Sprawozdanie

Z pierwszego wejścia na szczyt ВИАтау północnym zboczem Grani Zachodniej i Granią Zachodnią 2А kategorii trudności (kombinowane) (orientacyjnie)

17 czerwca 2008 r.

Zawartość sprawozdania:

• Paszport wejścia arkusz 1 str. 1
• Zdjęcie ogólne szczytu arkusz 1 str. 2
• Tekst objaśniający arkusz 2 str. 3
• Mapka rejonu arkusz 2 str. 4
• Profil trasy arkusz 3 str. 5
• Rozszyfrowanie danych z pomiarów topograficznych (GPS) arkusz 3 str. 6
• Schemat trasy w symbolach UIAA arkusz 4 str. 7
• Zdjęcie techniczne trasy arkusz 4 str. 8
• Notatka ze szczytu arkusz 5 str. 9
• Zdjęcie grupy na szczycie arkusz 5 str. 10
• Ilustracje fotograficzne do sprawozdania arkusz 6 str. 11–arkusz 9 str. 18

Wejście dokonane przez członków Kurskiej Obwodowej Młodzieżowej Organizacji Publicznej „СПОРАДИК”. m. Kursk, 305004, ul. 50 lat Października, 94.

Sprawozdanie sporządził W.F. Szwyrianski. m. Kursk, 305029, ul. K. Marksa, 66/15–19.

tel.: (4712) 53-74-05, dom.: 8-903-639-01-49, kom.: E-mail: [email protected]

Paszport wejścia

1. Rejon wejścia — Kaukaz, dolina Адылсу, numer sekcji według klasyfikacji tras z 2001 roku — 2.4 (od przeł. Чипер-Азау do wierzch. Гумачи).

2. Nazwa szczytu — ВИАтау, 3820 m n.p.m. (3764 m n.p.m. według pomiaru w dniu wejścia) północnym zboczem Grani Zachodniej i Granią Zachodnią.

3. Proponowana kategoria — 2А kat. trudn., pierwsze wejście.

4. Charakter trasy: kombinowana.

5. Przewyższenie trasy: 332 m (według nawigacji GPS). Długość trasy: 567 m. Długość odcinków:

   • V kat. trudn. — 0 m.
   • VI kat. trudn. — 0 m. Średnie nachylenie:
   • głównej części trasy — 47°
   • całej trasy — 39°

6. Pozostawiono „haki” na trasie: w sumie — 0; w tym szlamburów — 0. Użyto haków na trasie:

   • szlamburów stacjonarnych — 0; w tym jako punktu ubezpieczenia (ITO) — 0;
   • szlamburów zdejmowanych — 0; w tym jako punktu ubezpieczenia (ITO) — 0;
   • użyto w sumie sztucznych punktów podparcia (ITO) — 0.

7. Czas przejścia zespołu: 8 godz. 30 min.

8. Kierownicy: Szwyrianski Władimir Feliksowicz, 1. sp. kat., instruktor-metodyk 2. kategorii (nr leg. 1288); Duncow Walentin Siergiejewicz, KMS, instruktor-metodyk 2. kategorii (nr leg. 867).

   Uczestnicy:

   • Proskurin Siergiej Giennadijewicz;
   • Matjuchin Aleksandr Wiaczesławowicz;
   • Łucenko Anton Andriejewicz;
   • Trietiakowa Jewgienija Władimirowna;
   • Głobin Maksim Grigoriewicz;
   • Stachejko Galina Sawieliewna;
   • Woroncow Daniił Juriewicz.

9. Trener: Szwyrianski Władimir Feliksowicz.

10. Wyruszenie na trasę: 4:30, 17 czerwca 2008 r. Wyruszenie na szczyt: 13:00, 17 czerwca 2008 r. Powrót do Bazy: 17:20, 17 czerwca 2008 r.

Wejście na szczyt ВИАтау przeprowadzone przez zespół Kurskiej Obwodowej Młodzieżowej Organizacji Sportowej „СПОРАДИК” w ramach trzeciego etapu górskiej radioekspedycji Międzynarodowego Forum Studenckiego. Wydarzenie zorganizowane przez Kurski Państwowy Uniwersytet Techniczny i Kurski Obwodowy Komitet ds. Młodzieży.

Rejon wejścia według Klasyfikacji tras na szczyty górskie — 2.4 Kaukaz: od przeł. Чипер-Азау do wierzch. Гумачи (dolina Баксан, Адылсу, Шхельда, Кыртык).

Wejście przygotowane i przeprowadzone pod kierownictwem instruktorów-metodyków alpinizmu 2. kategorii: Szwyrianskiego W.F., nr leg. 1288 (m. Kursk) i Duncowa W.S., nr leg. 867 (m. Прохладный, KBR).

Wydarzenie zarejestrowane 11 czerwca 2008 r. w PSp. „Шхельда” Elbruskiego PSUiR PSSP MSZ Rosji, mającego status całorocznego АМ.

Wejście na szczyt ВИАтау północnym zboczem Grani Zachodniej i Granią Zachodnią (trasa kombinowana) dokonane 17 czerwca 2008 r. Wyjściowy biwak — „Zielony Hotel” (dolina Адылсу, podnóże lod. Джанкуат).

Wejście dokonane nową trasą, niewpisana do Klasyfikacji tras na szczyty górskie. W chwili obecnej do Klasyfikacji wpisane są trasy:

• №22 — 1Б (sk) południowym żlebem 3. grani, А. Karpow, 1936 r.
• №23 — 2А (sk) Granią Północną, Ю. Aristow, 1935 r.
• №24 — 2А (sk) południowym kontrafortem 3. grani, Г. Ławrik, 1961 r.
• №25 — 2Б (k) Granią Południową, С. Kozłow, 1946 r.

Trasa zespołu oznaczona kontrolnymi stupami:

• 1. KT — na morenie pod zboczem 3. grani (punkt TUR1 43°12,843′–42°45,709′; 3362 m n.p.m.),
• 2. KT — na przełączce 3. grani (punkt TUR2 43°12,634′–42°45,949′; 3612 m n.p.m.) i stupem szczytowym (punkt VIA 43°12,646′–42°46,125′; 3764 m n.p.m.). Wszystkie pomiary współrzędnych i wysokości bezwzględnych wykonane przy pomocy nawigacji GPS „Garmin Etrex Camo”.

Główna część trasy przebiega po śnieżno-lodowym Północnym zboczu Grani Zachodniej o nachyleniu do 46° i długości 254 m. W górnej części w miejscu wyjścia na przełączkę Grani Zachodniej łączy się z trasami №22 i №24 i przebiega po skalistej Grani Zachodniej o mocno rozczłonkowanym reliefie i obfitości miejsc dla asekuracji i mocowania liny na występach skalnych.

Ze szczytu stupem zdjęta notatka z 13 czerwca 2008 r. grupy pod kierownictwem Uwarowa I.A. (m. Пятигорск).

Przez cały czas wejścia utrzymywano łączność radiową UKF z bazami noclegowymi na „Zielonym Hotelu” i z grupą pod kierownictwem L.W. Dorfmana, dokonującej wejścia na wierzch. ВИАтау Granią Południową 2Б kat. trudn.

Zejście ze szczytu przeprowadzono wspólnie z grupą pod kierownictwem L.W. Dorfmana ścieżką podejścia, ponieważ stan pokrywy śnieżnej w południowym żlebie (trasa 1Б kat. trudn.) przedstawiał realne zagrożenie lawinowe.

Wejście dokonane z zachowaniem Przepisów i środków bezpieczeństwa. Według długości, nachylenia trasy i charakteru reliefu, a także porównawczej analizy przejścia analogicznych skategoryzowanych tras uważam, że dana trasa może być oceniona na 2А kat. trudn. (kombinowana). Najlepszy sezon na przejście — druga połowa czerwca — wrzesień.

W okresie od października do pierwszej połowy czerwca Północne zbocze Grani Zachodniej może stanowić obiektywne zagrożenie lawinowe.

Kierownik wejścia: W.F. Szwyrianski (nr leg. 1288).

Rozszyfrowanie danych z nawigacji GPS

Profil trasy Skala 1:2000 (w 1 cm 20 m)

Szczyt ВИАтау. 3764 m (3820 m)

Schemat trasy w symbolach UIAA

1. kontrolny stup

R2