FEDERACJA ALPINIZMU LITEWSKIEJ SRR
21 maja 1970 r.
TRAWERS WIERZCHOŁKÓW ŻAK DÜKLO — 4270 m — 4270 m — PIK G. AKSTINASA (DOLINA KARAKOLSKA TIEN-SZAN)
Kierownik — B. BINKAUSKAS, pierwsze wejście

Opis trasy
Trawers Żak-Düklo – 4270 m – 4270 m – pik G. Akstinasa
Trasa 3A kat. trud.
Trasa przebiega z biwaków na lewej morenie lodowca On-tor (patrz schemat I). Miejsce biwaków jest dobrze chronione przed wiatrem, jest woda, ale trzeba pamiętać o okopaniu namiotów, aby uniknąć kłopotów z powodu strumieni wody w wyniku deszczu.
Wspinaczka na wierzchołek Żak-Düklo zaczyna się podjazdem prosto w górę z biwaków. Dalej trasa przebiega przez następujące odcinki:
- Przecinając lodowiec po morenie, przechodząc w grań.
- Grań omija się z prawej strony w kierunku zamkniętego lodowca w zespole.
- W górnej części, przecinając grań po stromym śniegu i lekkich skałach, wychodzimy na śnieżne plateau pod wierzchołkiem Żak-Düklo.
Do podjazdu na wierzchołek należy:
- Przeciąć bergrschrund (zdjęcie 1).
- Po śnieżnej grani prosty wyjście na wierzchołek, ubezpieczenie przez czekan.
Pod koniec lata możliwy jest na trasie lód. Droga z biwaków do wierzchołka 3–4 godz.
Zjazd z wierzchołka:
- Na początku po drodze podjazdu.
- Następnie przejście w prawo po stromym śniegu na szeroką śnieżną grań z karnisami, prowadzącą do wierzchołka 4270 m.
- Wyjście na wierzchołek 4270 m po prostych skałach, kończących się urwiskami, ubezpieczenie przez występy.
Droga od wierzchołka Żak-Düklo do 4270 m I przy dobrym stanie śniegu 20–30 min.
Zjazd z 4270 m I:
- Po drodze podjazdu.
- Dalej po prostej grani w kierunku 4270 m II, pozostawiając z lewej strony jeden niewyraźnie zaznaczony wierzchołek.
- Wyjście na 4270 m II po stromym śnieżnym grzbiecie (jedna lina), potem po mocno zniszczonych skałach.
Czas przejścia od jednego 4270 m do drugiego to około 1 godz. Uważać na śnieżne karnisy.
Zjazd z wierzchołka 4270 m należy rozpatrywać z wierzchołka:
- Przy braku karnisów na grani prowadzącej do wierzchołka G. Akstinasa możliwy jest zjazd na początku po drodze podjazdu (1 lina) z dalszym trawersowaniem zlodowaconego stoku z ubezpieczeniem przez występy (zdjęcie 2) – 3 liny – z wyjściem na śnieżną grań.
- Przy obecności niebezpiecznych karnisów na grani należy rozpatrywać zjazd dülferem bezpośrednio na śnieżną grań z wierzchołka (haczykowe ubezpieczenie).
Grań staje się łagodniejsza i prowadzi do kopca kontrolnego pod wierzchołkiem G. Akstinasa.
Podjazd na wierzchołek po grani – 2. Zjazd z wierzchołka:
- Na początku po grani – 3–4 liny.
- Następnie w prawo w kierunku po śnieżno-lodowym stoku około 1.
Uczestnicy pierwszego wejścia:
- Binkauskas B.B., 1-sza kat. trud., kier.
- Stepanov V.V., MS
- Montvillas K.T., KMS
- Szadujkis V.V., KMS
- Adomajtys E.P., KMS
- Antanavichyus Yu.Yu., KMS
Oceniali trasę na 3A kat. trud. Opisana trasa przez kierownika wspinaczki B. Binkauskasa.
Tabela charakterystyk trasy
| Nr odcinka | Średnie nachylenie | Różnica wysokości | Krótka charakterystyka rzeźby | Trud. techn. | Rodzaj ubezpieczenia | Warunki meteor. | Czas |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | 20° | 1000 m | Usypiska i pasterskie ścieżki | łatw. | – | Deszcz | 7 godz. |
| R1–R2 | 30° | 200 m | Morena | – | dobre | – | 45 min. |
| R2–R3 | – | 300 m | Zamknięty lodowiec | – | na wyciągniętej linie | – | 1 godz. |
| R3–R4 | 50° | – | Skały | – | przez występy | – | 30 min. |
| R4–R5 | 40° | 300 m | Zamknięty lodowiec, śnieg | czekan | – | – | 1 godz. |
| R5–R6 | 40° | – | Śnieżna grań | – | – | – | 30 min. |
| R6–R7 | 40° | – | Skały | – | przez występy | – | 20 min. |
| R7–R8 | – | – | Śnieg | – | czekan | – | 30 min. |
| R8–R9 | 60° | – | Śnieżno-lodowa grań i zniszczone skały | łatw. i średn. | przez występy | – | 1 godz. |
| R9–R10 | – | – | Trawersowanie skalno-lodowego stoku | średn. | – | – | 1 godz. |
| R10–R11 | 65° | – | Skały | – | – | – | 1 godz. |
| R11–R12 | 45° | 500 m | Śnieżna grań, śnieżno-lodowy stok | łatw. | czekan, przez występy | mgła | 2 godz. |
| R12–R13 | – | – | Zamknięty lodowiec | – | na wyciągniętej linie | – | 30 min. |
![]() |
Schemat wejścia.

Zdjęcie 1. Widok na odcinki R8–R9, R9–R10 z wierzchołka pik G. Akstinasa.

Zdjęcie 2. Pik G. Akstinasa.

Schemat 1. Schemat wejścia


Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz