Pik Igla

Trasa trawersowania masywu szczytu Iglа (4530 m) z przełęczy Матча, 5B kat. trudności, dokonana przez grupę alpinistów pod przewodnictwem D. Małychina w 1969 r.

Węzeł górski Матча jest miejscem połączenia trzech ogromnych grzbietów: Ałtajskiego, Туркестанского i Зеравшанского. Wszystkie one wchodzą w system Pamiro-Ałału. W kierunku południowo-zachodnim od przełęczy Матча położony jest szczyt Игла. Ten szczyt zamyka główny nurt lodowca Зеравшанского i jest jakby centrum całego węzła. Szczyt Игла reprezentuje sobą skalny grzebień. To nie jest oddzielny ościsty szczyt, jak można było przypuszczać sądząc po nazwie, a kilka ościstych szczytów, połączonych w jedną masywę. Szczyt Północny (4430 m) — nazwany pikiem Любови Яковлевны Пахарьковой — zasłużonego mistrza sportu ZSRR w alpinizmie. Środkowy pik (4510 m) — Центральная Игла. Południowo-zachodni pik (4530 m) — Główna Игла. Travers masywu Игла z przełęczy Матча 5А kat. trudn. (orientacyjnie Ю. МАЛЫХИН — kierownik, А. ДАВЫДОВ, Л. ЕГОРОВ, Н. ОРЛОВ). 5 sierpnia 1969 r. Ze штурmowego obozu, położonego na przełęczy Матча (3870 m): Wspinaczka po lodowcu, omijając kontrafort z lewej strony (po omijaniu) do bergszrundу. Od bergszrundы — w górę po śnieżnym stoku z wyjściem na śnieżny grzebień i po nim do skalnej ściany.

Opis pierwszego wejścia na wierzchołek Mała Igła (4350 m) południowo-wschodnim grzbietem, kategoria trudności 4A, Paamiro-Ałaj, pasmo Jawszanski.

Opis trasy wspinaczki na wierzchołek 4350 „Mała Igła” południowo-wschodnim grzbietem /primowspinaczka/ Skład grupy: Rudniew W.S. — kierownik Małychin Ju.M. — trener Jegorow L.A. Żelonkin E.F. Pawłowski E.S. Sofronow I.D.

Opis trasy na wierzchołek "Главная Игла" południowo-wschodnim zboczem w górach Pamiro-Ałaju, kategoria trudności 2Б.

OPIS TRASY WEJŚCIOWEJ NA WIERZCHOŁEK "GŁÓWNA IGŁA" OD STRONY POŁUDNIOWO-WSCHODNIEGO ZBOCZA. 1969 r. Skład grupy: GŁADILIN L.S. (kier.), RUDNEV V.S., ABLESIMOV V.E., GITERMAN B.P. Wierzchołek Igła jest położony w górach Pamiro-Ałaju, w węźle górskim łączącym pasma: Ałajskie, Turkeстанskie, Zarafszanskie (zob. schemat 1). Wierzchołek Igła (zob. schemat 2, foto 1) to masyw złożony z trzech wierzchołków, umownie nazwanych: