Sprawozdanie
O pierwszym wejściu na wierzchołek Tegeneklibashi
Wschodnim Grzbietem 1B (w przybliżeniu) kategorii trudności AM OOO "Zarząd Obozów Alpinistycznych" "ADYL-SU 2022" 31 października 2022 r.
I. Dane wspinaczki
| Lp. | 1. Informacje ogólne | |
|---|---|---|
| 1.1 | Nazwisko, imię, stopień sportowy kierownika | Rastorgujew Aleksandr Aleksiejewicz, МС |
| 1.2 | Nazwisko, imię, stopień sportowy uczestników | Fiodorowicz Katarzyna Aleksandrowna, 3-й sp. разряд |
| 1.3 | Nazwisko, imię trenera | Rastorgujew Aleksandr Aleksiejewicz |
| 1.4 | Organizacja | ООО "Zarząd Obozów Alpinistycznych" |
| 2. Charakterystyka obiektu wspinaczki | ||
| 2.1 | Rejon | Kaukaz. Od przełęczy Chiperazau do wierzchołka Gumachi |
| 2.2 | Dolina | Baksan |
| 2.3 | Numer sekcji wg tabeli klasyfikacyjnej z 2013 roku | 2.4 |
| 2.4 | Nazwa i wysokość wierzchołka | Tegeneklibashi, 3502 m |
| 2.5 | Współrzędne geograficzne wierzchołka (szerokość/długość), współrzędne GPS | 43.165/42.352 |
| 3. Charakterystyka trasy | ||
| 3.1 | Nazwa trasy | Wschodnim Grzbietem |
| 3.2 | Proponowana kategoria trudności | 1Б |
| 3.3 | Stopień rozpoznania trasy | Pierwsze wejście* (Historia nie jest znana) |
| 3.4 | Charakter ukształtowania trasy | skalny |
| 3.5 | Różnica wysokości trasy (dane GPS) | 363 m |
| 3.6 | Długość trasy | 925 m |
| 3.7 | Elementy techniczne trasy | 1 kat. trud. skały, grzbiet firn — 800 m 2 kat. trud. skały — 120 m 4 kat. trud. skały — 5 m |
| 3.8 | Zejście z wierzchołka | 1. Trasą wejściową — 200 m grzbiet, 1 kat. trud. Następnie na południe — w stromy skalny żleb i po SE żlebie w lewo — w szeroki S żleb poniżej przełęczy początku trasy. Następnie — trasą wejściową. 2. Południowym żebrem (patrz rys. 1) i opis trasy 1B po S żebrze. |
| 3.9 | Dodatkowe charakterystyki trasy | Grzbiet wierzchołkowy zimą — ze śnieżnymi nawiszami, żleb zjazdowy w środkowej i dolnej części — zagrożony lawiną. |
| 4. Charakterystyka działań zespołu | ||
| 4.1 | Czas marszu | 1 dzień. 12 godz. chodu od osiedla Tegenekli i z powrotem, z czego wejście trasą 3,5 godz. |
| 4.2 | Noclegi | nie |
| 4.3 | Wyjście na trasę | 7:00–12:00 Podejście od osiedla Tegenekli do przełęczy pod początkiem trasy. |
| 4.4 | Wyjście na wierzchołek | 15:30 |
| 4.5 | Powrót do bazy | 19:00 w osiedlu Tegenekli |
| 5. Osoba odpowiedzialna za sprawozdanie | ||
| 5.1 | Nazwisko, imię, e-mail | Rastorgujew A.A., ra@ualp.ru |
II. Opis wspinaczki
1. Charakterystyka obiektu wspinaczki
1.1. Ogólne zdjęcie wierzchołka
Rys. 1. Możliwe trasy z podejściem z osiedla Tegenekli (podstawa — zdjęcie Golubewa M., https://caucatalog.ru/ ↗).
1.2. Fotopanorama rejonu
Rys. 2. Fotopanorama rejonu (zdjęcie Golubewa M., https://caucatalog.ru/ ↗)
1.3. Zdjęcie profilu trasy
Rys. 3. Droga podejścia i widok na główną część trasy (zdjęcie Fiodorowicz E.A.)
1.4. Położenie geograficzne rejonu
Obiekt wspinaczki — g. Tegeneklibashi (3502 m) znajduje się w górach Kaukazu w górnej części doliny Baksan. Skalisty grzbiet Tegenekli jest wschodnim odgałęzieniem góry Elbrus i jest położony na północny zachód od osiedla Tegenekli (Rejon Elbruski, Republika Kabardyno-Bałkarska). Jego długość wynosi 15 km.
Semantyka nazwy miejscowości sięga do bałkarskiego tegenek — "kłujka", "cierń", "głóg". Ta część doliny jest zarośnięta kłującymi krzewami:
- berberys
- dzika róża
- rokitnik
- jałowiec1
Podejście pod trasę wygodnie jest rozpocząć w osiedlu Tegenekli. Przejść przez drugi most od dołu doliny do osiedla i podejść do południowych stoków doliny. Przejść linię wysokiego napięcia w pobliżu transformatora i skręcić w lewo — w górę na dobrą, miejscami stromą ścieżkę, wiodącą na wysokogórskie pastwiska. Przejść przez strumień w kierunku trawiastego ramienia ponad dużym skalnym zrzutem. Na ramieniu skręcić w prawo — w górę do kosza. Następnie ścieżkami, trawiastymi stokami, trzymając się koryta strumienia w górę i w lewo w kierunku wyraźnie zaznaczonej przełęczy we wschodnim grzbiecie wierzchołka Tegeneklibashi.
Od początku ścieżki do przełęczy — początku trasy:
- 4–5 godz. chodu
- z lekkimi plecakami
2. Charakterystyka trasy
2.1. Techniczne zdjęcie trasy
Rys. 4. Techniczne zdjęcie pierwszej połowy trasy.
2.2. Techniczna charakterystyka odcinków trasy
| Nr odcinka | Charakter ukształtowania | Kategoria trudności | Długość, m | Rodzaj i liczba haków |
|---|---|---|---|---|
| R0–R1 | Trawiaste i osypiskowe półki | 1 | 200 | - |
| R1–R2 | Osypiskowy stok z wychodniami skał | 1, 2 | 100, 20 | - |
| R2–R3 | Skały, ścianki i wewnętrzny kąt, ostry skalny grzbiet | 2 | 50 | pętla, 2 stopera |
| R3–R4 | Skalna ścianka 80° z szeroką szczeliną | 4 | 5 | stacje na pętlach, 1 friend |
| R4–R5 | Skalny grzbiet | 2, 1 | 50, 200 | - |
| R5–R6 | Śnieżny i firnowy, lub prosty skalny grzbiet | 1 | 300 | - |
2.3. Techniczne zdjęcia trasy po odcinkach.
Rys. 5. Na odcinku R0–R1.
Rys. 6. Na odcinku R1–R2.
Rys. 7. Na odcinku R2–R3.
Rys. 8. Wyjście na grzbiet R3.
Rys. 9. Kluczowy odcinek trasy R3–R4.
Rys. 10. Początek odcinka R4–R5. Widok z góry.
Rys. 11. Przedwierzchołkowy grzbiet. Widok z góry. R4–R5.
Rys. 12. Przedwierzchołkowy grzbiet. Odcinek R5–R6.
3. Charakterystyka działań zespołu
3.1. Krótki opis przejścia trasy.
| Nr odcinka | Opis | Nr zdjęcia |
|---|---|---|
| R0–R1 | Od przełęczy w lewo w górę, na lewo od grzbietu, w kierunku długiego grzbietu na tle nieba, przecinając dwa szerokie żleby. Ruch równoczesny w wiązce z asekuracją przez rzeźbę terenu. | Rys. 4, Rys. 5. |
| R1–R2 | Po osypiskowym stoku z wychodniami skał i po prostych skałach wyjście pod skalne ścianki na prawo od grzbietu. Ruch równoczesny w wiązkach z asekuracją przez rzeźbę terenu. | Rys. 4, Rys. 6. |
| R2–R3 | Po skalnych ściankach, półkach i wewnętrznym kącie — wyjście na przełęcz w ostrym grzbiecie. Stacja na skalnym występie. Miejsce ograniczone. Ruch na zmianę z własnymi pośrednimi punktami asekuracji. | Rys. 4, Rys. 7, Rys. 8. |
| R3–R4 | W górę po stromej skalnej ściance z szeroką pionową szczeliną — podniesienie się na rozszerzającą się część grzbietu. Wygodna stacja na skalnym występie. Ruch na zmianę z własnymi pośrednimi punktami asekuracji. Kluczowy odcinek trasy. | Rys. 9, Rys. 10. |
| R4–R5 | Po skalnym i osypiskowym (zimą śnieżnym) grzbiecie ku firnowemu przedwierzchołkowemu wzniesieniu grzbietu. Ruch równoczesny wiązek na skróconej linie. Asekuracja przez rzeźbę terenu. | Rys. 11. |
| R5–R6 | Po prostym skalnym (śnieżnym z nawiszami zimą) grzbiecie — wyjście na wierzchołek. Asekuracja przez rzeźbę terenu. | Rys. 12. |
3.2. Zdjęcie na wierzchołku przy kontrolnym kopcu.
3.3. Ocena bezpieczeństwa trasy.
Trasa, jak każda grzbietowa, może być niebezpieczna podczas burzy. Przy złej widoczności należy być uważnym na odcinku R0–R3, aby nie ulec w prawo na jedno z dwóch fałszywych żeber grzbietu. Samorzutnego spadania kamieni podczas przechodzenia trasy nie zaobserwowano. Trawiaste latem stoki podejścia pod trasę, a także żleby i stoki na zjeździe z trasy mogą być zagrożone lawiną w okresach:
- obfitych opadów śniegu
- wiosennego topnienia śniegu
Radiosprzęt z МЧС i telefonia komórkowa МТС działają na całej trasie.
3.4. Zejście z wierzchołka.
Zejście z wierzchołka, w zależności od celów szkoleniowych grupy, jest równie możliwe:
- trasą wejściową do jej początku, lub
- trasą wejściową do początku skał grzbietu z odejściem z niego w prawo (na południe) w dół w SE żleb i po nim w lewo z wyjściem w szeroki S żleb poniżej przełęczy z początkiem trasy.
Następnie w dół po podchodzącej trasie ku osiedlu Tegenekli. Od wierzchołka do osiedla 3,5–4 godz. Przy kolejnym wejściu na wierzchołek po południowym żebrze stało się jasne, że prościej i szybciej można zjechać po nim. Patrz rys. 1 i odpowiedni opis trasy.
Trasa odpowiada 1B kat. trud. przez cały rok. Zalecana jest dla grup szkoleniowych etapu НП-1 jako pierwsze wejście 1B, na którym instruktor ma możliwości bezpiecznego wypracowania z nowicjuszami różnych technik w trakcie wspinaczki. Pomimo pozornej bliskości wierzchołka, przy przejściu za jeden dzień z obozu w obóz, trasa wymaga:
- dobrej wytrzymałości
- dobrej formy fizycznej uczestników.
Sporządził i opracował sprawozdanie Rastorgujew A.A., +7 918 460–55–66, ra@ualp.ru W sprawozdaniu wykorzystano zdjęcia:
- Fiodorowicz E.A.
- Rastorgujewa A.A.
Footnotes
-
А. В. Твёрдый, Топонимический словарь Кавказа ↩
Komentarze
Zaloguj się, aby zostawić komentarz