FEDERACJA ALPINIZMU LITEWSKIEJ SRR 21 maja 1970 r. TRAWERS WIERZCHOŁKÓW ŻAK DÜKLO — 4270 m — 4270 m — PIK G. AKSTINASA (DOLINA KARAKOLSKA TIEN-SZAN) Kierownik — B. BINKAUSKAS, pierwsze wejście

Opis trasy

Trawers Żak-Düklo – 4270 m – 4270 m – pik G. Akstinasa

Trasa 3A kat. trud.

Trasa przebiega z biwaków na lewej morenie lodowca On-tor (patrz schemat I). Miejsce biwaków jest dobrze chronione przed wiatrem, jest woda, ale trzeba pamiętać o okopaniu namiotów, aby uniknąć kłopotów z powodu strumieni wody w wyniku deszczu. Wspinaczka na wierzchołek Żak-Düklo zaczyna się podjazdem prosto w górę z biwaków. Dalej trasa przebiega przez następujące odcinki:

1. Klasa techniczna
2. Tienszan, pasmo Terckej-Ałatau, dolina Kок-bor.
3. Pik Dżygit (W), 5170 m, prawą granią NE (furman, 73)
4. Kat. trudn. — 5B
5. Różnica wysokości — 1370 m Długość — 1840 m Długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 540 m Średnie nachylenie głównych odcinków 63° (4100–4950) Z czego 6 kat. trudn. (40 m) — 82° (4350–4360; 4470–4480; 4800–4820)
6. Wbite haki:

PASAZPORT

1. Klasa wejścia — techniczna
2. Region wejścia — Tienszan, pasmo Terkej Ała-Too.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wejścia: Dżigit, 5170 m, przez centrum dużego trójkąta Północnej ściany.
4. Kategoria trudności — 6
5. Charakterystyka trasy: długość trasy — 940 m, różnica wysokości od bergschrund do wyjścia na grań — 870 m, długość odcinków 5–6 kat. trudności — 515 m, średnie nachylenie ściany — 70°
6. Wbite haki: skalne — 64, закладок — 54, lodowe — 37.
7. Godzin marszu drużyny: 24 godz. i 2 dni.
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: 1 nocleg siedzący, wyrąbany w skale, zalejanej lodem.

1. Klasa wspinaczki — techniczna.
2. Rejon wspinaczki — Centralny Tienszan (Karakoł)
3. Trasa wspinaczki — p. Dżygit 5170 przez trójkąt północnej ściany (Szaraszanidze).
4. Kategoria trudności — 6B
5. Charakterystyka trasy: różnica wysokości — 110 m (do grani) średnie nachylenie — 68° średnie nachylenie trudnego odcinka — 85° długość trudnego odcinka (odcinka o 5–6 kat. trudności) — 900 m długość trasy — 1200 m (do grani)

Paszport wspinaczki

1. Klasa — techniczna
2. Rejon Karakola, grzbiet Terskej-Ałatau
3. Pik Dżygit (5170), centrum dużego trójkąta północnej ściany
4. Trasa 6B kat. trudn.
5. Różnica wysokości — 1350 m Długość odcinków 5–6 kat. trudn. — około 1000 m. Średnie nachylenie — 76°
6. Wbite haki skalne — 156 szt. lodowe — 7 szt., закладki, pętle — 32 szt.
7. Liczba godzin marszowych (praca pierwszego) — 32 godz.

D.B. Sharaszenidze

Centrum dużego trójkąta Północnej ściany

(Raport z pierwszego przejścia) Kapitan zespołu MS ZSRR Sharaszenidze D.B. Trener zespołu MS ZSRR Kartvelishvili G.I. Tbilisi – 1976 r.

Plan taktyczny wspinaczki

Plan taktyczny został opracowany z uwzględnieniem specyfiki regionu, charakteryzującej się złożonymi warunkami meteorologicznymi. Rozpoznanie potwierdziło, że trasa jest jednolitą ścianą o dużym nachyleniu i praktycznie brak jest miejsc na noclegi w namiocie. Dlatego taktyka przejścia tej trasy musiała być zupełnie inna, ponieważ wiszące noclegi podczas długotrwałego wspinania mocno wyczerpują siły wspinacza. Główne trudności, jakie stawiała ściana, sprowadzały się do następujących kwestii:

1. Transport ładunku na trasie.
2. Organizacja niezawodnych i bezpiecznych noclegów bez namiotu.

Autor: Кирилл Белоцерковский, Алма-Ата

Sprawozdanie ze wspinaczki na pik Dżygit

Napisałem sprawozdanie z naszego wejścia na pik Dżygit. Takie z cyframi, schematami i zdjęciami. Aby nie zbierał się w archiwach różnych komisji, wrzucę go do sieci, może komuś będzie interesujące.

• Paszport wspinaczki
• Rejon, dolina, numer rozdziału według klasyfikacyjnej tabeli: Tienszan, Terskej-Ałatau, 7.10.44­а
• Nazwa wierzchołka, nazwa marszrutu: Dżygit przez centrum północnej ściany (marszrut Slesowa)
• Kategoria trudności: 6А
• Charakter marszrutu: kombinowany
• Różnica wysokości marszrutu: 1200 m

PASAŻ WSPINACZKI

1. Region, dolina, numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej (2001) roku: Tienszan, Terskej Ala-Too, 7.10.44a
2. Nazwa szczytu, nazwa trasy: Dżigit, przez centrum Północnej ściany
3. Kategoria trudności: 6A
4. Charakter trasy: kombinowana
5. Różnica wysokości trasy: 1220 m (wg wysokościomierza) Długość trasy: 1355 m. Długość odcinków: V kat. trudn.: 820 m, VI kat. trudn.: 370 m. Średnie nachylenie:

• głównej części trasy: 78°

Klasa wspinaczki — techniczna. Region wspinaczki: Tienszan, Terkej-Ała-Tau. Trasa wspinaczki z podaniem wysokości wierzchołka — przejście przez centralną część północnej ściany piku Dżigit (5170 m n.p.m.). Charakterystyka wspinaczki: różnica wysokości 1370 m (bez lodospadu), średnie nachylenie 78°, długość trudnego odcinka 1270 m. Liczba wbitych haków: 163 (skalnych i zakładek), 35 lodowych, 3 szlamбурrowych. Czas przejścia — 35 godzin. Liczba biwaków i ich charakterystyka — 2 biwaki na ścianie w hamakach, w "Pamirce". Nazwa zespołu: zespół komitetu Obwodu Omskiego ds. Kultury Fizycznej i Sportu. Nazwisko, imię, patronim lidera, uczestników i ich kwalifikacje: Kudaszkin Jurij Walentinowicz — Mistrz Sportu, kapitan

PASPOR WYPRAWY

1. Klasa wspinaczki — Techniczna.
2. Rejon wspinaczki — Tienszan, pasmo Terkey Ala-Too.
3. Szczyt, jego wysokość, trasa wspinaczki: pik Dżygit, 5170 m, środkiem Północnej ściany.
4. Kategoria trudności — 6B.
5. Charakterystyka trasy: długość trasy 970 m od bergschrund, różnica wysokości przed wyjściem na grań — 850 m, długość odcinków 5–6 kat. trudności — 520 m, średnie nachylenie — 67 °.
6. Wbite haki: skalne — 69 (8); закладок — 57 (5); lodowe — 40 (0).
7. Godzin marszowych drużyny: 21 godzin; 1,5 dnia.
8. Liczba noclegów i ich charakterystyka: jeden nocleg leżący na śnieżnej grani.