Mistrzostwa Centralnego Okręgu Federalnego w alpinizmie

Raport z wejścia

NA SZCZYT Dychtau, Główny po lewym S kpf. (Trasa Aleksaszyna) 5A kat. trudn. m. Woroneż 2023

I. Paszport wejścia

	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko, Imię, Otczestwo, klasa sportowa kierownika	Torszin Michaił Wiktorowicz, 1-sza klasa sportowa
1.2	Nazwisko, Imię, Otczestwo, klasa sportowa uczestników	An Konstantin Radijewicz, KMS
1.3	Nazwisko, Imię, Otczestwo trenera
1.4	Organizacja	WROO «Federacja Sportów Alpinistycznych»
	2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon	Kaukaz, Kabardo-Bałkaria
2.2	Dolina	dolina Bezengi
2.3	Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli 2013 roku	2.5. Od przełęczy Kitlod do przełęczy Gezewcek (od północy od Głównego Kaukaskiego grzbietu)
2.4	Nazwa i wysokość szczytu	Szczyt Dychtau Główny, 5204 m.
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	po lewym południowym kontrforsie (L. Aleksaszin, 1959)
3.2	Kategoria trudności	5A
3.3	Stopień opanowania trasy
3.4	Charakter ukształtowania trasy	kombinowany
3.5	Różnica wysokości trasy (wskazane dane wysokościomierza lub GPS)	1200 m.
3.6	Długość trasy (wskazana w m.)	1700 m.
3.7	Elementy techniczne trasy (wskazana sumaryczna długość odcinków o różnej kategorii trudności z podaniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny))	I kat. trudn. lód/skały/kombinacja — M. II kat. trudn. lód/skały/kombinacja — M. III kat. trudn. lód/skały/kombinacja — M. IV kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 300 m. V kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 430 m. VI kat. trudn. lód/skały/kombinacja — 200 m.
3.8	Średnie nachylenie trasy, °	70°
3.9	Zejście ze szczytu	Po lodowym żlebie pomiędzy szczytem Głównym i Wschodnim.
	4. Charakterystyka działań drużyny
4.1	Czas przemarszu (godzin marszu drużyny, wskazany w godzinach i dniach)	19 godz., 2 dni
4.2	Biwaki	jeden biwak, leżący
4.3	Wyjście z a/l «Bezengi». Wyjście z chaty Dżangi. Wyjście z biwaków u podstawy kontrforsa	10:00, 31 lipca 2022 r. 10:00, 1 sierpnia 2022 r. 5:00, 2 sierpnia 2022 r.
4.4	Wyjście na szczyt	9:00, 3 sierpnia 2022 r.
4.5	Powrót do chaty Dżangi. Powrót do a/l «Bezengi»	21:00, 3 sierpnia 2022 r. 15:30, 4 sierpnia 2022 r.
		5. Charakterystyka warunków meteo
5	2 sierpnia — słonecznie. 3 sierpnia — mgła, słaby śnieg, od południa słonecznie.
		6. Osoba odpowiedzialna za raport
6.1	Nazwisko, Imię, e-mail	Torszin Michaił Wiktorowicz, [email protected]

II. Opis wejścia

1. Charakterystyka obiektu wejścia

Zdjęcie — 1. Ogólne zdjęcie szczytu.

Zdjęcie — 2. Profil trasy.

Zdjęcie — 3. Schemat rejonu.

2. Charakterystyka trasy

2.1. Techniczne zdjęcie trasy

Zdjęcie — 4. Techniczne zdjęcie trasy.

R1–R2 (80 m, 2, 45°; 30 m, 4, 80°): Od platformy podjazd po śnieżnym żlebie 80 m po prawej stronie kontrforsa, dalej w górę po zlodowaciałych skałach 30 m. Wyjście na rumowiskową półkę.
R2–R3 (50 m, 3, 30°): W lewo w górę po prostych skałach (czarna skała), wyjście na grań kontrforsa.
R3–R4 (50 m, 4, 60°): W górę po grani kontrforsa, wyjście do jasnych rdzawych skał.
R4–R5 (80 m, 5, 75°; 50 m, 4, 60°): Po stromych monolitycznych skałach (białego koloru) 80 m do półki, z niej po skałach średniej trudności 50 m, podjazd na szeroką półkę u podstawy stromej ściany skalnego bastionu.
R5–R6 (50 m, 6, 80°): Z półki w górę 15 m po ścianie, następnie 10 m pod wewnętrzny kąt. Po wewnętrznym kącie (w górnej części przewieszenie) 20 m, następnie 10 m po stromej płycie z pęknięciem, wyjście na platformę pod pionową ścianą skalnego bastionu.
R6–R7 (50 m, 5, 80°): Od platformy w lewo pomiędzy ścianą a dużym odłamującym się kamieniem, dalej 6 m w lewo po ścianie i w górę 30 m po stromych skałach, podjazd do muldy na grani.
R7–R8 (50 m, 5, 80°): Po skalnej płycie na lewo od grani kontrforsa 50 m.
R8–R9 (30 m, 5, 70°): Po płycie i dalej po wewnętrznym kącie, wyjście na szczyt skalnego bastionu (3. Żandarm).
R9–R10 (50 m, 6, 80°): W górę po wewnętrznym kącie (trudny odcinek) i dalej po ścianie, monolityczne skały.
R10–R11 (50 m, 4, 60°): W prawo w górę, wyjście na grań 50 m.
R10–R11 (100 m, 3, 40°): 100 m obejście 4 żandarma trawersem po prawej stronie i dalej trawers śnieżnego zbocza u podstawy 5 żandarma.
R12–R13 (50 m, 5, 80°; 30 m, 6, 70°): 50 m w górę po ścianie i skalnych płytach po prawej stronie, bezpośrednio wejść na żandarma 30 m.
R13–R14 (60 m, 3, 10°): Zjazd 10 m na linie na lodowe zbocze, trawers lodowego zbocza 20 m i dalej po prostej grani 30 m, wyjście na przełączkę u podstawy skalnej płaskiej ściany 6 żandarma.
R14–R15 (50 m, 5, 75°): Po równej ścianie w górę 20 m pod przewieszenie i następnie trawers w lewo 25 m.
R15–R16 (70 m, 5, 70–80°): Pionowo w górę 70 m. Wyjście na śnieżną przełączkę. Po niej 20 m pod skałę.
R16–R17 (50 m, 5, 85°, 100 m, 4, 70°): Po stromych pionowych skałach średniej trudności 50 m i dalej 100 m granią.
R17–R18 (60 m, 6, 80°): Po stromej grani, wyjście na ramię u podstawy komina wieży wierzchołkowej. Zjechać w prawo, są miejsca na ustawienie biwaku. Biwak leżący dla 2 osób. Półka niezbyt duża.
R18–R19 (30 m, 6, 85°): Komin pionowy, na początku z przewieszeniem, następnie wyjście do odłamu.
R19–R20 (50 m, 4, 70°): Z odłamu (jaskini) wyjście i po skałach średniej trudności, podjazd na szczyt.

Zejście ze szczytu do lodowego żlebu pomiędzy szczytem Głównym i Wschodnim. Po nim, trzymając się prawej (w kierunku ruchu) strony liny (stacje na skałach są), zjazd do początku południowego kontrforsa szczytu Głównego. Dalej po drodze podjazdu wyjście do biwaków u podstawy kontrforsa i dalej do chaty Dżangi.

3. Charakterystyka działań drużyny

Nr odcinka	Opis	Numer zdjęcia
R1–R4	Ruch jednoczesny.
R4–R16	Ruch na zmianę.
R16–R17	Ruch jednoczesny.
R16–R20	Ruch na zmianę.

Cała trasa przebyta została w wolnym wspinaniu. Lider szedł z lekkim plecakem na dwóch linach. Drugi uczestnik szedł ze wspinaniem z górną asekuracją (z wyjątkiem kluczowych odcinków, gdzie były zorganizowane poręcze (R5–R6, R9–R10, R18–R19)). U drużyny był zestaw sprzętu do pracy na trasie kombinowanej, pełnowartościowy biwak (namiot, śpiwory) i zapas produktów i gazu na 2–3 dni na wypadek niepogody.