Opis trasu na szczyt Bezymyannaya „Pik 2330 m”, „Pik SOCZ 2014”.

Paszport wejścia

1. Kraj Krasnodarski, dolina rzeki Mzymta, pasmo Aibga, numer sekcji w KMGV — 2.1
2. Pik 2330 m (Pik Soczi 2014), z południowego wschodu.
3. Zaproponowano — 1B kat. trud., pierwsze wejście.
4. Charakter trasu: skalny.
5. Różnica wysokości trasu: 300 m (wg GPS) Długość trasu: około 500 m. Długość odcinków: 3 kat. trud.: 30 m. Średnie nachylenie trasu: 25°.

Szczyt: pik Sоchi Trasa: W. grzbiet z przełęczy Sоchi Kat. trudności: 4А Kierownik grupy: Sołod S. D. Region górski: Kaukaz Zachodni Dział klasyfikacji: 2.1

Sprawozdanie

z pierwszego przejścia trasy na pik Sоchi wschodnim grzbietem z przełęczy Sоchi

PASAZPORT

1. Klasa kombinowana
2. Kaukaz Zachodni
3. w. p. Soczi wg kuluari D. gr.
4. Proponowana kategoria trudności 2A, pierwsze przejście
5. Przewyższenie 483 m, długość 680 m średnie nachylenie trasy 45°
6. Wbite haki 0. Użyto elementów skalnych — 3
7. Godziny marszu zespołu 9 godz., dni 1
8. Kierownik: Iwanсzenko Władimir Aleksandrowicz, 1-sza kat.

Бу­га­ра­тов Ксе­нец, Ара­си, Ва­лиа Ор­ге­неи Вер­шенье — 2006 (Ка­ра-Де­жи С-В), Ка­ра-Де­жи (3171), 3178 — 3201 (НРБ), 3226 (Тур­ге­не, Де­ни­сфо­на) (3227) Марш­рут: «Тра­ме­рс мер­шин 2006 (Ка­ра-Де­жи С-В) — Ка­ра-Де­жи (3171) 3178 — 3201 (НРБ)» Кро­вец, Іл­лан­до­та, 44 с.с. (Кла­бо­по­рго­низ­сы) Фо­то из ба­лиа Ор­ге­неи — Тре­тье уча­сток про­мер­се — мар­шрут 3.4 с.с. про­хож­де­ние цен­траль­ной ча­сти тра­ве­рса — Ка­ра-Джа­ш — 3170 — 3201 (НРБ)

Pa­s­port

1. Nu­mer roz­dzia­łu wg KMGW — 2010 r. — 2.1. Za­chod­ni Ka­ukaz, re­jon gór­ski — Ar­chyz, bel­ka Or­le­nok, ma­sy­w gór­ski (gra­bieni) Ka­ra-Dżasz
2. Na­zwa wierz­choł­ków: 2900 m (Ka­ra-Dżasz Pół­noc­no-wschod­ni) — Ka­ra-Dżasz (3171) — 3170 — 3201 (НРБ) — 3226 (Ta­ułan, „Di­mi­trow-100”)
3. Wy­sokość wierz­choł­ków: 2900–3171–3170–3201–3226
4. Tras­a: tra­wers wierz­choł­ków: 2900 m (Ka­ra-Dżasz Pół­noc­no-wschod­ni) — Ka­ra-Dżasz (3171) — 3170 — 3201 (НРБ) — 3226 (Ta­ułan, „Di­mi­trow-100”) z pół­no­cy-wschodu na poł­udnie

2.1.

piк Albova, 3-ci grań Fleer L.A. Zachodni Kaukaz 2.1.

PASZPORT

1. Klasa skalna
2. Zachodni Kaukaz, pasmo Acetuka
3. Pik Albova granią zachodnią
4. Proponowana 3B kat. sł., pierwoproхождение
5. Przewyższenie 700 m, długość 1200 m, średnie nachylenie głównej części trasy 40°
6. Wbite haki 2

Aґepcta Główna 3. grzbietu — kat. sł. Samojlenko W.W. Zachodni Kaukaz 2.1.

Paszport

I. Klasa skalna 2. Zachodni Kaukaz, grzbiet Aсetuka 3. Wierzchołek Aґepcta Główna, po zachodnim grzbiecie 4. Proponowana — 3A kat. sł., pierwsze przejście 5. Przewyższenie: 450 m, długość — 1900 m Długość odcinków 4A–4Б kat. sł. — 30 m. Średnie nachylenie głównej części trasy 42°

2. Ран­niego pod­nieb­nia. Krasno­dar­skie żura­wie do prze­łę­czy Ma­ruch.
3. Szczyt, jego wy­sokość i mar­szrut pod­nieb­nia: Agi­epsta Głów­na, 3261 m, po pół­nocno-wschod­nim grze­bie­niu.
4. Pro­po­no­wa­na ka­te­go­ria trud­no­ści: 3Б.
5. Cha­rak­te­ry­styka mar­szrutu: prze­pa­d wy­soko­ści — 700 m, śred­nia stro­mość — 45°, dłu­gość od­cin­ków: I — 80 m; II — 520 m; III — 340 m; IV — 55 m; V — brak; VI — brak.
6. Za­bi­to haków: dla ubez­pie­cze­nia, dla zej­ścia itd. ska­lnych 21, lo­do­wych, szlam­bu­ro­wych
7. Licz­ba go­dzin prze­jścia — 9 godz.

Przegląd geograficzny rejonu

Masyw AGEPSTY to samotny grzbiet z dominującym szczytem GŁÓWNA AGEPSTA (3261 m), opadający na północ ścianami o nachyleniu do 80 ° i różnicy wysokości 1000 m. Położony jest na granicy Kraju Krasnodarskiego i Gruzińskiej SRR. Od zachodu ograniczony jest grzbietem Aibga i górami Turye, od wschodu — grzbietem Acetukskim, od północy — rzeką Mzymta, a od południa — rzeką Gegą. Z geograficznego punktu widzenia masyw AGEPSTA jest częścią Południowego Grzbietu Przedowego. Rozciąga się równolegle do Głównego Grzbietu Kaukaskiego między górnymi odcinkami rzek Cicha i Agepsta. Długość 10 km, wysokość 2800–3200 m, zbudowany z margla, zlepieńców, wapieni, diorytów, tufów i innych skał z okresów morskiego i kredowego. Rozwinięte są lodowcowe formy rzeźby:

• cyrki lodowcowe;
• kary;
• lodowce (największy — Hyms-Aneke) zajmują około 5 km kw. W dolnej części zboczy — roślinność górsko-łąkowa, lasy bukowe i bukowo-liściaste, rododendron, dużo jagód: porzeczki, borówki, czarne jagody. Duża ilość opadów (w niektórych latach do 6 m śniegu) i ostra skala temperatur sprzyjają niszczeniu skał.