Dwa lata po pierwszym swobodnym przejściu legendarnej drogi Riders on the Storm na Centralnej Wieży https://summitx.info/ru/objects/peaks/12763116/about, Stefano Ragazzo dokonał rzeczy niemożliwej: pierwsze solo-przejście drogi. Włoch spędził 15 dni w samotności na ścianie, pokonując technicznie bardzo trudne odcinki, okropną pogodę i problem z odmrożeniem palców stóp. Ragazzo wspinał się od 21 lutego do 7 marca. „Po raz pierwszy w życiu walczyłem o coś więcej niż tylko o szczyt: o swoje życie, lub raczej o stałą myśl, pragnienie powrotu w objęcia mojej dziewczyny” – wyznał Ragazzo w mediach społecznościowych. „Ta myśl trzymała mnie przy życiu i prawdopodobnie była głównym powodem, dla którego mogę teraz pisać te słowa”.

Najtrudniejsza droga

Droga Riders on the Storm, po raz pierwszy przebyta w 1991 roku przez Niemców Kurta Alberta, Bernda Arnolda, Norberta Bätza, Petera Dittricha i Wolfganga Güllicha, reprezentuje 38-wejściową, 1300-metrową linię po wschodniej ścianie Centralnej Wieży Torres del Paine w Patagonii. Trudność drogi ocenia się na VI 5.12d (skala europejska 7c), A3. Częste spadające kamienie i lawiny śnieżne znacznie zwiększają niebezpieczeństwo. Droga obejmuje trudny odcinek z użyciem ITO, po którym następuje duży huśtawka przez gładką ścianę na 16. wejściu, oraz ogromny daszek na 26. wejściu. W ciągu 35 lat od pierwszego wejścia droga została powtórzona tylko trzy razy. Dopiero potężnemu zespołowi Seana Villanueva O'Driscolla, Nico Favresse, Ziba Vanha i fotografa Drew Smitha udało się w końcu przejść ją swobodnym wspinaniem. Wszystko to mówi o tym, że droga jest wystarczająco trudna, by odstraszyć wiele topowych zespołów. Solo-wspinaczka wydawała się niemożliwa.

Cudem uniknąwszy śmierci

Sprawozdanie

Centralna Wieża Torres del Paine, Trasa "Golaço", 6B, 2007 r.

Paszport

1. Klasa techniczna
2. Ameryka Południowa, Chile, Patagonia
3. Szczyt: Torres del Paine, Centralna Wieża
4. Trasa: przez centrum wschodniej ściany („Golaço”), Drugie przejście
5. Kat. trudn. 6B
6. Wysokości: