Czimtarga

Wspinaczka na szczyt Czimtarha zachodnią ścianą o 5B kategorii trudności, wykonana przez zespół LOS DSS "Westernyk" w 1985 roku.

Paszport Klasa — wysokogórska techniczna. Pamiro-Ałaj, Góry Fannskie, dolina rzeki Prawy Zindon. Wierzchołek CZIMTARGA, 5487 m, ścianą Zachodnią. 5B kat. trud., czwarte przejście, zgłoszono wniosek o przeklasyfikowanie na 6B kat. trud. | Cały szlak 4350–5487 m | | Ściana 4350–5360 m | Najbardziej technicznie skomplikowana część ściany | | :-------------------------: | :-----: | :-----------------: | :-------------------------------------: | | Różnica wysokości | 1137 м | 1010 м | 510 м (4350–4860 м) | | Długość | 1450 м | 1240 м | 640 м |

Raport ze wspinaczki zespołu Rady Regionalnej Krasnojarsk stowarzyszenia sportowego "Spartak" na szczyt Chimtarga zachodnią ścianą w 1974 roku.

Paszport wspinaczki dokonanej podczas Mistrzostw ZSRR w alpinizmie w 1974 r. Klasa wspinaczki — technicznie trudna Rejon wspinaczki — Pamiro-Ałaj, Fanski Gory Trasa wspinaczki — po zachodniej ścianie szczytu Chim-Targa 5494 m Charakterystyka wspinaczki: różnica wysokości — 1150 m, średnie nachylenie 86°–87°, długość trudnych odcinków — 1020 m Liczba wbitych haków: skalnych — 318 lodowych (w skały) — 10 lodowych śrub — 5

Opis trasy o kategorii trudności 5Б na wierzchołek Chimtarga (5456 m) prawą częścią zachodniej ściany, którą przeszła w 1983 roku drużyna pod kierownictwem Stadnika W.F.

I. KLASA WSPINACZKI wysokogórska-techniczna REJON WSPINACZKI Pamiro-Ałaj. SZCZYT, JEGO WYSOKOŚĆ, TRASA WSPINACZKI: Czimtarga, 5496 m, prawą częścią południowej ściany. PROPONOWANA KATEGORIA TRUDNOŚCI — 5B kat. trud. CHARAKTERYSTYKA TRASY: Różnica wysokości odcinka ściennego — 650 m, — — — grzbietu — 250 m,

Raport ze wspinaczki drużyny Kraju Krasnojarskiego na szczyt Chimtargę południową ścianą w 1976 roku.

Ii a c ii o pt WZOSZĄDZENIA, DOKONANEGO NA PIERWSZEŃSTWO CENTRALNEGO KOMITETU DSO „SPARTAK” W DZIEDZINIE ALPINIZMU W 1976 R. I. Klasa wspinaczki — technicznie trudna. Region wspinaczki — Pamiro-Ałaj, Góry Fannskie. Trasa wspinaczki — Południową ścianą szczytu Czimtargra 5494 m Charakterystyka wspinaczki: różnica wysokości — 1050 m, średnie nachylenie — 75°, długość trudnych odcinków 920 m. Liczba wbitych haków: skalnych — 169 drewnianych klinów — 9

Relacja z pierwszego przejścia centrum południowej ściany szczytu Czimtarga (5494 m) w Górach Fannskich przez zespół Krasnojarskiej Rady Regionalnej DSzO "Spartak" w 1976 roku.

PIRWENSTWO CENTRALNEGO RADY DSO „SPARTAK” W ALPINIŹMIE SPRAWOZDANIE Z WSPINACZKI NA SZCZYT CHTIMTARGI — 5494 m PO CENTRUM POŁUDNIOWEJ ŚCIANY Pierwsze przejście Trasa została pokonana przez zespół Krasnojarskiego Kraju Rady DSO „Spartak” w składzie: JANOW W.F. — MS ZSRR — kapitan zespołu SOBOLEW W.S. — KMS — uczestnik BYCZKOW W.M. — KMS — uczestnik Gawroszkin W.W. — KMS — uczestnik KOTOW E.W. — KMS — uczestnik

Relacja z pierwszego wejścia zespołu alpinistów na szczyt Chimtarga południowo-zachodnią ścianą o 5B kategorii trudności w 1967 roku.

50-lecie władzy sowieckiej! Sprawozdanie Z pierwszego wejścia zbiorowej drużyny alpinistów z Nowosybirskiego Obwodowego Związku Organizacji i Towarzystw Sportowych na szczyt Чимтарга (5487 m) południowo-zachodnią ścianą o 5B kat. trudn. (w przybliżeniu) na konto mistrzostw Związku Radzieckiego z 1967 roku w alpinizmie w klasie wspinaczki wysokogórsko-technicznej. Kierownik L. Kałużski. 23–26 lipca 1967 r. Fanski chriebiet. Pamir Opis trasy i jej przejścia 23 lipca, o 8:20, rozpoczęto wejście z noclegiem pod ścianą. Odcinek R1 (rys. 1, 2). Około 3 godz zajmuje podjazd po śnieżno-lodowym stoku ze skalnymi wyspami. Nachylenie od 25° do 40°. Ruch w wiązce, jednoczesny. Śnieg leży na lodzie cienką warstwą, mocno zmarznięty, dlatego co jakiś czas trzeba robić stopnie, używając do tego loburu. To samo trzeba robić na często spotykanych odcinkach czystego lodu. W ten sposób zbieramy pierwsze 300 m przewyższenia i wychodzimy pod skały (rys. 1). Z lewej do góry prowadzi bardzo stromy lodowy żleb. Stojąca na drodze 5-metrowa pionowa ścianka jest pokonywana przez swobodne wspinanie (odcinek R1A). Na skalnej półce składujemy 1-szy punkt kontrolny. Odcinek R2. Zaraz maksymalna trudność: pionowy 40-metrowy komin, zatkany lodem naciekowym. Ściany komina gładkie, prawie bez pęknięć (rys. 2, 3, 4). Naprzód wychodzi Iosif Dobkin, ubrany w buty na karbowanej podeszwie. W rozporze i na tarciu on doskonale pokonuje ten trudny odcinek, wbijając 7 haków. Pozostałym przychodzi:

Opis trasy na szczyt Chirga od zachodniej ściany, kategoria trudności 5B, długość 2 km, odcinki ścienne - 1000 m.

Opis tras Opis jest podany w sekcjach. 25 lipca - wyjście z obozu szturmowego, położonego u zachodniego podnóża szczytu Chim-Targi, na wysokości około 3800 m. O 6:30 zaczynamy wspinaczkę po rumowiskach na tarasy pod południowo-zachodnią ścianą Chim-Targi. Z dołu to miejsce przypomina kapitański mostek. Stamtąd - trawers w lewo po śniegu i rumowisku do baranich łbów, do początku trasy. Cała droga do początku trasy zajmuje 2 godz. Początek trasy wyraźnie wyróżnia się na tle nieba niewielkim żebrem, przylegającym do dolnej części zachodniej ściany. W dolnej części żebra ułożono pierwszy punkt kontrolny. Wysokość około 4100 m. Sekcja R1 Od punktu kontrolnego po skałach podnosimy się w prawo na 40 m. Skały są wygładzone, nachylenie 35–40°, ubezpieczenie naprzemienne przez występy skał. Wychodzimy pod sześciometrową, prawie pionową (80°) ścianę skalną. W górnej części ściany - wewnętrzny kąt. Skały są monolityczne, z małymi uchwytami, wspinaczka trudna. Na ścianie wbito dwa haki. Sekcja R2 Z kąta wychodzimy na główną półkę i po półce w prawo wychodzimy pod podstawę "żandarma". A następnie po płytach obchodzimy żandarma z lewej strony. Następnie znów w prawo po rumowiskowych półkach wychodzimy na żandarma i podchodzimy pod ścianę skalną. Długość sekcji - 150 m, ubezpieczenie naprzemienne przez występy.

Opis trasy na szczyt [Чинтарга](URL), kategoria trudności 4Б, zawierający szczegółową charakterystykę drogi, detale techniczne oraz opinie uczestników kolejnych wspinaczek.

Paszport wspinaczki Klasa wspinaczki: wysokościowo-techniczna Region wspinaczki: Pamiro-Ałaj, pasmo Zarafszan, góry Fannskie Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: Czimtarga, 5498 m, przez Wschodni kontrfors Przewidywana kategoria trudności: 4B kat. trud., kombinowana Charakterystyka trasy: różnica wysokości grzbietu (wg wysokościomierza) – 1300 m na grzbiecie 5 ścianek o łącznej różnicy wysokości (10 m, 40 m, 25 m, 30 m, 40 m) – 145 m i średnim nachyleniu 70° długość odcinków: 5 km — 10 m

Trawers wierzchołków Maria, Mirali, Czimtarga i Energija północno-zachodnią ścianą z dokładnym opisem złożonej trasy alpinistycznej.

5.3.73 78 Mistrzostwa ZSRR w klasie trawersów Raport o trawersie w. Mariya (4970 m) — Mirali (5180 m) — Czimtarga (5487 m) — Energiya (5105 m) z podjściem na w. Mariya północno-zachodnią ścianą drużyny Białoruskiego Komitetu Republikańskiego do spraw Kultury Fizycznej i Sportu Opis marszruty 21–22 lipca Cała grupa z obserwatorami zebrała się u podnóża ściany. Dwójka Łozowski–Nogotow wyszła do opracowania trasy. Zawiesili dwie liny. Grupa wyszła o 5:30. W pół godziny przecięli lodowiec i podeszli do liny. Pierwsze dwie liny — trawers zygzakiem w prawo, a potem w lewo przez szczelinę po stromych, wyślizganych skałach typu „baranich czołów” (0–1) i wyjście na półkę pod przewieszonym, mokrym odcinkiem ściany, około 5 m, ze szczeliną. Pierwszy bez plecaka, pozostali na zaciskaczach pokonują 40 m ściany (1–3). Plecy wyciągamy, chętni idą na zaciskaczach z plecakami. Przeszli ten odcinek o godz. 10:00. Z przodu widać szeroki, ukośny, mokry komin. Ominęliśmy go z lewej strony (3–4) i wchodzimy do drugiego niewielkiego komina z zatyczką (od dołu nie widać go), który wyprowadza na ścianę. Znów bardzo trudne wspinanie: Łozowski znów bez plecaka pokonuje ten odcinek, pozostali przechodzą na zaciskaczach z plecakami, kilka plecaków wyciągamy (4–5). Ogólny kierunek ruchu w górę-w lewo ku głównemu żlebowi, niemal kominowi, który przecina dolną połowę ściany od lodowca do „nosa” — dużego bloku w tej części ściany, gdzie na niej widoczny jest łagodniejszy odcinek. Skały typu blokowego, wspinanie średniej trudności, lecz trafiają się bardzo trudne, pionowe odcinki długości 5–7 m (5–6).