Saken-Baszi

1. Wspinaczka na wierzchołek Saken-Baszi (3500 m n.p.m.) z przełęczy Saken-Dalar — 2А kat. trudn. Z obozu alpinistycznego «Uzuńkoł» wzdłuż prawego brzegu rzeki Myrd przez początek moreny lodowca Myrd. W górę ścieżką i trawiastymi zboczami do dużej terasy. Miejsce biwakowe — «noclegi Myrd». Od obozu 3 godz. Od biwaku w prawo i do góry pod usypiskami u podnóża zboczy Kara-Baszi na lodowiec Myrd. Przez środkową część lodowca i dalej po śnieżnych zboczach na przełęcz Myrd. (Obejście szczeliny brzeżnej z lewej pod ścianami wierzchołka Kirpicz). Od biwaku 1,5–2 godz. Od przełęczy przez płaskowyż i do dużego skalnego zrzutu ponad przełęczą Saken-Dalar. Półkami z lewej, zejście na śnieżny grzbiet przełęczy i dalej, omijając z lewej oddzielną skałę, na śnieżnik, prowadzący do początku podejścia pod grzbiet wierzchołka. Przez pierwszy lewy żleb (zabezpieczenie!):

• trzymając się lewej strony;
• 60 m, 45°;
• wyjście na grzbiet (zabezpieczenie!). Stąd grzbietem i szeroką płytą (tutaj kopiec kontrolny) (zabezpieczenie!). Następnie stromym (zabezpieczenie!) śnieżnikiem 45° — 40 m podejście na prosty skalny grzbiet. Za małym obniżeniem w grzbiecie — podejście ku przedwierzchołkowemu grzbietowi. Po silnie zniszczonych skałach (zabezpieczenie!) — wyjście na wierzchołek. Od przełęczy Sanon-Dalar — 5 godz.

Sprawozdanie

O pierwszym wejściu na wierzchołek Teheneklibaszi

Południową granią 1B (przybliżona) kat. trudn. АМ ООО "Zarząd Obozów Alpinistycznych" "Adył-Su 2022" 15 grudnia 2022 r.

I. Dane o wejściu

Sprawozdanie

O pierwszym wejściu na wierzchołek Tegeneklibashi

Wschodnim Grzbietem 1B (w przybliżeniu) kategorii trudności AM OOO "Zarząd Obozów Alpinistycznych" "ADYL-SU 2022" 31 października 2022 r.

I. Dane wspinaczki

SPRAWOZDANIE O PIERWSZYM WEJŚCIEM NA SZCZYT TEGENEKLIBASZ GRANIĄ POŁUDNIOWO-WSCHODNIĄ 2A (ORIENTACYJNA) KATEGORII ZŁOŻONOŚCI AM AUSC Tyrnyauz UTS Tegekli 1 maja 2024 r.

I. Paszport wejścia

339. Sztavler przez Zachodnią ścianę Południowego grzbietu (droga kombinowana, W. Koziawkina, 4B kat. sł., rys. 32, 44). Od osiedla Nakra drogą do pierwszego potoku. Tu skręcić w lewo i wspiąć się przez las, trawiastymi zboczami i piargami Południowo-wschodniego grzbietu wierzchołka Sztavler. Następnie trawers w lewo po południowych trawiastych zboczach Sztavlera aż do siodła Południowego grzbietu. Z siodła zjechać na lodowiec Zachodni Sztavler. Na morenie lodowca u podnóża Zachodniej ściany Sztavlera początkowy biwak. Z moreny podejść po lodowcu pod prawą stronę Zachodniej ściany wierzchołka Sztavler. Z lodowca po stromym śnieżnym stoku na prawo od dwóch skalnych grzebieni, następnie po dużej osypisku i prostych skałach w górę-w lewo, na wierzchołek prawego skalnego grzebienia. Z grzebienia po śnieżnym stoku, potem 12–15 m po monolitycznych, powyżej średniej trudności, skałach ścianki na półkę. Z półki w górę-w lewo 18–20 m po trudnej ściance. Następnie 10–12 m po trudnym kącie — wyjście na następną półkę. Z półki 80–120 m w górę po wygładzonych płytach średniej trudności na śnieżnik i po nim na platformę zaśnieżonego skalnego grzebienia. Z platformy 30–40 m w górę po grzebieniu pod przewisające skały. Pod ścianą trawers w prawo i 200–250 m w górę po silnie zniszczonych dachówkowatych skałach średniej trudności („żywe” kamienie) na platformę grzebienia u podnóża ściany. Biwak. Od moreny 6–8 godz.

Pa­s­port

1. Nu­mer roz­dzia­łu wg KMGW — 2010 r. — 2.1. Za­chod­ni Ka­ukaz, re­jon gór­ski — Ar­chyz, bel­ka Or­le­nok, ma­sy­w gór­ski (gra­bieni) Ka­ra-Dżasz
2. Na­zwa wierz­choł­ków: 2900 m (Ka­ra-Dżasz Pół­noc­no-wschod­ni) — Ka­ra-Dżasz (3171) — 3170 — 3201 (НРБ) — 3226 (Ta­ułan, „Di­mi­trow-100”)
3. Wy­sokość wierz­choł­ków: 2900–3171–3170–3201–3226
4. Tras­a: tra­wers wierz­choł­ków: 2900 m (Ka­ra-Dżasz Pół­noc­no-wschod­ni) — Ka­ra-Dżasz (3171) — 3170 — 3201 (НРБ) — 3226 (Ta­ułan, „Di­mi­trow-100”) z pół­no­cy-wschodu na poł­udnie

336. Gwer­gishi­sher po Se­wer­no­mu greb­niu (mar­szrut ska­lny, 1B kat. sl., rys. 32). Od se­le­niya Na­kra w górę po ścież­ce le­wego stoku wą­wo­zu. Na­stęp­nie skrę­cić w le­wo i pod­nieść się wzdłuż stru­mie­nia do le­wobrzeż­nej mo­re­ny lo­dow­ca Gwer­gishi­sher. Z mo­re­ny po lo­dow­cu w górę — w le­wo. Z gór­ne­go le­wego ką­ta lo­dow­ca po ła­t­wych sil­nie znisz­czo­nych ska­łach żle­bu, po­tem 150–160 m po pro­stych stro­mych ska­łach (ubez­pie­cze­nie) w górę na Se­wer­ny gre­beń szczy­tu Gwer­gishi­sher. Tutaj skrę­cić w le­wo i po pro­stych ła­t­wych ska­łach sze­ro­kie­go Se­wer­ne­go greb­nia, na­stęp­nie po 20–25-me­trowym pro­stym ska­l­nym wznie­sie­niu wejść na szczyt Gwer­gishi­sher. Od mo­re­ny 2,5–3 g.

Wierzchołek Czarne Wieże — 3550 m n.p.m.

Travers w obu kierunkach — 3A kat. trudn. Z obozu alpinistycznego «Uzuń-Koł» wzdłuż lewego brzegu rzeki Kiczkinekół aż do potoku wypływającego z lodowca Sr. Kiczkinekół. Po lewej stronie od potoku podążać na dużą boczną stopień — «lodowe noclegi». Stąd podjazd trawiastym żlebem i dalej stromą szarą moreną na płaskowyż lodowca Sr. Kiczkinekół. Przez płaskowyż podejście pod stoki przełęczy Kiczkinekół. Po śnieżnym stoku podjazd do bergschrundu (ubezpieczenie!), przejście po kładce bliżej w kierunku stoków wierzchołka Filtr, i dalej po śnieżnym stoku (150 m do 45°, ubezpieczenie!) wyjście na krótką osypisko i po nim podjazd na przełęcz. Z przełęczy zejście na południe i przez płaskowyż lodowca Zamok podejście z lewej strony do 1. tarasu lodowca Czongur. Z niewielkim wzrostem wysokości travers w środkową część lodowca Czarnych Wież. Przejść lodowiec w stronę kontrforsów wschodniego wierzchołka. Podjazd na prawo od lodospadu niepozornie ukształtowanym grzbietem (nie podchodzić do dolnej części kontrforsu — spadające kamienie!) i wyjście na płaskowyż. Z przełęczy Kiczkinekół na płaskowyż 2–2,5 godz. Podjazd na wschodni wierzchołek (grupami!) rozpoczyna się z płaskowyżu wzdłuż południowo-wschodniego grzbietu. Po śniegu do śnieżnej przełączki w grzbiecie i dalej w górę po płytach — ubezpieczenie! Spadające kamienie! Wyjście na wierzchołek po śnieżnym stoku z prawej strony RYGLI!! Z płaskowyżu na wierzchołek — 1–1,5 godz. Zejście ze wschodniego wierzchołka w prawo przez śnieżny grzbiet na ukośne płyty i pionową ścianę. Tu miejsce organizacji sportowego zjazdu na 25 m po ścianie z kominem. Ubezpieczenie!

338. Sztavler przez Grzbiet Południowo-Wschodni (droga kombinowana, 2А kat. trudn., rys. 32, 44). Ze wsi Nakra w górę (na zachód) przez las, następnie przez zbocza trawiaste, dalej przez piargi wyjść na płaskowyże pod wzniesieniem Wschodniego żandarma Grzbietu Południowo-Zachodniego wierzchołka Sztavler. Biwak początkowy. Ze wsi Nakra 4–5 godz. Z płaskowyżów przez łatwe proste zaśnieżone skały Grzbietu Południowo-Wschodniego podjście na Wschodni żandarm. Z żandarma prosty zjazd na śnieżny płaskowyż. Przez proste zniszczone zaśnieżone skały Grzbietu Południowo-Wschodniego wejść na wierzchołek Sztavlera. Od biwaku początkowego 4–5

Бу­га­ра­тов Ксе­нец, Ара­си, Ва­лиа Ор­ге­неи Вер­шенье — 2006 (Ка­ра-Де­жи С-В), Ка­ра-Де­жи (3171), 3178 — 3201 (НРБ), 3226 (Тур­ге­не, Де­ни­сфо­на) (3227) Марш­рут: «Тра­ме­рс мер­шин 2006 (Ка­ра-Де­жи С-В) — Ка­ра-Де­жи (3171) 3178 — 3201 (НРБ)» Кро­вец, Іл­лан­до­та, 44 с.с. (Кла­бо­по­рго­низ­сы) Фо­то из ба­лиа Ор­ге­неи — Тре­тье уча­сток про­мер­се — мар­шрут 3.4 с.с. про­хож­де­ние цен­траль­ной ча­сти тра­ве­рса — Ка­ра-Джа­ш — 3170 — 3201 (НРБ)