Wspinaczka po północnym żebrze z lodowca Mołodaja Gwardija — kat. sł. 2Б (4394 m) (rys. 10)

W południowej części mało-almatińskiego odnogi, która jest działem wodnym rzeki Bolszaja Ałmatinka i Lewy Tałgar, wznosi się majestatyczna lodowa i śnieżna piramida szczytu Mołodaja Gwardija.

Rys. 10 Najwygodniejsze drogi podejścia do trasy prowadzą przez dolinę Ozerną do lodowca Griaznogo. Na morenie lodowca organizowany jest początkowy biwak. Poruszając się po prawej stronie lodowca i pokonując szereg szczelin, wychodzi się na względnie łagodny odcinek u podnóża północnego stoku. Kontynuować wspinaczkę po lodowym stoku o nachyleniu do 40° do pierwszego żandarma na północnym żebrze masywu szczytowego. Na tym odcinku wymagane jest używanie raków. Po pokonaniu szczeliny brzeżnej i niewielkiego lodospadu podchodzi się do mocno zniszczonych skał. Następnie idzie się po żebrze, skały średniej trudności, wychodzi na główne Północne żebro, które podchodzi do pierwszego żandarma. Z wschodniej strony grani znajdują się karnisy (ostrożnie!). Żandarm o wysokości do 20 m obchodzi się z prawej strony po wyrąbanych schodach lodowego żlebu, nachylenie tutaj sięga do 50°, długość odcinka to 20–25 m. Po wejściu na bardzo ostrą grań, po 15 minutach można podejść do drugiego żandarma, którego wysokość sięga do 50 m. Po tarasie następuje wyjście na drobną stromą osypiskę, wyprowadzającą na skały średniej trudności i na stromy śnieżnik, kończący się niewielkim karnizem. Aby wyjść na grań przez karniz, trzeba wykonać ukośne przejście. Po dość łagodnym (25–30°) lodowym stoku podejście do trzeciego żandarma, położonego od drugiego w odległości do 500 m. Obchodzenie tego żandarma jest najtrudniejsze tylko z wschodniej strony, powyżej szerokiej szczeliny, która ciągnie się po wschodnim stoku szczytu. Odcinek wspinaczki przez większą część sezonu jest pokryty nalepowym lodem, pokonywany jest w rakach, z dokładnym ubezpieczeniem hakowym, jego długość sięga do 60 m. Dalej za niewielkim płaskowyżem stok nieco się wypłaszcza i wyprowadza na grań, której północne żebro jest śnieżno-lodowe, miejscami wymagana jest kopanie schodów. Przed szczytem pokonuje się szczelinę brzeżną o szerokości 8–9 m. Sam szczyt – trójkątny śnieżny płaskowyż, otoczony skałami od południowej i zachodniej strony. Kopiec znajduje się w jego południowej części. Zejście odbywa się tą samą trasą. Wspinaczka zajmuje 12–14 godzin. Pierwsze wejście tą trasą zostało dokonane w październiku 1943 r. przez grupę instruktorów szkoły przygotowania górskiego w składzie: Yu. Gudkow, B. Sznaider pod przewodnictwem W. Niearońskiego.

Rekomendacje dla wspinaczy

1. Liczba uczestników 4–6 osób.
2. Początkowy biwak na morenie lodowca Griaznogo.
3. Wymarsz z biwaku o godz. 4:00.
4. Wyposażenie na grupę 4-osobową: a) lina główna — 2x30 m; b) haki skalne — 5–6; c) haki lodowe — 7–8; d) młotki — 2.