Opis

trasy 3B kat. sł. na wierzchołek „HARKÓW” po S-Z żebrze. Z noclegu, zorganizowanego na morenie zachodnich stoków wierzchołka „PESZIN”, grupa wychodzi do turu przełęczy „ŚNIEŻNY” (przejście zajmuje 30–40 minut), skąd dobrze widać trasę po S-Z żebrze na wierzchołek „HARKÓW”.

Trasa zaczyna się od przełęczy „ŚNIEŻNY” po śniegu pionowo w górę, najpierw stoki o niewielkim nachyleniu, a następnie nachylenie osiąga 50–55°.

Ominięcie dolnej wyspy skał:

Omijane jest z lewej strony.

Charakterystyka trasy śnieżnej:

Długość od skalnej wyspy do górnej krawędzi — 120 m.

Przezwyciężanie odcinków:

Ze śniegu z hakową ubezpieczką.
Po skałach średniej trudności (10 m).

Zakończenie odcinka:

Grupa wychodzi na półkę, gdzie może się przebrać, zdjąć raki.
Tutaj znajduje się pierwszy kontrolny tur.

Po turze kontrolnym ruszamy w górę po skałach średniej trudności, dość stromych, ale z wieloma uchwytami. Ubezpieczenie hakowe. Po 60 m skalnej trasy, przecinając pochyłą śnieżną półkę, podchodzimy do wierzchołkowego bastionu, a dokładnie, do północnej płaszczyzny bastionu wierzchołka „HARKÓW”. Podchodząc do pionowej szczeliny, uchodzimy w lewo na zniszczone zęby przy ścianie, z niej w górę 5–7 m do poziomego półki. Półka jest dość wąska, znika w prawo stopniowo rozszerzając się, ale znikają uchwyty dla rąk. Ruch po półce z dokładnym hakowym ubezpieczeniem. Przez 7–8 m półka prowadzi do pionowego wąskiego komina (8 m) zwężającego się w górnej części:

W dolnej części komina może się zmieścić jeden człowiek.
Komin jest przebyty przy pomocy tarcia i zaklinowania rąk i nóg.

Wyjście z komina kończy się na zniszczonych skałach, znajdujących się na grzebieniu bastionu. Tutaj znajduje się drugi kontrolny tur.

Stąd ruch jest kontynuowany po grzebieniu bastionu, skały średniej trudności, ubezpieczenie hakowe. Od kontrolnego tur nr 2 do wierzchołka 50–60 m.

Zjazd z wierzchołka odbywa się po stromym żlebie (40 m) na południowy-wschód w stronę wierzchołka „PIRAMIDY” do przełączki.

Z przełączki:

Na lewo zjeżdżamy do żlebu, w którym organizowane są 2–3 zjazdy sportowe z wyciąganiem liny.
Po czym grupa wychodzi na śnieg i, omijając skały w. „HARKÓW”, wychodzi na przełęcz „Pięci”, a następnie zjazd do miejsca noclegu.

Na trasie zostało wbite 10 skalnych haków, na zjeździe zostawiono dwie pętle.

Rekomendacje

Na początku lipca może się otworzyć lód na północnych stokach w. „HARKÓW”, dlatego przy wspinaczce w tym czasie potrzebne są raki każdemu uczestnikowi.
Buty dla grupy w cztery osoby mogą być następujące: 2 pary trikoń, 2 pary wibramów.

6 czerwca 1971 r. Opis opracowali: I. GETMAN W. GŁAKTIOnOW

Pierwsze wejście na wierzchołek „Harków” po S-Z żebrze zostało dokonane przez alpinistów stowarzyszenia „Tadżykistan” 6 czerwca 1971 r. przez grupę w składzie: