2. Wspinaczka na północno-zachodni wierzchołek z doliny Morды — kat. 2А

Z obozu „Uzuńkoł” prawym brzegiem rzeki Morды do starych кошeй, przedostać się na lewy brzeg i ścieżką do dużej moreny lodowca Dалар. Wzdłuż moreny do jej środkowej części, gdzie się wypłaszcza. Stąd w lewo i w dół i dalej w górę zboczami na usypaną terasę pod północno-zachodnią granią Trapecii. Miejsce biwakowe. Od obozu 3,5–4 godz. Od biwaku:

• po stromych usypiskach w górę w kierunku ogromnego żlebu;
• po jego prawej stronie — po płytach i skałach aż do miejsca jego zwężenia;
• przejście po śniegu (zabezpieczenie!) na lewą stronę żlebu;
• dalej w górę po schodkowatych skałach i półkach od wyspy do wyspy — podjazd do mocno zniszczonego skalnego grzebienia;
• po nim — do „centralnej” skalnej wyspy (zabezpieczenie!). Od wyspy do skał prosto w górę (zabezpieczenie!) do dużego wygładzonego skalnego bloku na zboczu pod wierzchołkiem. Wyjście na niego po wąskich półkach i krótkich ściankach (zabezpieczenie! Haki!), i dalej po zniszczonych skałach na grań pod strażnikiem.

Paszport wspinaczki

1. Kaukaz, Dolina Uzunkol. Numer sekcji w tabeli klasyfikacyjnej z 1999 r. – 2.3
2. Trapez Główny po południowo-wschodniej ścianie (3743 m).
3. Proponowana kategoria trudności 5B. Pierwsze przejście.
4. Charakter trasy — skalna.
5. Różnica wysokości: od biwaku szturmowego do wierzchołka: 580 m części ściennej: 350 m.
6. Długość części ściennej: 430 m.

Pa­sport wzniesienia.

1. Re­jon — Kau­kaz Za­ch., dol. Uzun­kol.
2. Szczyt Tra­pe­cja (Gł./3743 m/) Wschodnią ścianą
3. Kat. trud. — 5B, pierw­sze przej­ście
4. Cha­rak­te­ry­styka tras­y: róż­ni­ca w­ysoko­ści — 450 m śred­nie nach­ylenie 60°, dłu­gość odc. 5B–6B –350 m
5. Za­bi­to haków w trak­cie wznosze­nia: skał­nych — 80 (10 i.t.o.)
6. Ilość go­dzin marszo­wych — 14 + 4 ob­rób­ka 1978 r. 12 lipca — pod­chód pod trasę I3; 14 lipca — ob­rób­ka trasy — I20 m;

Szczyt Trapezija – 3800 m

Wspinaczka na Główny Szczyt po wschodniej stronie Grani – 4A kat. trudn.

Opis przebiegu drogi na szczyt

Droga od obozu do górnego plateau lodowca Trapezija - patrz opis drogi 2А kat. trudn. Przez płaskowyż do podstawy Wschodniego Żebra. U podnóża śnieżnego stoku przejść przez bergschrund i kontynuować wspinaczkę po śniegu (55°), 70–80 m, ubezpieczenie! Do podstawy 1,5-metrowej czerwonej żyły, biegnącej przez całą widoczną skałę w lewo–w górę–w prawo. Po skałach (wiele luźnych kamieni!) w górę w kierunku żyły (ubizpieczenie! Haki!). Wzdłuż żyły w górę 140–150 m (haki!) na pochyłą półkę, biegnącą w tym samym kierunku. Po półce, 130–140 m do jej końca (haki!) na poziomie gardzieli żlebu — punkt kontrolny. Na prawo od półki żleb — NIE WCHODZIĆ — (kamienie, lawiny z przedwierzchołkowego kotła!). Od końca półki w lewo–w górę 180 m (ubizpieczenie! Haki!) po skałach do czarnej, przewieszonej ściany pod żebrem. Ściana to system śnieżno-lodowych żlebów, przedzielonych stromymi skalnymi grzebieniami. Wspinaczka w górę po skałach „Ubezpieczenie! Bardzo trudne przejście! Haki!”. Za ścianą wyjście na płyty grani i po nich pod czarną, mokrą ścianę na żebrze „punkt kontrolny”. Obejście tej ściany (40 m) z prawej strony na granicy skał i stromego (ponad 45°) śnieżnika i znowu wyjście na śnieżne żebro (haki!). Po stromym śnieżnym grzebieniu (80 m, ubezpieczenie!) wyjście na szczyt. Od podstawy Wschodniego Żebra do wierzchołka 14–16 godz. Miejsc dla biwaków na całej drodze na szczyt nie ma. Zejście ze szczytu drogą 2Б kat. trudn. do biwaku zajmuje 2,5–3 godz. Liczba uczestników grupy — nie więcej niż 4 osoby. Wyjściowy biwak — jezioro pod lodowcem Trapezija.

Wyposażenie na grupę 4-osobową:

• lina — 2 × 40 m;
• sznur pomocniczy — 10 m;

Opis trasy:

Z lodowych noclegów przez płaskowyż lodowca Środkowy Kiczkinekоł podejść do zboczy przełęczy Tałyczat. Na lewo od przełęczy zaczynają się zachodnie zbocza wierzchołka Tałyczat. Pośrodku zachodniego zbocza schodzi duży żleb — to wytyczna trasy. Wzdłuż prawej śnieżno-usypiskowej strony dolnej części żlebu wspiąć się do skalnej wyspy. Dalej:

• po skałach w prawo i do góry po małym śnieżnym żlebie;
• następnie w lewo po drobnym usypisku wyjść na duży pochyły półkę. Po niej:
• w górę na 20 m, omijając ścianki po prawej stronie;
• za 50 m wyjść na półkę z trawą. Po półce iść w lewo do potoku, omijając mokre płyty, następnie po skałach wspiąć się na duże płyty. Po nich w lewo na duże usypisko.

TRASA WEJŚCIOWA NA SZCZYT PEŁYCZAP od strony zachodniej — I.6B.

Sprawozdanie

O pierwszym wejściu na wierzchołek 40 lat TAССР — Południowy

południowym grzbietem z przełęczy Mały Kiczkinikol. Stawropolski Związek Alpinizmu Rosji.

Informacje kontaktowe

• Wejście zostało dokonane przez alpinistów z Niewinomyjska i Stawropola, z zamiarem otwarcia nowej trasy.
• Kierownik wejścia
• Tierienszczenia Artiom Pawłowicz
• Skład grupy
• Piekin Andriej Nikołajewicz

М82. Вierzchołek 40-lecia Tatarskiej ASRR Główny z przełęczy Dolomit Południowy

(trasa skalna, 1B kat. trudn., p/p M. Kadyrow, 1961 r.) Od biwaku na brzegu jeziora wspinać się po usypiskowych zboczach obok górnego jeziora Dolomit w kierunku przełęczy Dolomit Południowy. Po łagodnym śnieżnym stoku, bliżej zboczy wierzchołka 40-lecia TASRR, a następnie przez jego środkową część wyjść na przełęcz. Od jeziora - 2 godz. Gdy stok przełęczy jest wolny od śniegu, na przełęcz wchodzić po stromych usypiskach i tarasach u podnóża zboczy wierzchołka Dolomit Południowy aż do śnieżnych stoków, z których w poprzek w prawo wyjść na siodło przełęczy. Z przełęczy po zniszczonym grzbiecie (poniżej i na lewo od jego linii), pokonując żandarma „Słup” z prawej strony przez szczelinę, a żandarma „Igła” — z lewej po półce (z prawej strony są gzymsy!), wspiąć się na ramię grzbietu i następnie po półkach na Wierzchołek Główny. Z wierzchołka po 350-metrowym grzbiecie zejść w zapadlisko do żandarma. Obchodząc go po półce z lewej, kułuarami wejść na Wierzchołek Południowy. Od przełęczy — 4 godz. Z wierzchołka zejść po stromych skałach grzbietu na śnieżne siodło i dalej iść po grzbiecie, odchodzącym w stronę jezior. Po 500 m, odchodząc w lewo, sprowadzić do niewielkiego skalnego kotła pomiędzy tym grzbietem a dużymi trawiasto-usypiskowymi grzbietami, odchodzącymi w stronę przełęczy Kiczkinekоł Mały. Stąd po osypiskowych i trawiastych zboczach wyjść na drugi taras Dolomitów. Od Wierzchołka Południowego — 2,5 godz.

40-lecia TASRR

Sprawozdanie z pierwszego wejścia

Na Pik 3400 — Pik Rappopowa (Kaukaz Zachodni, Uzuńkoł, sierpień 2010 r.) Wspinaczkę wykonali alpiniści z Rostowa nad Donem, aby nadać bezimiennemu szczytowi 3400 imię Siergieja Aleksiejewicza Rappopowa, mistrza sportu, współtwórcy alpinizmu w Rostowie, niezmiennego organizatora wydarzeń alpinistycznych, mentora alpinistów z obwodu rostowskiego.

Informacje kontaktowe

Wszelkie pytania dotyczące sprawozdania prosimy kierować na adres:

• 344029, Rostów nad Donem, ul. Pierwoj Konnej armii, 4a
• Klub turystów i alpinistów „Planeta”
• tel. +7 (863) 242–35–10, tel./fax +7 (863) 223–86–12
• http://www.club-planeta.ru
• e-mail: clubplaneta@aaanet.ru