Карлытау

Opis przejścia granią pomiędzy szczytami Pik Karłytau i Mramornaja Stiena w Centralnym Tienszanie, dokonanego przez zespół ЦСКА MO РК w 2001 r. nową trasą o kategorii trudności 5Б.

Paszport wejścia Centralny Tienszan, pasmo Saarydżan, lodowiec Mramornaja stena. Trawers szczytów pik Karłytau (5450 m) – pik Mramornaja stena (6400 m) z lodowca Mramornej steny, pierwsze wejście. Kategorie trudności – 5B kat. trudn. (orientacyjnie). Charakter trasy — kombinowany. Przewyższenie trasy — 2030 m. Długość trasy – 4316 m. Długość odcinków: V kat. trudn. – 2500 m, VI kat. trudn. – 300 m. Średnie nachylenie: głównej części trasy (odcinki?) – 70°

Relacja ze wspinaczki na szczyt pik Karły-Tau (5550 m) w 1968 roku, przeprowadzonej przez grupę Kazachskiego RS DSO "Spartak" pod przewodnictwem W. Popowa.

7.8.3 Sprawozdanie ze wspinaczki na p. Karłytaw (5550 m) w lipcu 1968 r. M. Ałma-Ata 1968 r. WSTĘP W okresie od 18 lipca do 20 sierpnia 1968 r. w rejonie lodowca Siewiernyj Inylczek przebywała ekspedycja Kazachskiego Republikańskiego Rady DSO „Spartak”, której celem było dokonanie trawersu szczytów Szater — Chan-Tengri. Aby dostać się w rejon działania ekspedycji, należało przekroczyć pasmo Sarydżaski z doliny Bajankol. Rejon szczytu Mramornej ściany jest dość dobrze znany zarówno pod względem geograficznym, jak i sportowym. W 1965 r., dokonując północnego trawersu pasma Sarydżaski, drużyna kazachskiego „Spartaka” przyglądała się pasmu Tengri-Tag jako możliwemu obiektowi wspinaczki. Było wyraźnie widać, że podejście z doliny Bajankol na lodowiec Siew. Inylczek jest znacznie krótsze niż podejście przez jezioro Merzbachera, jednak trudną przeszkodą staje się przy tym pasmo Sarydżaski. Najbardziej dostępna wydawała się nam przełęcz między szczytami Karły-Tau i Kazakhstan. Do rozpoznania i przygotowania trasy przejścia przez pasmo została skierowana grupa zwiadowcza w składzie 8 osób pod kierownictwem W. Popowa. Grupa, wyjechawszy 18 lipca z miasta Ałma-Aty, 20 lipca była w „zielonym” obozie pod moreną lodowca Mramornej ściany. Następnie, wykonując postawione przed nią zadanie, grupa: wyszła na dział wodny pasma Sarydżaski po północno-zachodnim grzebieniu szczytu Karły-Tau;