dobrym reliefem skałach (ubezpieczenie przez liczne występy).

Przez 40 m — przepaść w grzbiecie.

Jeszcze przez 80 m na grzbiecie stoją dwa skalne pióra ("Zajączkowe uszy") wysokości 7–8 m. Droga wiedzie pomiędzy "uszami" lub na prawo od nich.

W 30 m od "uszu" grzbiet staje się niemal poziomy. Na początku poziomego odcinka — kopiec. Długość poziomego odcinka — 40–50 m.

Dalej podjazd idzie:

• najpierw po zniszczonych skałach 10 m (po półkach nie obchodzić, iść prosto po grzbiecie);
• następnie 40 m po mocnych skałach — wpierw prosto po grzbiecie, następnie przechodząc na lewy stok grzbietu w kierunku dużego pstrego kamienia (z kwarcowymi żyłami), widocznego z przełęczy;
• i dalej na przedwierzchołkowe osypowe pola.

Na północ (w stronę doliny Adyr-su) może się znajdować nawisający śnieżny gzyms!

Podjazd na wierzchołek zajmuje 2,5–3 godz.

Zjazd z wierzchołka idzie po kolumnach skał Zachodniego grzbietu do przełęczy.

Z przełęczy zjazd do przełęczy Kojavgan po Północnym grzbiecie:

• wpierw po prostych zniszczonych skałach grzbietu,
• dalej po prawej stronie stromych płyt (najbardziej skomplikowane miejsce przy zjeździe) zjazd 45–50 m (ubezpieczenie!);
• omijając żandarmy grzbietu i ścianki na prawo,
• w dół po grzbiecie do niewielkiej ścianki.

Po ściance zjechać na przełęcz po skałach prawej strony Północnego grzbietu. Zjazd zajmuje 1,5 godz.

Z przełęczy po prostej, mocno zniszczonej, szerokiej skalnej grzbiecie ze śnieżnymi odcinkami na przełęcz Kojavgan, dalej:

• po niese stromych śnieżnych stokach,
• po szerokim zaśnieżonym osypowym korycie,
• do niewielkiego lodowca, położonego na zachodnich stokach grzbietu, łączącego wierzchołki Viatau z lewej i Kojavgan z prawej,
• po osypach na ścieżkę, prowadzącą do "Zielonego hotelu".

Od przełęczy Kojavgan — 1,5–2 godz.

www.alpfederation.ru ↗