Karavshin

Opis technicznego wejścia na wierzchołek 4490 m w Pamiro-Ałaju centralnym kontrafortem północnej ściany, kategoria trudności 6B, dokonanego przez zespół alpinistów w 1989 roku.

Paszport wejścia Kategoria wejścia - techniczna. Rejon wejścia - Pamiro-Ałaj, łańcuch Turkiestański. Szczyt 4490 m n.p.m. („Ptica”) centralnym przeciwstoku północnej ściany. Proponowana - 6B kat. trudn., pierwsze wejście. Różnica wysokości - 780 m, długość - 810 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudn. - 630 m, z czego 6 kat. trudn. - 450 m. Średnie nachylenie - 72° (3710–4490), nachylenie części ściennej - 77° (3760–4390). Liczba wbitych haków: | Typ | Podstawowe | Dodatkowe | | :---------- | :--------- | :------------- |

Opis pierwszego wejścia na Pik 5030 m w paśmie Turkiestańskim północno-wschodnim grzbietem, kategoria trudności 4Б.

Klasa — techniczna. Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeński, dolina Kara-Su. Szczyt 5030 m, Granią Północno-Wschodnią, kombinowana. Proponowana — 4B kat. trudn., pierwsze wejście. Różnica wysokości — 1270 m, długość 1672 m, długość odcinków 5 — 120 m, średnie nachylenie — 50°. Wbite haki: skałkowe 4, lodowe 6, закладки 39. Godzin marszu — 26, dni — 2. Biwaki — I, na grani, leżący. Kierownik: Tengiz Aleksandrowicz Werułaszwili, 1. kategoria sportowa.

Wspinaczka na szczyt Pik Piramidalny wzdłuż centralnego kontrfors północnej ściany, wykonana przez zespół LOS DFCO związków zawodowych w 1989 roku, opis tras i działań taktycznych.

Paszport I. Klasa techniczna. Pamiro-Ałtaj, łańcuch Turkiestański, dolina Kara-Su (górny bieg rzeki Karawiszyn). Pik Piramidalny (5510 m) środkowym przeciwfortem północnej ściany. Pierwsze przejście VI kategorii trudności (orientacyjnie). Charakterystyka marszrutu: różnica wysokości: — 1720 m, długość marszrutu: — 1985 m, długość odcinków: 5–6 kat. trudn. — 1665&nbsp — 1665 m, 4 kat. trudn. — 320 m, średnie nachylenie: 1) głównej części ściany — 76°, 2) pozostałej części marszrutu — 66°. Wbite haki:

Relacja z pierwszego wejścia na szczyt Pik Piramidalny (5509 m) wschodnim filarem w Pamiro-Alae w 1987 roku.

Klasa wspinaczki — wysokogórska-techniczna. Rejon wspinaczki — Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанский, dolina rzeki Кара-су (dopływ rzeki Каравшин). Obiekt wspinaczki — Pik Пирамидальный, 5509 m, wschodnim kontrafortem, trasa kombinowana. Przewidywana — 5B kat. trud., pierwsze wejście. Różnica wysokości — 1890 m, długość trasy — 2520 m, w tym 5–6 kat. trud. — 1350 m, średnie nachylenie — 49°. Wbite haki | Skalne | Dylatacyjne | Lodowe | Zakładki | | :------- | :--------- | :------ | :------- | | 40 | 0 | 50 | 39 |

Opis trasy 6B kategorii trudności na szczyt 4810 m w paśmie Turkiestańskim Pamiro-Ałaju, którą przebyli alpiniści z Rostowa w 1999 roku.

Paszport Klasa: Wspinaczki technicznej. Rejon wspinaczkowy: Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанski. Obiekt wspinaczkowy: Szczyt 4810 m, północno-wschodnia ściana. Kategoria trudności: 6Б Charakterystyka marszrutu: Różnica wysokości: –1050 m. Długość marszrutu: –1443 m. Długość odcinków: 6 kategoria trudności – 708 m.

Pasport wejścia na szczyt 4810 m w paśmie Turkiestan (Pamiro-Ałaj), kategoria trudności 6Б, pierwsze wejście w 1995 r.

Paszport wejścia Klasa: Techniczny. Rejon wejścia: Pamiro-Ałaj, łańcuch Turkeński. Obiekt wejścia: szczyt 4810 m. Kat. sł.: 6B (orientacyjnie), pierwsze wejście. Charakterystyka marszruty: różnica wysokości: 1050 m, długość odcinków: 6 k.t. 603 m, 5 k.t. 360 m, 4 k.t. 145 m, średnie nachylenie: 78 °. Wbite haki:

Opis przejścia trasy 6B kategorii złożoności przez Wschodnią ścianę wierzchołka z szczegółowym planem taktycznym, szczegółami wejścia oraz technicznymi niuansami.

OGÓLNE ZDJĘCIE SZCZYTU. Lipiec 1993 r., aparat "Любитель–166", odległość 1,5 km, wysokość 3200 m. 1 — trasa Sitnika; 2 — trasa Wiediernikowa; 3 — trasa zespołu. Działania taktyczne zespołu Taktyka zespołu była determinowana dużym doświadczeniem w wspinaczkach w danym regionie, jak również doświadczeniem w uczestnictwie w Mistrzostwach w alpinizmie. Wstępnie zorganizowano rekonesans i obserwację planowanej trasy, wyznaczono przybliżony korytarz wspinaczki i opracowano plan taktyczny. Ruch zespołu po trasie odbywał się zgodnie z planem taktycznym, który został w pełni zrealizowany. Trasa została pokonana w ciągu 6 dni: 1–2 dzień — przetworzono dolną część ściany (do odcinka nr 13). Dla większej efektywności praca była prowadzona w trójkach; 3 dzień — zespół w pełnym składzie wyszedł na trasę. Przebyto, powyżej przetworzonych, około 4 liny, mniej więcej 15 m od linii ruchu znajduje się odłam w kształcie "figi" z półką o szerokości 1 m. Przeszedłszy "wahadłem", zorganizowano tam biwak. W związku z tym, że dalej nie było widocznych półek na noclegi, postanowiono nocować w tym miejscu 2 razy, przetwarzając trasę; 4 dzień — przetworzono odcinki nr 14–16; 5 dzień — przeszedłszy przetworzone liny i kontynuując ruch pionowo w górę, wyszli na wąską pochyłą półkę, na której zorganizowano ostatni nocleg przed szczytem. Tego samego dnia przetworzono odcinki nr 24–28; 6 dzień — zespół wyszedł na szczyt, pokonując "dach" z maksymalną, dla wspinaczki takiej trudności, prędkością. Razem z przetworzonymi, przebyto około 15 lin.

*Pasport wspinaczki na pik Odessy* (4810 m) w dolinie Karawszyn, *po północno-zachodniej ścianie*, droga o kategorii trudności 6Б.

Paszport wejścia Rejon wejścia: Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанski, dolina Karawszyn Nazwa szczytu: pik Odessy (4810 m) Nazwa marszrutu: przez centrum bastionu lewej części północno-zachodniej ściany (Sacharow K.A. 1994 r.) Kategoria trudności: 6Б Charakter marszrutu: skalny Różnica wysokości: 1260 m Długość marszrutu: 1619 m Długość części ściennej: 1190 m Długość odcinków: 5 kat. trudn. — 160 m

Relacja ze wspinaczki drużyny z Sankt Petersburga na pik Odesy nową drogą o kategorii 6B przez "lustro" Zachodniej ściany.

Mistrzostwa Rosji w Alpinizmie klasa wysokościowo-techniczna Raport O wejściu zespołu Sankt-Petersburga na pik Odesy (4810 m), po "lustrze" Zachodniej ściany, wariant marszrutu Rusiаewa, 6B kat. trudn. Trenerzy: Odincow Aleksandr Nikołajewicz, Smirnow Wiktor Walerjewicz, Timoszenko Tatiana Iwanowna Sankt-Petersburg, 2019 r. Paszport wejścia Rejon 7.5.2 Uroczysko Karawszyn Odesy, 4810 m, po "lustrze" Zachodniej ściany 6B kat. trudn.

Pier­wo­pro­cho­dze­nie po "lu­strze" za­chod­niej ścia­ny szczy­tu 4810 m w Pa­mi­ro-Ala­ju, kat. sł. 6.

Paszport wejścia Klasa wejścia — techniczna Rejon wejścia — Pamiro-Ałaj, pasmo Turkeстанский Pik 4810 m — po „ lustrze” 3 ściany. KTMGW 5.4. Proponowana kategoria trudności — 6, pierwsze wejście Różnica wysokości — 1150 m w tym: ściana — 885 m. Długość — 1730 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudności — 1320 m, w tym: 6 kat. trudności — 1250 m (wysokości 3650–4535 m). Średnie nachylenie części ściennej trasy — 74° (3650–4535 m).