Dychtau

Relacja z przejścia trawersu Krułkol — Dychtau Głównej według trasy 6B kategorii trudności, dokonanego przez zespół alpinistów w lipcu 2020 r.

Mistrzostwa Rosji w alpinizmie 2020 r. Klasa wysokościowo-technicznych wejść. Raport z przejścia traversu Krumkoł (4688 m) – Dychtau Gł. (5205 m), według trasy 6B kat. trudn. przez drużynę kombinowaną obwodu woroneskiego i obwodu moskiewskiego za okres od 15 do 22 lipca 2020 roku I. Paszport wejścia | | 1. Informacje ogólne | | | :--: | :-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------: | :-------------------------------------------------------------------------------------------------: | | 1.1 | Nazwisko i imię, klasa sportowa kierownika | Dmitrijenko J. W., MS | | 1.2 | Nazwisko i imię, klasa sportowa uczestników | Susloparow P. A., KMS, Maksimow D. S., KMS, Vasiljew I. W., KMS | | 1.3 | Nazwisko i imię trenera | Bolkowoj J. W. | | 1.4 | Organizacja | Federacja alpinizmu obwodu moskiewskiego |

Sprawozdanie z traversu Północnego łańcucha od w. Kosztantau do w. Dychtau z wejściem po północnej ścianie Kosztantau drużyny "Dżyłyk" w 1971 roku.

Do komisji sędziowskiej Centralnej Rady Kultury Fizycznej I Sportu Sprawozdanie z traversu Północnego masywu od w. Kosz-Tau do w. Dych-Tau ze wejściem po północnej ścianie Kosz-Tau drużyny a/l „Dżyłyk”. Skład drużyny: Kapitan — KMS Malcew W.F. i trener Uczestnicy: KMS Bakulin A.A.

Relacja z przejścia trawersu Dychtau — Kosztan o 6 kategorii trudności grupą z Sankt Petersburga.

SPRAWOZDANIE o przejściu traversu Dychtau – Koszstan 6A kategorii trudności drużyny z miasta Sankt Petersburga od 30.08.2020 do 5.09.2020 r. 2020 I. Paszport wejścia | | 1. Informacje ogólne | | | :--: | :-----------------------------------------------------------------------------: | :---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------: | | 1.1 | Nazwisko i imię, stopień sportowy kierownika | Kaszewnik Anton Aleksandrowicz, KMS |

Trawers Głównego i Wschodniego wierzchołka Dychtau po skomplikowanej trasie 5A kategorii trudności, wraz ze szczegółowym opisem ścieżki i niezbędnym wyposażeniem.

Trawers Głównego i Wschodniego wierzchołka Dychtau z podjazdem na Główny wierzchołek Dychtau po Północnym grzbiecie — 5А kat. sł. (G. Prokudajew, J. Abałakow, W. Mikłaszewski i G. Skorniakow — 14–18 sierpnia). Droga od obozu alpinistycznego „Bezengi” do wierzchołka Dychtau z podjazdem nań po Północnym grzbiecie patrz w opisie 71. Z Głównego wierzchołka Dychtau 8–10-metrowy zjazd po prostych skałach w kierunku Wschodniego wierzchołka Dychtau, następnie 40-metrowy dülfer po ścianie z rozpadliną w górnej części, dalej w dół — na lewo po śnieżnym stoku, potem po rozpadlinie zjazd na przełęcz. Z przełęczy trawers na prawo po prostych skałach, następnie po wąskiej półce (haczykowa asekuracja!) Południowej ściany skalnej wieży wierzchołka Wschodnie Dychtau z wyjściem na płaszczyznę jej Południowego kontroforsu. Od przełęczy około godziny. Od nocówki „WSZSRR — 1935 r.” — 9–10 godz. Z płaszczyzny

Opis trasy o kategorii trudności 5Б na wierzchołek Dych-Таu szlakiem Gruzji przez północno-wschodni kontrefort.

Dych-Tau (Gł.), kontrforsem pn.-wsch. — 5B „Droga Gruzińska”. Biwak wyjściowy — na polanie u podnóża grzbietu pd.-wsch. wierzchołka Brno. Z polany przejście na lodowiec Cheget — Miżirgi — zachodni rękaw lodowca Miżirgijskiego, ograniczony zboczami Dych-Tau i Misseś-Tau. Prawej stroną lodowca w kierunku marszu: najpierw w górę wzdłuż zboczy wschodniego grzbietu Misseś-Tau, następnie przecinając lodowiec w lewo (szczeliny, lawiny) z wyjściem u podnóża kontrforsu pn.-wsch. 200 m poniżej górnej skalnej wyspy w prawo i przejście na skały lewego kanty podstawy kontrforsu. Od biwaku wyjściowego 5 godz. Dalszy ruch po kontrforsie w ogólnym kierunku w lewo w górę z wyjściem na jego prawą kantę, przechodzącą następnie w wyraźnie zaznaczony grzbiet. Po drodze między obiema kantami zostaje pokonany szereg mniej lub bardziej wyraźnie zaznaczonych grzebieni. Jako punkt orientacyjny może służyć skalny grzyb w grzebieniu kontrforsu pn.-wsch. Wyjście na grzbiet poniżej żółtej ściany (40 m) w 15–20 m powyżej grzyba. Ściana jest przechodzona pośrodku, przewieszka w górnej części jest obchodzona z prawej strony. 50–70 m prostych skał po ścianie wyprowadza na platformę. Możliwy biwak. Od biwaku wyjściowego 12–14 godz. Z platformy:

Wezwanie na szczyt południowym zboczem: opis trasy, kluczowe trudności i niezbędne umiejętności do skutecznego przejścia.

Δ

Relacja ze wspinaczki zespołu alpinistów na szczyt w dolinie Bezengi trasą o kategorii trudności 5B.

PASZPORT I. Klasa wejścia: lodowo-śnieżna Kaukaz, przełom Bezengi Wierzchołek Dych-tau gł. po Ścianie NE Kategoria trudności: 5B Przewyższenie: 2154 m. długość trasy długość odc. 5–6 kat. trudn. 3460 m. średnie nachylenie głównych odcinków 1460 m.

Wejście na główną Dychtau przez prawy południowy kontrfors, kategoria trudności 5А, z szczegółowym opisem trasy i zaleceniami dla alpinistów.

Główna Dychtau po prawym południowym kontrforsie — 5A kat. sl. (W. Jegorow, O. Iljinski, A. Kolczin, I. Kudzinow, W. Owsiannikow i W. Toropow — 7 lipca 1960 r.; rys. 25, 26, 27). Droga od alplageru "Bezengi" do początkowego biwaku na grani usypiskowej pod południową ścianą wierzchołka Główna Dychtau patrz w opisie 73. Z grzbietu usypiskowego: po śnieżnym płaskowyżu w górę-w lewo po skalno-śnieżnym żlebie podьем na szeroką osypiskową półkę, biegnącą wzdłuż całej południowej ściany masywu Dychtau. Po półce w prawo, przecinając: dwa 40–50-metrowe lodowo-śnieżne żleby (spadające kamienie!) i po 3–4-metrowej ściance („żywe” kamienie!) zejście do wąskiego śnieżnego żlebu (spadające kamienie!). Żlebem w górę-w prawo wyjście na mocno zniszczone skały prawego południowego kontrforsu wierzchołka Główna Dychtau. Po zniszczonych prostych skałach prawego kontrforsu 150–170 m w górę na ramię pod 70–80-metrowym skalnym pasem.

Relacja ze wspinaczki na szczyt Dychtau nową drogą Alexashina o kategorii trudności 5A, opis trasy i działań zespołu.

Mistrzostwa Centralnego Okręgu Federalnego w alpinizmie Raport z wejścia NA SZCZYT Dychtau, Główny po lewym S kpf. (Trasa Aleksaszyna) 5A kat. trudn. m. Woroneż 2023 I. Paszport wejścia | | 1. Informacje ogólne | | | :-: | :----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------: | :--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------: | | 1.1 | Nazwisko, Imię, Otczestwo, klasa sportowa kierownika | Torszin Michaił Wiktorowicz, 1-sza klasa sportowa | | 1.2 | Nazwisko, Imię, Otczestwo, klasa sportowa uczestników | An Konstantin Radijewicz, KMS |

Wspinaczka na Główny Dychtau przez Centralny Południowy kontrfors, 5A kategorii trudności, szczegółowy opis trasy i rekomendacje dla alpinistów.

Głowna Dychtau po Centralnym Południowym kontrofosie — 5A kat. sł. (L. Alekszaszyn, W. Koptiew i Ju. Minin — 1 sierpnia 1959 r.). Droga od alplageru «Bezengi» do punktu wyjściowego na żwirowym grzebieniu pod Południową ścianą wierzchołka Głowna Dychtau patrz w opisie 73. Z żwirowego grzebienia: 170 m na śnieżny taras w górę — w lewo dalej po skalno — śnieżnym żlebem podjazd na szeroki żwirowy próg, biegnący wzdłuż całej Południowej ściany masywu Dychtau Po progu: