Теп Восточный Ложный

Trawers Suatisi — p. Geologów — Dżimara — Szau-choch — p. Drużba — Zaihelan, lodowiec Midograby, 1965 r., sprawozdanie ze wspinaczki.

Sprawozdanie z traversu wierzchołków: Suatiсси — p. Geologów — Dżimaraй — Szau-хох-Druжba-Zajgeлан Druжyna Centralnego Sportowego Stowarzyszenia „CZERWONA FLAGa” Trener NARKIEWICZ F.W. Kapitan PRZESDNICOW W.A. Mińsk 1965 rok Schemat traversu wierzchołków „Suatiсси-хох — pik 4392 — Dżimaraй-хох — Szau-хох — pik Druжba — Zajgeлан”. Druжyna Centralnego Sportowego Stowarzyszenia „Czerwona Flaga”, m. Mińsk. Znaki umowne: droga widoczna, droga niewidoczna, miejsca biwaków, odcinki trasy. „Lepiej się kłócić z Kazbekiem, niż pić herbatę z Dżimarajem” Osetyńskie przysłowie

Przejście szczytów Midagrabin-Choch i Tep-Choch na Kaukazie Centralnym, 4-5 kategoria trudności, opis szlaku i kluczowe cechy.

Trawersa wierzchołów Midagrabin-Choch (4040 m) – Tep-Choch (3926 m), 4–6 kat. trudn. (orientacyjnie). Rejon lodowca Midagrabin — sąsiedni z kazbeckim regionem wysokogórskim (od zachodu), położony we wschodniej części Kaukazu Centralnego. Najwyższy szczyt regionu (i Osetii Północnej) — Dżimara-j-Choch (4778 m). Masywy wierzchołków Midagrabin-Choch (4040 m) i Tep-Choch (3926 m) wchodzą w skład grzbietu ograniczającego od południa płaskowyż Midagraibinski i odgałęziającego się od Dżimara-j-Choch na zachód. Charakterystyka rzeźby terenu: Na północy grań opada stromymi lodowymi stokami i skalnymi ścianami. Na południe — skalnymi ścianami. Skały tworzące masywy tych szczytów są niezwykle nietrwałe, grań między nimi jest mocno zniszczona i bardzo ostra z gwałtownymi stromymi spadkami. Trawers został po raz pierwszy przebyty we wrześniu 1956 roku przez grupę „Lokomotiwu” pod kierownictwem L. Cypkina. Powtórnie został przebyty również przez grupę „Lokomotiwu” w tym samym roku. Klasyfikacja uczestników: