Советских Альпинистов

Wezwanie na szczyt Sovietckich Alpinistów (4379 m) północno-zachodnią granią, kategoria trudności 1б, opis trasy i zalecenia.

Советских Альпинистов (4379 m) Wspinaczka na wierzchołek Zachodni granią północno-zachodnią — 1B kategorii trudności Na północ od wierzchołka Молодая гвардия od grzbietu Мало-Алматинского w stronę doliny Левый Талгар rozciąga się grań Туристов. Tutaj, zaraz za odgałęzieniem, wznoszą się wierzchołki Советских альпинистов, Zachodni i Główny. Biwak wyjściowy na morenie lodowca Мутный. Trasa wspinaczki prowadzi przez przełęcz Туристов (4030 m) wzdłuż północno-zachodniej grani wierzchołka. Z punktu na przełęczy skręcić na południe, przemieszczać się po osypisku w stronę dużych okruchów skalnych, a następnie na grań skalną. Skały łatwe, średnio trudne, mocno zwietrzałe. Przebywszy 100–120 m, przejść do żlebu o budowie płytowej. Skała mocno zniszczona (ostrożnie!). Żleb trawersować na prawo, wspiąć się do skalnej baszty i obejść ją z prawej strony. Dalej trasa prowadzi po północno-zachodniej grani skalnej obok łatwych strażników, do pola firnowego o nachyleniu 35–40°. Następnie znów skały, które prowadzą do wierzchołka Zachodniego. Wspinaczka od przełęczy do wierzchołka Zachodniego zajmuje 4–5 godzin. Wspinaczka dużej grupy nie jest zalecana ze względu na dużą zniszczalność skał. Zejście ścieżką wejściową. Wspinaczka zajmuje 7–8 godzin. Rekomendacje dla wspinaczy Liczba uczestników 6–8 osób. Biwak wyjściowy na morenie lodowca Мутного. Wymarsz z biwaku o 6:00. Wyposażenie dla grupy 4 osób — lina główna 2 × 30^.

Wspinaczka na wierzchołek Mołodaja Gwardija północną krawędzią z lodowca, kategoria trudności 2B, czas przejścia 12-14 godzin.

Wspinaczka po północnym żebrze z lodowca Mołodaja Gwardija — kat. sł. 2Б (4394 m) (rys. 10) W południowej części mało-almatińskiego odnogi, która jest działem wodnym rzeki Bolszaja Ałmatinka i Lewy Tałgar, wznosi się majestatyczna lodowa i śnieżna piramida szczytu Mołodaja Gwardija. Rys. 10 Najwygodniejsze drogi podejścia do trasy prowadzą przez dolinę Ozerną do lodowca Griaznogo. Na morenie lodowca organizowany jest początkowy biwak. Poruszając się po prawej stronie lodowca i pokonując szereg szczelin, wychodzi się na względnie łagodny odcinek u podnóża północnego stoku. Kontynuować wspinaczkę po lodowym stoku o nachyleniu do 40° do pierwszego żandarma na północnym żebrze masywu szczytowego. Na tym odcinku wymagane jest używanie raków. Po pokonaniu szczeliny brzeżnej i niewielkiego lodospadu podchodzi się do mocno zniszczonych skał. Następnie idzie się po żebrze, skały średniej trudności, wychodzi na główne Północne żebro, które podchodzi do pierwszego żandarma. Z wschodniej strony grani znajdują się karnisy (ostrożnie!). Żandarm o wysokości do 20 m obchodzi się z prawej strony po wyrąbanych schodach lodowego żlebu, nachylenie tutaj sięga do 50°, długość odcinka to 20–25 m. Po wejściu na bardzo ostrą grań, po 15 minutach można podejść do drugiego żandarma, którego wysokość sięga do 50 m. Po tarasie następuje wyjście na drobną stromą osypiskę, wyprowadzającą na skały średniej trudności i na stromy śnieżnik, kończący się niewielkim karnizem. Aby wyjść na grań przez karniz, trzeba wykonać ukośne przejście.

Opis trawersowania odcinka odnogi Mało-Almaatyńskiej pomiędzy szczytami O. Koszewego i Młodej Gwardii, kategoria trudności 4B.

97 część m-ta w tabl. Opis przejścia odcinka Małoałmaatyńskiego odnogi Przez linię: O. Koszewego — Iskra — Mołodaja Gwardia Przejście rozpoczyna się od wejścia na wierzchołek O. Koszewego. Wejście odbywa się przez zachodnią grań. Wejść można dwoma trasami: od zachodu przez żleb (w dalszym ciągu na prawo od zachodniej ściany); przez zachodnią ścianę. Wejście przez żleb jest niedużym wyzwaniem, 1B kat. trudn. Wejście przez zachodnią ścianę szczytu po raz pierwszy zostało dokonane przez wspomniane grupy U. Usenowa i W. Aleksiejewa w 1954 r. i sklasyfikowane jako 3B kat. trudn. Przechodząc O. Koszewego — Iskra — Mołodaja Gwardia, grupa kazachskiego klubu rozpoczęła wejście na szczyt Koszewego przez zachodnią ścianę. Pierwsza część ściany jest przechodzona przez żleb (na lewo od żlebu, wyprowadzającego na przedwierzchołek). W zimowych warunkach żleb jest zasypany śniegiem. Poruszać się wygodniej jest po nieskomplikowanych skałach ze ubezpieczeniem.