SPRAWOZDANIE Z WYPRAWY NA SZCZYT DAHTSAR. MARшруту PO TERRASACH ZACHODNIEJ ŚCIANY, 2A kategorii сложности. Zespołem Zarządzania Obozami Alpinistycznymi w okresie od 2 czerwca 2024 r. do 2 czerwca 2024 r.

I. Paszport wejścia

Sprawozdanie

o pierwszym przejściu traversu Tbau Główna – Tbau Północno-Zachodnia, 1B kategoria trudności zimą, zespołu KAT «Fatum» 14 lutego 2024 r.

I. Paszport wejścia

SPRAWOZDANIE

o pierwszym przejściu traversu Tbau Główna – Tbau Północno-Zachodnia, 1Bz kategorii trudności, przez zespół KAT Fatum 14 lutego 2024 r.

I. Paszport wejścia

1981

86

Szauchoch przez 10 kontrefort do grzbietu Anoszyn G.G. Kaukaz 2.8 PASZPORT

1. Klasa techniczna
2. Kaukaz, dolina Genaldon, lodowiec Kolka
3. Szauchoch przez 10 kontrefort do grzbietu
4. Proponowana 4B kat. trudn., kombinowana, pierwsze wejście
5. Przewyższenie — 1400 m. Wysokość odcinków skalnych: 2 kat. trudn. – 100 m, 3 kat. trudn. – 590 m, 4 kat. trudn. – 280 m, 5 kat. trudn. – 130 m. Wysokość lodowo-śnieżnego grzbietu: 2 kat. trudn. – 180 m, 3 kat. trudn. – 120 m. Średnie nachylenie: skalnej części trasy — 45°, lodowego grzbietu — 30–35°
6. Na trasie haków wcześniej nie było i nie pozostawiono

Ogólny opis szczytu i jego lokalizacja

Rejon płaskowyżu Midaagrabińskiego sąsiaduje z kazbeckim regionem wysokogórskim, od zachodu położony jest we wschodniej części Kaukazu Centralnego i terytorialnie w całości należy do Północnoosetyjskiej ASRR. Najbardziej znaczącymi szczytami regionu są tytani, tacy jak:

• Dżimaraichoch
• Szau-choch
• Suatisichoch
• Ziejgałanchoch
• Citi-choch
• Chirchatien

Opi­sa­nie sta­nu tra­sy na szczyt Szau-choch (4636 m) przez wschodni grań, 2B ka­te­go­rii trud­no­ści. Cha­rak­ter tra­sy na we­re­sień 2015 ro­ku:

• śnież­no-lo­do­wy
• od­cin­ki skal­ne nie sta­no­wią tech­nicz­nej trud­no­ści.

Pod­cho­dy

Do­brać się do s. Verchny Koni, za­re­je­stro­wać się na gra­nicz­nej pla­ców­ce (szczyt zna­j­du­je się w stre­fie przy­gra­nicz­nej, dla do­ko­na­nia wej­ścia na­le­ży uzy­skać prze­pust­kę do stre­fy przy­gra­nicz­nej usta­lo­nego wzor­ca, le­piej to zro­bić za­wczasu), da­lej pod­nieść się na górę do osie­dla Tme­ni­kau, 2 km wy­żej po wąwo­zie — gra­nicz­ny po­sting, to ostat­nia punkt, do któ­re­go moż­na do­je­chać sa­mo­cho­dem. Od gra­nicz­ne­go po­stu:

• W górę po wąwo­zie Ge­na­lon­skim od­cho­dzi ła­god­na sze­ro­ka ścież­ka (by­ła geo­lo­gicz­na dro­ga)
• Ścież­ka pro­wa­dzi do cie­płych źró­deł mi­ne­ral­nych przed ję­zo­rem lo­do­w­ca Maj­li
• W tym miej­scu znaj­du­je się ba­zo­wy obó­z dla wejść na g. Kaz­bek od pół­no­cy
• Są miej­sca na na­mety i woda

OPIS TRASY na wierzchołek Чач-хох 2Б kat. sł. (wysokość 4107 m) po wschodnim grzbiecie pr. 201 od 17/2-67. Wierzchołek jest położony w grzbiecie wododziałowym (między dorzeczami rzek Генал-дон i Чач-хи), łączącym płaskowyż Казбекское — na południu — z wierzchołkiem Пик Иристон i dalej S. i Ю. Кайджаны — na północy. Wierzchołek wielokrotnie odwiedzany przez grupy alpinistyczne. Wszystkie wejścia odbywały się z doliny Чачского ущелья. Trasa jest sklasyfikowana.

1 dzień

Po ВГД samochodem grupa dociera do сел. Гвилети, skąd drogą polną nie więcej niż 1 godz. marszu do miejsca połączenia się rzek Кебати i Чач-хи. Przejдя w miejscu połączenia się rzeczek rzekę Кебати, a następnie Чач-хи, grupa idzie ścieżką w prawe (Чачское) ущелье. Wiąc się po stoku, ścieżka wyprowadza do zamykającego ущелье wzniesienia pierwszych „wrót” Чачского ущелья (różnica wysokości około 300–400 m). Dalej należy iść w prawo — do góry. Przezwyciężając „baranie łby wrót” po jednej z półek, dzielących je, należy się wznieść do góry po trawiastym stoku do grupy drzew, od których zaczyna się wydeptana ścieżka. Ścieżką wejść do szerokiego żlebu, przejść strumień, po czym ścieżka skręci ostro w prawo pod skały. Idąc wzdłuż nich, wyprowadzi ona na ramię, tworzące pierwsze „wrota” ущелья. Od miejsca połączenia się rzek do punktu przełęczowego pierwszych „wrót” — około 1,5 godz. marszu. „Baranie łby” należy przekraczać ostrożnie, z asekuracją gimnastyczną.

Paszport wejścia

1. Klasa skalna.
2. Kaukaz, Pasmo Boczne, dolina rzeki Cata-don.
3. Wierzchołek 3664 m (Cata); z południowego wschodu przez południowy grań.
4. Proponowana kategoria trudności — 1B, pierwsze wejście.
5. Różnica wzniesień: 400 m, długość około 2 km. Średnie nachylenie na trasie około 30°.
6. Liczba zaklinowań: | skalnych | закладок | lodowych | śrubowych | | :------- | :------- | :------ | :--------- | | 2 | 4 | 0 | 0 |

Klub Sportów Alpinistycznych "КАСКАД"

Sprawozdanie

Ze wspinaczki na wierzchołek Tepli Główna 4431 m od Południowego-Zachodu przez żleb Zachodniego Grzbietu, przypuszczalnie 3B kat. trudn. Wariant trasy Ziuzina A. Tepli Główna przez Północno-Zachodni Grzbiet, 3B kat. trudn., 1938 r., nr w klasyfikatorze 2.8.85. Kirkitadze D.A. Diakonow B.W.

Centralny Kaukaz, październik 2013 r.

Uczestnicy wspinaczki

1. Kierownik: Kirkitadze Dawid Amirаnowicz, II sp. roz., os. Kambilejewskoje. Adres: Republika Osetia Północna—Alania, os. Kambilejewskoje, ul. Jurija Kuczijewa, d. 62. Tel.: +7 961 822-28-22.
2. Uczestnik: Diakonow Boris Walerjewicz, II sp. roz., m. Biesłan.