Mistrzostwa Rosji w alpinizmie 2020 r. Klasa wysokościowo-technicznych wejść.

Raport z przejścia traversu Krumkoł (4688 m) – Dychtau Gł. (5205 m), według trasy 6B kat. trudn. przez drużynę kombinowaną obwodu woroneskiego i obwodu moskiewskiego za okres od 15 do 22 lipca 2020 roku

I. Paszport wejścia

	1. Informacje ogólne
1.1	Nazwisko i imię, klasa sportowa kierownika	Dmitrijenko J. W., MS
1.2	Nazwisko i imię, klasa sportowa uczestników	Susloparow P. A., KMS, Maksimow D. S., KMS, Vasiljew I. W., KMS
1.3	Nazwisko i imię trenera	Bolkowoj J. W.
1.4	Organizacja	Federacja alpinizmu obwodu moskiewskiego
	2. Charakterystyka obiektu wejścia
2.1	Rejon	Kaukaz Centralny
2.2	Dolina	Kundiom–Miżirgi
2.3	Numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli 2017 roku	255
2.4	Nazwa i wysokość wierzchołka	Krumkoł, 4688 m – Wsch. Miżirgi, 4927 m – Zach. Miżirgi, 5025 m – p. Borowikowa, 4888 m – pik Puszkina, 5100 m – Wsch. Dychtau, 5180 m – Główna Dychtau, 5205 m.
2.5	Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS	Krumkoł 43.04112, 43.18776, W. Miżirgi 43.043319, 43.153344, Zach. Miżirgi 43.04357, 43.14978, p. Borowikowa 43.04663, 43.14623, pik Puszkina 43.044444, 43.148333, W. Dychtau 43.051336, 43.132419, Gł. Dychtau 43.05321, 43.13176
	3. Charakterystyka trasy
3.1	Nazwa trasy	Travers Krumkoł–Dychtau Główna
3.2	Kategoria trudności	6B
3.3	Stopień rozpoznania trasy	Przewyższające wejście (w danej kombinacji trasa nie była wcześniej zdobyta)
3.4	Charakterystyka ukształtowania trasy	kombinowany
3.5	Różnica wysokości trasy (wskazane są dane wysokościomierza lub GPS)	2077
3.6	Długość trasy (wskazana w m.)	Około 7 km
3.7	Elementy techniczne trasy (wskazana łączna długość odcinków o różnym stopniu trudności z uwzględnieniem charakteru ukształtowania (lodowo-śnieżny, skalny))	IV–600 m, V–2000 m, VI–70 m
3.8	Średnie nachylenie części ściennej trasy	65°
3.9	Zejście z wierzchołka	Według trasy 4B Dychtau po grani północnej
3.10	Dodatkowe charakterystyki trasy	Trasa bardzo długa, zaczyna się od technicznie trudnego odcinka (6A), większa część trasy przebiega powyżej 4000–4500 m. W związku z ociepleniem, bardzo duże zagrożenie spadającymi kamieniami na odcinkach ściennych.
	4. Charakterystyka działań drużyny
4.1	Czas przemarszu (godzin marszowych drużyny)	68 godz
4.2	Biwaki	15 lipca – półsiedzący biwak 16 lipca – leżący w namiocie 17 lipca – leżący w namiocie 18 lipca – leżący w namiocie 19 lipca – leżący w namiocie 20 lipca – leżący w namiocie 21 lipca – leżący w namiocie 22 lipca – leżący w namiocie na biwakach WCSPC
4.3	Czas obróbki trasy	Obróbka nie była przeprowadzona
4.4	Czas zdobycia wierzchołków	17 lipca 2020 r. o 9:30 – Krumkoł 19 lipca 2020 r. o 19:10 – Miżirgi Wschodnia 20 lipca 2020 r. o 12:05 – Miżirgi Zachodnia 20 lipca 2020 r. o 16:30 – Borowikowa 21 lipca 2020 r. o 07:22 – Puszkina 22 lipca 2020 r. o 14:10 – Dychtau Wschodni 22 lipca 2020 r. o 16:10 – Dychtau Główny
	5. Charakterystyka warunków meteorologicznych
5	15 lipca – zmienna zachmurzenie, pogoda dobra. 16 lipca – pogodnie, pogoda dobra. 17 lipca – śnieg, mgła, bardzo silne podmuchy wiatru. 18 lipca – mokry śnieg, pogoda się poprawia. 19 lipca – dobra pogoda, wietrznie. 20 lipca – dobra pogoda. 21 lipca – gęsta mgła, brak widoczności, bardzo silny wiatr z gradem i śniegiem. 22 lipca – zmienna pogoda, pogodnie.
	6. Osoba odpowiedzialna za raport
6.1	Nazwisko i imię, e-mail	Maksimow D. S., deltoro87@mail.ru

II. Opis wejścia

2. Charakterystyka obiektu wejścia

Travers północnego masywu Kosztan – Dychtau 6A został po raz pierwszy zdobyty 15 sierpnia 1949 r. przez drużynę Witalija Abalakowa — radzieckiego alpinisty, Zasłużonego Mistrza Alpinizmu (1934 r.), Zasłużonego Mistrza Sportu (1941 r.), Zasłużonego Trenera ZSRR (1961 r.), inżyniera-konstruktora.

Następnych wejść było niewiele:

W ciągu najbliższych 10 lat travers przeszła w całości tylko jedna drużyna – w 2010 r. (kier. Litowczenko A. P.)
Wiele drużyn podejmowało próby, ale schodziło z trasy.

To świadczy o tym, że było to trudne zadanie.

Trasa traversu Krumkoł–Dychtau została wpisana do klasyfikatora w 2017 roku i od tego czasu nie została ani razu zdobyta, co stało się interesującym wyzwaniem dla drużyny. Travers Krumkoł–Dychtau przyciągał wielu silnych alpinistów. Jednak zdarzało się, że drużyny, które podejmowały próby, kończyły wejście i schodziły w dół. Trasa Krumkoł–Dychtau ma kat. trudn. 6B.

Travers zaczyna się od 6A Timofiejewa na Krumkoł i większa część trasy przebiega na wysokości 4000–4500 m. Drużyna pracowała bez użycia zrzutów i wszystko, co było potrzebne, niosła ze sobą przez całą trasę. Cała trasa zajęła 8 dni od 15 lipca do 22 lipca 2020 r.

2.1. Mapa rejonu wejścia

2.2. Ogólne zdjęcie trasy

2.3. Zdjęcie trasy

Krumkoł i grań w stronę Zach. Miżirgi

Linia wejścia na Miżirgi Wsch.

Od Miżirgi do Borowikowa

Od Miżirgi do Dychtau

2.3. Schemat trasy

2.3.1. Schemat odcinka trasy Krumkoł 6A

2.3.2. Odcinek Krumkoł–przełęcz Памяти biegnie granią z żandarmami o wysokości około 30 m każdy. Między żandarmami poruszanie się po ostrej grani, to w górę, to w dół.

2.3.3. Odcinek przełęczy Памяти–Wsch. Miżirgi.

2.3.4. Odcinek Wsch. Miżirgi–Borowikowa.

2.3.5. Odcinek p. Borowikowa–Dychtau.

III. Działania drużyny

Data	Działania drużyny	№ zdjęcia
15.07.2020	Rozpoczyna się trasa z 6A na Krumkoł po grani północnej (Timofiejewa). Wyszliśmy na trasę o 00:30 ze względów bezpieczeństwa — temperatura niższa, nie lecą kamienie. Wdrapaliśmy się na prawy stożek śnieżny i pod wodospadem przelaziliśmy 30 m po skale. Liderem pracował Vasiljew Iwan. Dalej szliśmy według opisu do biwaku. Na ścianie bardzo mało śniegu i lodu, śnieg rozkisły. Do miejsca biwaku podeszliśmy o 15:00. Wdrapaliśmy się na lód i o 18:30 byliśmy na pionowych lodowych żlebów. Tam już urządziliśmy półsiedzący biwak, wyrąbując półkę w lodzie. Pogoda przez cały dzień dobra.	Zdjęcie №1 Zdjęcie №2
16.07.2020	O 07:30 rano ruszyliśmy na trasę. Lód głęboko pod śniegiem, 40–100 cm, trzeba było kopać, aby kręcić śruby. Pracowali wszyscy na zmianę. Pogoda również dobra. Wdrapaliśmy się na grań i tam urządziliśmy biwak o 18:00.	Zdjęcie №3 Zdjęcie №4
17.07.2020	Rozpoczęliśmy ruch o 06:00 po grani w stronę wierzchołka Krumkoł, zmieniliśmy kartę. Dalej leźliśmy po grani w stronę wierzchołka Miżirgi. Tropicliśmy, wieszaliśmy liny, przeciągaliśmy — była to zgodna praca drużyny. Pogoda nam sprzyjała — śnieg, mgła i silne podmuchy wiatru. Wstąpiliśmy na biwak przed krawędzią Miżirgi około 18:00.	Zdjęcie №5 Zdjęcie №6 Zdjęcie №7
18.07.2020	Wszystkie skały z nocy oblepione świeżym, mokrym śniegiem, nie ma możliwości ruszyć, czekamy do południa. Od 15:00 Vasiljew rozwiesza wszystkie 4 liny, które mamy w dyspozycji. Pogoda dobra. Nочуjemy na tym samym miejscu.	Zdjęcie №8
19.07.2020	Kontynuujemy pracę na Miżirgi od 09:00, bardzo duże zagrożenie spadającymi kamieniami. Nadal lideruje Vasiljew. Przechodzimy przez Wschodnią Miżirgi i stajemy na biwak o 18:15. Pogoda przez cały dzień dobra. Mimo wysokości, cały czas duża wilgotność i bardzo mokry śnieg, buty i ubranie nie zdążyły wyschnąć.	Zdjęcie №9 Zdjęcie №10 Zdjęcie №11
20.07.2020	Pracujemy na trasie od 05:40, wdzieramy się na Zachodnią Miżirgi, organizujemy zejście i po stosunkowo prostej drodze wchodzimy na pik Borowikowa. Liderem pracuje Dmitrijenko. Pogoda dobra. Stajemy na biwak zaraz za nim około 17:50.	Zdjęcie №12, Zdjęcie №13, Zdjęcie №14, Zdjęcie №15
21.07.2020	Cały dzień pochmurno i w drugiej połowie dnia gwałtowne pogorszenie: silny wiatr ze śnieżycą, gęsta mgła, bardzo zimno. Bliżej wieczora dowlekliśmy się do piku Puszkina. Nie udało się znaleźć karty w złej pogodzie i silnym wietrze. Stajemy na biwak między Dychtau a pikiem Puszkina o 18:30, pod osłoną żandarma.	Zdjęcie №16, Zdjęcie №17
22.07.2020	Pogoda dobra. Rozpoczęliśmy o 07:00. Znaleźliśmy i zmieniliśmy kartę w kopczyku na piku Puszkina. Dalej poruszaliśmy się po stosunkowo prostych skałach w stronę Dychtau. Liderowali na zmianę Dmitrijenko i Vasiljew. Na początku weszliśmy na przełęcz między Głównym a Wschodnim Dychtau. Następnie, trochę wróciliśmy na travers i po zalanych lodem skałach wspięliśmy się na Wschodni Dychtau, dalej zeszliśmy z powrotem na przełęcz i weszliśmy na Główny Dychtau. Karty nie znaleźliśmy, zostawiliśmy swoją. Przed zmrokiem ruszyliśmy na zejście z wierzchołka według trasy 4B z Głównego Dychtau.	Zdjęcie №18 Zdjęcie №19 Zdjęcie №20 Zdjęcie №21