Paszport wejścia

1. Region: Zaalajski Ała-Too Dolina: Kyzyłsu. Numer sekcji według klasyfikacji z 1999 roku: 4.4
2. Nazwa wierzchołka: p. Kurumdy, nazwa marszruty: po północnym grzebieniu
3. Proponowana kategoria trudności: 5B, pierwsze wejście.
4. Charakter marszruty: kombinowany.
5. Przewyższenie marszruty: 2600 m (wg wysokościomierza) Długość marszruty: 7700 m. Długość odcinka:

• V kat. trudności — — m.

ТРАВЕРС ВЕРШИН:

• «5100 м»
• «5200 м»
• «5340 м»
• «5689 м (Егорова В.П.)»
• «5900 м»
• «РАЗДЕЛЬНАЯ»
• «ЛЕНИНА 7134 м»
• «Скала ЛИПКИНА» ор. 5Б кат. сл. На первенство ЦС ДСО «СПАРТАК» по альпинизму 1970 года.

Sprawozdanie z pierwszego przejścia trasy na pik Juchina granią wschodnią.

Sprawozdanie z pierwszego przejścia trasy na pik Juchina (5130 m) granią wschodnią.

Paszport wejścia

1. Pamir. Pasmo Zaalajskie. Pik Juchina 5130 m. Przewidywana kategoria trudności — 3B, pierwsze wejście. Charakter trasy — skalny. Przewyższenie trasy — 400 m. Długość trasy — 1000 m.
2. Długość odcinków: I — 350 m, II — 350 m, III — 300 m.
3. Średnie nachylenie: głównej części trasy — stopni.

Paszport wejścia

1. Pamir, Zaalajski łańcuch (rozdział 4.4 p. 13 KMGV).
2. Trasa: wierzchołek Dżyipak (4472 m), granią S (G. Starikow, 1967).
3. Kat. szlaku: 1B sk.
4. Charakterystyka trasy: trasa skalna.
5. Różnica wysokości na trasie: 250 m.
6. Długość trasy: 350 m.
7. Długość odcinków 1 kat. trudn.: 300 m.
8. Średnie nachylenie głównej części: 40 °.
9. Maksymalne nachylenie: 45 °.

1. Klasa wspinaczki — Wysokościowo-Techniczna
2. Rejon wspinaczki — Pasmo Zaalajskie, dolina Dżanam-Dartakaj, górna część lodowca Korżeniewskiego.
3. P. 5285, Pierwsze wejście (proponujemy nazwę p. Czelabińsk) przez Północno-Wschodni grań. Lodowo-śnieżny.
4. Proponowana kategoria trudności — 3A.
5. Różnica wysokości ~ 760 m, średnie nachylenie ~ 36°.
6. Wbite haki 0.
7. Liczba godzin marszowych — 11 godz.
8. Liczba noclegów — nie było.
9. Retjuński Jurij Dmitrijewicz — Mistrz Sportu ZSRR — kierownik
10. Leontiew Wasilij Wiktorowicz — KMS

PIK LENINA (7134 m) OD PÓŁNOCY PRZEZ KONTRFORS NA WZGÓRZE LIPKINA. Moskwa – 1967 r.

II. Przygotowania i organizacja wspinaczki

Jesienią 1966 roku MGS SDSO "Buriewiestnik" podjął decyzję o przeprowadzeniu kompleksowej ekspedycji wysokogórskiej na Pamir z wykorzystaniem zbiorowych voucherów. Została utworzona rada trenerów w składzie ZMS Owczinnikow A.G., MS Bożukow, zasłużony trener Rosyjskiej FSRR Radel W.A. Na czele komitetu organizacyjnego stanął MS Galkin W.T., pod którego kierownictwem przeprowadzono szereg działań przygotowawczych do ekspedycji. Treningi odbywały się według planu opracowanego przez radę trenerów, trzy razy w tygodniu na bazie kompleksów sportowych:

• MWTU
• MGU
• Caricyno
• Chimki.

1. Klasa wejścia — wysokościowo-techniczna
2. Region wejścia — Pamir, pasmo Zaalajskie
3. Obiekt wejścia — szczyt Cjurupy 5842 m, pierwsze wejście północną granią
4. Przewidywana kategoria trudności — 5A
5. Charakterystyka trasy: | | | | :--------------- | :---------- | | różnica wysokości | 2000 m | | średnie nachylenie | 35–40° | długość odcinków:

PLATOU 6100 NA PÓŁNOCNYM ZBOCZU W SCHODNIEJ GRZBIETU PIKU LENINA

Opis wejścia

Trasa wejścia prowadzi ścieżką wiodącą na p. Lenina przez skałę Lipkina.

Dzień 1

Od obozu podstawowego, położonego na wysokości 3600 m, ścieżka prowadzi przez pastwiska i "Łukową Polianę" do podnóża "Skały-namiotu". Następnie przez boczną dolinę prowadzi ścieżka, która wyprowadza na przełęcz w grzbiecie, nazwaną "przełęczą Podróżników". Z "przełęczy Podróżników" ścieżka idzie najpierw w dół, a następnie trawersuje w prawo po osypiskowych zboczach, przecina kanion i omija z lewej strony samotną skałę. W miejscu wyjścia na lodowiec pokonuje się strefę bocznych szczelin. Lód jest mocno zasypany gruzem. Droga w górę po lodowcu w kierunku skały Lipkina prowadzi najpierw przez jego środkową część, a następnie, omijając z prawej strony lodospad, przechodzi do prawej orograficznie moreny, reprezentującej łańcuch czarnych wzgórz osypiskowego materiału, biegnący od podnóża skały Lipkina. Lądolód w górnej części jest zamknięty, wymaga przejścia w wiązce. Na morenie u podnóża skały Lipkina znajduje się duży plac, dogodny do noclegu, miejsce postojów wielu ekspedycji, które szły na p. Lenina z północy. Wysokość tego miejsca wynosi 4200 m. Jest woda. Wiele miejsc na rozbicie namiotów. Przejście od a/l "Wysotnik" do noclegu 4200 m zajęło 6 godzin. Robimy godzinny odpoczynek z przygotowaniem ciepłego posiłku. Omijamy skałę Lipkina z prawej strony i, wychodząc na szerokie śnieżne żleb, wznosimy się po śniegu, wybijając stopnie, na grzbiet skały Lipkina, oznaczony w opisach wysokością 5200 m. Wspinaczka na skałę Lipkina od wysokości 4200 m zajęła 2 godziny. Na grzbiecie jest wiele oczyszczonych miejsc na namioty, na śnieżnym płaskowyżu po lewej stronie grzbietu można pod śniegiem odgrzebać wodę. Na tarasie poniżej grzbietu widać pozostałości samolotu Lipkina.

На першість країни в класі висотно-технічних сходжень.

Звіт

Про сходження на пік Жовтеньский 6780 м по східній стіні з льодовика Жовтеньский. Команда ЦС ДСТ «Гантиаді» ТБІЛІСІ 1970 р. Список учасників першості СРСР з альпінізму в 1970 році команди ЦС ДСТ «ГАНТІАДІ»

Sprawozdanie

O pierwszym wejściu na szczyt Uniwersytet ITMO północno-wschodnim grzbietem — 3А kat. trudn. (przypuszczalnie). Zespół wspinaczy: Inozemcew, Sochacki, Kurzin. Za okres 20 czerwca 2019 r.