Drugie przejście Mramornaya стена (6350 m) prawym zachodnim kontrforsem Grzebienia Północno-Zachodniego, kategoria trudności 5А.
Paszport wejścia Centralny Tienszan, grzbiet Południkowy, dolina Bayankol, 17.06.07 Pik Mramornaja Stena (6350 m) prawym zachodnim kontraforsem Grzbietu Północno-Zachodniego. 5A kat. trudn., drugie przejście. Charakter trasy: kombinowana. Różnica wysokości na trasie: 2650 m Długość trasy: 4600 m Długość odcinków V kat. trudn. — 930 m. Średnie nachylenie Głównej części trasy 40° (4100 m – 6100 m)
Pasport trasy 5A kategorii trudności na pik Mramornaja stena (6350 m) w Centralnym Tienszanie, pokonany prawym Zachodnim kontforsem Północno-Zachodniego grzbietu.
Paszport Centralny Tienszan, grzbiet południkowy. Szczyt Mramornaja stena (6350 m), prawym zachodnim kontrofosem północno-zachodniego grzbietu. 5A kat. trudn. (trzecie przejście). Charakter trasy: kombinowana. Różnica wysokości trasy: 2650 m; długość — 4600 m. Długość odcinków 5 kat. trudn. — 900 m. Średnie nachylenie: — głównej części trasy — 40° (4200 m – 6100 m); — całej trasy — 37° (3700 m – 6350 m). Pozostawiono haków na trasie: 4 szt.; w tym wierconych: 1 szt. Użyto haków na trasie: 10 szt.; w tym wierconych: 8 szt.
Relacja ze wspinaczki reprezentacji Kazachstanu na szczyt Mramornaja Stiena (Мраморная стена) granią od strony Północnej ściany o stopniu trudności 5A.
PUCHAR ŚWIATA KLASY WYсотNEJ Raport drużyny narodowej Republiki Kazachstanu z wejścia na pik Mramornaja Słena przez kontrfors Północnej ściany, kat. trudn. 5A Paszport wejścia Rejon, dolina, numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej: Bajankoł, na styku grzbietów Meridionalny i Sarydżas, Nazwa wierzchołka, nazwa marszrutu: Mramornaja Słena przez kontrfors Północnej ściany Kat. trudn.: 5A Charakter marszrutu: Kombinowany Różnica wysokości marszrutu: 2500 m Długość marszrutu: 5000 m
Opis przejścia granią pomiędzy szczytami Pik Karłytau i Mramornaja Stiena w Centralnym Tienszanie, dokonanego przez zespół ЦСКА MO РК w 2001 r. nową trasą o kategorii trudności 5Б.
Paszport wejścia Centralny Tienszan, pasmo Saarydżan, lodowiec Mramornaja stena. Trawers szczytów pik Karłytau (5450 m) – pik Mramornaja stena (6400 m) z lodowca Mramornej steny, pierwsze wejście. Kategorie trudności – 5B kat. trudn. (orientacyjnie). Charakter trasy — kombinowany. Przewyższenie trasy — 2030 m. Długość trasy – 4316 m. Długość odcinków: V kat. trudn. – 2500 m, VI kat. trudn. – 300 m. Średnie nachylenie: głównej części trasy (odcinki?) – 70°
Relacja ze wspinaczki na szczyt pik Karły-Tau (5550 m) w 1968 roku, przeprowadzonej przez grupę Kazachskiego RS DSO "Spartak" pod przewodnictwem W. Popowa.
7.8.3 Sprawozdanie ze wspinaczki na p. Karłytaw (5550 m) w lipcu 1968 r. M. Ałma-Ata 1968 r. WSTĘP W okresie od 18 lipca do 20 sierpnia 1968 r. w rejonie lodowca Siewiernyj Inylczek przebywała ekspedycja Kazachskiego Republikańskiego Rady DSO „Spartak”, której celem było dokonanie trawersu szczytów Szater — Chan-Tengri. Aby dostać się w rejon działania ekspedycji, należało przekroczyć pasmo Sarydżaski z doliny Bajankol. Rejon szczytu Mramornej ściany jest dość dobrze znany zarówno pod względem geograficznym, jak i sportowym. W 1965 r., dokonując północnego trawersu pasma Sarydżaski, drużyna kazachskiego „Spartaka” przyglądała się pasmu Tengri-Tag jako możliwemu obiektowi wspinaczki. Było wyraźnie widać, że podejście z doliny Bajankol na lodowiec Siew. Inylczek jest znacznie krótsze niż podejście przez jezioro Merzbachera, jednak trudną przeszkodą staje się przy tym pasmo Sarydżaski. Najbardziej dostępna wydawała się nam przełęcz między szczytami Karły-Tau i Kazakhstan. Do rozpoznania i przygotowania trasy przejścia przez pasmo została skierowana grupa zwiadowcza w składzie 8 osób pod kierownictwem W. Popowa. Grupa, wyjechawszy 18 lipca z miasta Ałma-Aty, 20 lipca była w „zielonym” obozie pod moreną lodowca Mramornej ściany. Następnie, wykonując postawione przed nią zadanie, grupa: wyszła na dział wodny pasma Sarydżaski po północno-zachodnim grzebieniu szczytu Karły-Tau;