1. Klasa wspinaczki — techniczna.

2. Rejon wspinaczki — Centralny Tienszan (Karakoł)

3. Trasa wspinaczki — p. Dżygit 5170 przez trójkąt północnej ściany (Szaraszanidze).

4. Kategoria trudności — 6B

5. Charakterystyka trasy:

różnica wysokości — 110 m (do grani) średnie nachylenie — 68° średnie nachylenie trudnego odcinka — 85° długość trudnego odcinka (odcinka o 5–6 kat. trudności) — 900 m długość trasy — 1200 m (do grani)

6. Zastosowano haki: skalne — 196 + 9 ITO lodowe — 28 + 3 ITO

7. Czas przejścia — 47 godzin

8. Liczba i charakterystyka biwaków: 1 — zwisany, 3 — siedzące, 2 — leżące.

9. Skład grupy: Prokopenko Galina Siemionowna — KMS, kapitan; Wodopjanow Siergiej Konstantinowicz — KMS; Gutin Władimir Borisowicz — KMS; Kaspirowicz Grigorij Jefimowicz — MS; Płotnikow Andriej Jewgienjewicz — KMS; Prokopenko Władimir Iwanowicz — MS, trener; Chaneft Aleksandr Wilijewicz — KMS.

10. Trener grupy — Prokopenko Władimir Iwanowicz.

11. Daty rozpoczęcia i zakończenia wspinaczki: 17 lipca 1980 r. 23 lipca 1980 r.

Opis wspinaczki

(Krótkie objaśnienie do tabeli)

17 lipca 1980 r. Przed siebie pracowała trójka Gutin, Chaneft, Płotnikow.

Odcinek R0–R1

Lodowy rozłam, przecinający cały stok, prowadzący do górnego cyrku lodospadu. W najwęższym miejscu (10 m) wyciąg po pionowym i przewieszonym lodzie przy użyciu młotków i czakana na dwunastoramiennych rakach. Asekuracja hakowa. Dwie drabinki.

Odcinek R1–R2

Śnieżny stok pod bergschrundem.

Odcinek R2–R3

Bergschrund nieduży. Jedna drabinka.

Odcinek R3–R4

Strome zbocze lodowe w kierunku skalnych wysp i przez nie pod skały pierwszego punktu kontrolnego (punkt orientacyjny — lina). Pierwszy idzie z narzędziami do kotwic.

Odcinek R4–R5

Trudny trawers w prawo po stromym lodzie i ośnieżonych skałach do żlebu.

Odcinek R5–R6

Stromy żleb z luźnymi kamieniami. Ruch pojedynczy. Następny — pod przewieszonymi płytami na trawersie.

Odcinek R6–R7

Skały typu "baranich łbów". Przejście utrudnione przez świeżo spadły śnieg. W kaloszach zimno, w wibramach ślisko, na rakach — niewiarygodnie.

Odcinek R7–R8

Trawers w prawo pod przewieszką.

Odcinek R8–R9

Wygładzone płyty z małą ilością chwytów. Tutaj dolny punkt wyciągania plecaków.

Odcinek R9–R11

Trudny, zalanewy wewnętrzny kąt. Nad nim półka. Tutaj punkt wyciągania plecaków.

Odcinek R11–R12

Przewieszona ściana. Przechodzi się swobodnym wspinaniem i z drabinkami. Plecaki wyciągane są.

Odcinek R12–R13

Ukośna płyta pod przewieszonym gniazdem. Drugi punkt kontrolny w puszce. Na gnieździe zawieszony pusty kanister po benzynie (punkt orientacyjny). Wbite 2 haki szlamburowane. Organizacja noclegu: siedzenie na zawieszonych plecakach, nakrycie się namiotem. Posiłek przygotowywany na kolanach (palenisko).

18 lipca 1980 r.

Odcinek R13–R16

Jedne z najtrudniejszych na tej ścianie. Mała ilość chwytów, duże nachylenie i chłód. Przed siebie idzie Gutin. Odcinek kończy się wyjściem na "dach" gniazda-ściany.

Odcinek R16–R21

Bardzo trudne wspinanie. Optymizm budzą czasami znajdujące się na drodze "marchewki", wbite w skalne szczeliny. Wyjście na grań prowadzącą do białego kamienia. Przed siebie idzie Płotnikow.

Odcinek R21–R22

Stroma skalna grań z pionowymi ścianami. Bardzo zła pogoda, wilgotno i zimno. Wychodzimy pod biały kamień i wyrąbujemy miejsca do siedzenia w stromym stoku lodowym. Głębokości lodu nie wystarcza, aby wyrąbać wygodniejsze miejsca.

19 lipca 1980 r. i 20 lipca 1980 r. Przerwa w niepogodę. Opracowane odcinki R22–R24.

21 lipca 1980 r.

Odcinek R22–R23

Po stromych baranich łbach pod biały kamień. Tutaj na haku w puszce 3 punkt kontrolny. Obchodzenie kamienia po mocnym lodzie o nachyleniu 60°. Przed siebie idzie Gutin.

Odcinek R23–R24

• Długi stok lodowy z częstymi występami skał.
• Ruch pod przewieszoną ścianę skalną i dalej wzdłuż niej.
• Tutaj na skałach znaleźliśmy pozostawiony przez kogoś pas bezpieczeństwa.
• Przed siebie idzie Kaspirowicz.

Odcinek R24–R25

W miejscu, gdzie krawędź lodowego stoku zaczyna odchodzić w lewo, po dogodnych skałach uchodzimy pod stromą ścianę z przewieszonym gniazdem.

Odcinek R25–R26

Ścianka przechodzi się frontalnie, gniazdo w prawej części ma ukośną szczelinę. Wspinanie sztuczne. Przed siebie idzie Chaneft.

Odcinek R26–R27

Półka z rumowiskiem. Na niej sztucznie ułożone dwie platformy, wzmocnione linką. Można spać leżąc!

22 lipca 1980 r.

Odcinek R27–R28

• W lewym rogu półki 4 punkt kontrolny.
• Prosto przez niego po ścianie do baranich łbów.

Odcinek R28–R29

Po baranich łbach w prawo i do góry pod stromy trójkąt ostatniej ściany przed wyjściem na grań.

Odcinek R29–R30

• Pionowa ściana, miejscami występują przewieszki.
• Z lewej strony masywne skalne gniazda.
• Wspinanie trudne z użyciem ITO.
• Na niewielkiej półce 5 punkt kontrolny.

Odcinek R30–R31

Ściana skalna podprowadza pod grań. Padający śnieg komplikuje marsz grupy.

Odcinek R31–R32

• Po skośnej półce ze śniegiem trawers na grań.

Odcinek R32–R33

• Grań mocno zasypana śniegiem.
• Występują krótkie pionowe ścianki.
• Grań wyprowadza na główną grań p. Dżygit.

Odcinek R33–R34

• Długa grań z potężnymi śnieżnymi gniazdami, opadającymi na obie strony.
• Asekuracja przez lodory.
• Grań wyprowadza do wierzchołka.