Pa­s­port

1. No­mer roz­dzia­łu we­dług КМГВ — 2010 r. — 2.4. Cenc­ralny Ka­ukaz, re­gion gór­ski — Przy­el­brusie, do­li­na Ter­sko­l, po­łu­d­niowo-wy­scho­dni gra­nień El­brusa
2. Na­zwa szczy­tów: Sa­ry­ko­lba­szi-ter­sak (3776) — Sa­ry­ko­l (3700)

Trasa: tra­wers z po­łu­dnia na pół­noc

3. Ka­te­go­ria trud­no­ści: 2Б
4. Cha­rak­ter tras­y — ska­l­ny.
5. Prze­pad wy­so­ko­ści tras­y: 1376 m
6. Dłu­gość tras­y: 3320 m
7. Dłu­gość od­cin­ków naj­więk­szej ka­te­go­rii trud­no­ści:

1 k. s. — 2 od­cin­ki — 2300 m, 2 k. s. — 7 od­cin­ków — 970 m, 3 k. s. — 0 od­cin­ków — 0 m, 4 k. s. — 1 od­ci­nek — 50 m, 5 k. s. — 0 od­cin­ków — 0 m, 6 k. s. — 0 od­cin­ków — 0 m.

8. Śred­nie nach­y­le­nie: głów­nej czę­ści tras­y — 75°.

ca­łej tras­y — 40°.

9. Uży­to ha­czy­ków:

Uży­to wszyst­kich na trasie:

• ska­l­nych ha­czy­ków — 12
• za­kładek — 32
• szlam­bu­ro­wych sta­cjo­nar­nych — 0
• ITO — 0
• szlam­bu­ro­wych zdej­mo­wych — 0

Po­zo­sta­wio­no «ha­czy­ków» na trasie: wszyst­kich — 2; w tym szlam­bu­ro­wych — 0.

10. Wyj­ście na trasę — 4:00, 10 paź­dzier­ni­ka 2012 r.

Wyj­ście na szczyt — 14:00, 10 paź­dzier­ni­ka 2012 r. Po­wrót do BЛ — 19:00, 10 paź­dzier­ni­ka 2012 r

11. Go­dzin prze­szło­ści ze­spo­łu: — 14 h.
12. Kie­row­nik: N. Ki­riczen­ko (2-gi sp. dys­cy­pli­na, m. Cha­barowsk, ДГВУ).

Uczest­ni­cy: W. Ste­pa (2-gi sp. dys­cy­pli­na, m. Cha­barowsk, ДГВУ), W. Tru­cha­czow (2-gi sp. dys­cy­pli­na, m. Cha­barowsk, ДГВУ).

13. Trener: Du­sza­rin I. T.

Opis tras­y

Trasa «tra­wers Sa­ra­ko­lba­szi-ter­sak — Sa­ry­ko­lba­szi» — cha­rak­te­ry­stycz­na szko­le­niowo-spor­to­wa ska­l­na trasa 2Б kat. s., z peł­nym ze­sta­wem na­tu­ral­nych prze­szkód, od­po­wia­da­ją­cych tra­som te­go po­zio­mu, i bar­dzo trud­nym, choć i krót­kim, kluczo­wym od­cin­kiem.

Po­d­chód

Wspinacz­ka od­by­wa się z osie­dla Ter­sko­l. Dro­gą gru­ntową do­jść do ko­sza, sto­ją­ce­go przy uj­ściu stru­mie­nia Sa­ry­ko­l. Na­stęp­nie po do­li­nie stru­mie­nia Sa­ry­ko­l pod­nieść się do źró­dła stru­mie­nia, gdzie w usy­pi­skach ginie wod­ny po­tok. To miej­sce po­cząt­ku tech­nicz­nej czę­ści tras­y.

Część tech­nicz­na

Po usy­pio­wym zbo­czu pod­nieść się na prze­łęcz Soł­dat­ski. Na prze­łę­czy zor­ga­ni­zo­wać wi­ą­za­nie. W pra­wo pod­nieść się na po­łu­d­niowy gra­nień szczy­tu Sa­ry­ko­lba­szi — Ter­sak po ścia­nie. (Klucz tras­y 2А kat. s.) Ścia­na z ob­fi­to­ścią re­lie­fu jak dla wspi­nacz­ki, tak i dla zor­ga­ni­zo­wa­nia prze­ci­ęb­szych punk­tów asek­su­rac­ji.

Po przej­ściu ścia­ny:

• wy­j­ście na ska­l­ne ra­mię po­łu­d­nioweg­o gra­nie­nia;
• jed­no­znacz­ne ru­sze­nie po gra­nie­niu do wie­rze­choł­ko­wej wie­ży.

Da­lej po ścia­nie śred­niej nach­y­le­nia pod­jazd na szczyt.

Z szczy­tu Sa­ry­ko­lba­szi-ter­sak:

• zejść po pół­noc­nym gra­nie­niu na prze­łęcz;
• iść po znisz­czo­nym ska­l­no-usy­pio­wym gra­nie­niu na pół­noc (w stro­nę El­brusa);
• pod­cho­dzić do wy­raź­ne­go żan­darm­mu.

Ska­ły żan­darm­mu sil­nie znisz­czo­ne (su­biek­tyw­na kamie­nio­pad!), więc pod­jazd na nie­go i zej­ście z nie­go wy­ma­ga­ją ostro­żne­go przej­ścia.

Po żan­darm­mie:

• gra­nień z tward­ych sza­rych skał;
• prze­j­ście gra­nie­nia przed prze­łę­czą w ska­l­ny s­kłon;
• zor­ga­ni­zo­wa­nie rapelu na ska­l­ną prze­łęcz pod kluczem tras­y.

Klucz tras­y: strome, ostrze zewnętrz­ne — «Nóż».

• utrud­nio­ne wspi­na­nie czwar­tej ka­te­go­rii trud­no­ści.
• wy­ma­ga prze­glą­du dro­gi ru­sze­nia w górę.
• re­lief za­ma­wia w le­wo, ale wy­pro­wa­dza pod kar­ni­zy.
• «Nóż» prze­cho­dzi się wprost.
• w do­le i na górze są wy­god­ne miej­sca dla sta­cji.
• po przej­ściu «Noża» ru­sze­nie w górę po roz­pad­li­nie ska­l­ne­go gra­nie­nia na szczyt.

Szczyt wy­raź­nie wy­ra­żo­ny. Tur ła­two zna­leźć. Zej­ście z szczy­tu: zej­ście z szczy­tu po pół­noc­nym gra­nie­niu na po­czą­tek wy­ma­ga zor­ga­ni­zo­wa­nia dwóch ra­peli. Ska­ły roz­pa­d­nię­te (obiek­tyw­na kamie­nio­pad!), więc wy­ma­ga­ją pod­wyż­szo­nej uwa­gi przy or­ga­ni­za­cji zej­ścia. Na­stęp­nie po pół­noc­nym gra­nie­niu iść do szer­kiej usy­pio­wej prze­łę­czy. Z prze­łę­czy — dwa spor­towe zej­ścia po pła­ytach w usy­pio­wy żle­biec. Po usy­piskach żle­b­ca zejść naj­pierw do stru­mie­nia Sa­ry­ko­l, na­stęp­nie po do­li­nie stru­mie­nia do ko­szy, po dro­dze wró­cić do osie­dla Ter­sko­l.

Re­ko­men­da­cje in­struk­to­ro­wi

W związ­ku z do­stęp­no­ścią w orien­ta­cji trasa mo­że być re­ko­men­do­wa­na jak dla szko­le­niowo-spor­to­wych od­dzia­łów (СП-1, 2), tak i dla sa­mo­dziel­nych spor­to­wych grup roz­gry­wo­wych, prze­pro­wa­dza­ją­cych kie­row­nic­twa lub tre­nin­go­we wej­ścia, ale na­le­ży li­czyć pod­wyż­szo­ną trud­ność kluczo­we­go miej­sca. Czas prze­zna­czo­ny na prze­by­cie tras­y dla szko­le­niowo-spor­to­we­go od­dzia­łu roz­gry­wo­we­go (СП-1, 2) — 12–14 h.

Cen­tralny Ka­ukaz, Przy­el­brusie, do­li­na Ter­sko­l, Szczy­ty Sa­ry­ko­lba­szi-Ter­sak (3776), Sa­ry­ko­lba­szi (3700). Trasa: «Tra­wers z po­łu­dnia na pół­noc» 2Б (ska­l­na) (orien­ta­cyj­nie)

Ta­be­la na­tu­ral­nych prze­szkód tras­y:

I to­go:

Dłu­gość tras­y — 3320 me­trów. Śred­nie nach­y­le­nie — 40 stop­ni, na kluczo­wym od­cin­ku — 77 stop­ni. Cha­rak­ter re­lie­fu — ska­l­ny

Od­cin­ków:

• 1 kat. s. — 2 od­cin­ki — 2300 me­trów
• 2 kat. s. — 7 od­cin­ków — 970 m
• 3 kat. s. — 3 od­cin­ki — 0 m
• 4 kat. s. — 1 od­ci­nek — 50 m

Uży­to: ha­czy­ków i za­kładek: 12 (32). Po­zo­sta­wio­no: ha­czy­ków i za­kładek: 2 (0)

Od­ci­nek R7–R9

Dol­na część zej­ścia z żan­darm­mu — nach­y­lo­na pła­yta z trój­kątną niszą.

Nad niszą na gra­nie­niu:

• ra­pel­na
• sta­cja ra­pel­na

Rias­tki №49. Gór­na część kluczo­we­go od­cin­ka — ska­l­ne­go gra­nie­nia «Nóż»

Od­ci­nek R9–R10

• Wyj­ście na szczyt po po­łu­d­niowym gra­nie­niu