OPIS TRASY WEJŚCIOWEJ NA WIERZCHOŁEK "GŁÓWNA IGŁA" OD STRONY POŁUDNIOWO-WSCHODNIEGO ZBOCZA. 1969 r.

Skład grupy: GŁADILIN L.S. (kier.), RUDNEV V.S., ABLESIMOV V.E., GITERMAN B.P.

Wierzchołek Igła jest położony w górach Pamiro-Ałaju, w węźle górskim łączącym pasma:

• Ałajskie,
• Turkeстанskie,
• Zarafszanskie

(zob. schemat 1).

Wierzchołek Igła (zob. schemat 2, foto 1) to masyw złożony z trzech wierzchołków, umownie nazwanych:

• pikiem Pacharkowej (1),
• Centralną Igłą (2),
• Główną Igłą (3),

odpowiednio położonych z północnego zachodu na południowy wschód. Na północny zachód od masywu Igła znajduje się przełęcz Matcza. Wysokość "Głównej Igły" wynosi 4510 m, określona za pomocą altimetru z dokładnością ±20 m.

Grupa zrzeszająca miasto Arzamas-16 w składzie:

• Gładilin L.S. – kierownik,
• Rudniew W.S.,
• Ablesimow W.E.,
• Giterman B.P.

dokonała wejścia południowo-wschodnim zboczem 3 sierpnia 1969 r.

Grupa wyruszyła z bazy na przełęczy Matcza o godz. 3:00 i o 19:20 była na wierzchołku, a o 16:00 tego samego dnia wróciła do bazy. Z przełęczy Matcza ścieżka prowadzi w dół i w lewo na lodowiec Zarafszanski, omijając południowy grzbiet piku "Ostrzowy" i wychodząc na śnieżno-lodowe płaskowyż (zob. schemat 2). Tutaj należy iść w wiązce, ponieważ występują szczeliny.

Dalej, omijając południowo-zachodnie żebro wierzchołka "Mała Igła", ścieżka prowadzi do przełęczy, umownie nazwanej "Karnisz" (zob. foto 1). Droga do przełęczy "Karnisz" zajmuje około 1 godz. 30 min. Stąd zaczyna się wejście.

Przełęcz "Karnisz" to początkowo śnieżne, a następnie skaliste zbocze o nachyleniu 45–50° i różnicy wysokości około 70 m. U dołu i w środkowej części drogi na przełęcz występują bramy lodowcowe, a u góry - skały 8–10 m o tym samym nachyleniu. Wejście na przełęcz musi być przeprowadzone z naprzemiennym ubezpieczeniem. Wejście na przełęcz zajmuje 30 min. Z przełęczy ścieżka z niewielkim zjazdem wychodzi na pole śnieżne, które przecina się w kierunku północno-wschodnim w stronę prześwitu między południowo-wschodnią ścianą w. Główna Igła a grzędą skał, biegnących na południowy wschód. Ten prześwit został umownie nazwany "Wrotami" (zob. foto 1). Droga od przełęczy "Karnisz" do "Wrót" zajmuje około 1 godz.

Pozostała część trasy (zob. foto 2) prowadzi po śnieżnym stoku o zmiennym nachyleniu od 15° do 40°. Niektóre odcinki stoku są zagrożone lawinami. Ostatnie 10 m drogi to niezbyt trudne skały. Południowo-zachodnia część wierzchołka opada pionową ścianą. Na wierzchołku znaleziono notatkę pozostawioną przez grupę alpinistów pod kierownictwem Rotołajewa K., która dokonała wejścia na wierzchołek "Główna Igła" 1 października 1968 r.

Po wejściu wierzchołek "Główna Igła" został oceniony przez uczestników jako mający 2B kat. trudn.

Przy ocenie stopnia trudności przebytej trasy grupa brała pod uwagę doświadczenia wyniesione z wejść na wierzchołki:

• Łacga (z przeł. Gorwasz)
• Tiutiubaši (3-cią wieża)
• Kiczkidar. Wszystkie te wierzchołki znajdują się na Kaukazie. Przebyta trasa na wierzchołek Główna Igła nie jest łatwiejsza od wyżej wymienionych.

Rekomendacje dla wspinaczy.

1. Liczba uczestników – 4–8 osób.
2. Bivouak startowy – przełęcz Matcza.
3. Godzina wyjścia – 2–3 godziny.
4. Wyposażenie – lina główna 3×40 m, lina pomocnicza – 2 m, haki lodowe – 1, młotek – 1. -- droga wejściowa -- droga zejściowa

-- droga wejściowa -- droga zejściowa .... niewidoczna droga