Opis trasy o stopniu trudności 2A na wierzchołek Трапеция (3697) na Kaukazie, zawierający charakterystykę techniczną i zalecenia dotyczące przejścia.
Геннадий Стариков, Moskwa (Zdjęcie autora) Tрапеция 2А, Paszport wejścia Rejon — Kaukaz, dolina — Adyrsu. (tab. — 2008 r., str. 42, p. 171a) Nazwa wierzchołka — Trapecija (3697), NW grani. 2А kat. trudn. (pierwsze wejście) Charakter trasy — śnieżno-lodowy. Różnica wysokości trasy od lodowca — 300 m Długość odcinków lodowych 3 kat. trudn. 180 m Średnie nachylenie głównej części trasy — 45°.
Wspinaczka na szczyt Trapezija (3740 m) północno-zachodnią krawędzią z lodowca Sew. Dchankuat, kategoria trudności 2A, śnieżno-lodowy szlak.
Paszport wejścia Klasa — skalna. Rejon Elbruski, Kaukaz Centralny. Wierzchołek Trapezja (3740 m), przez NW grań z lodowca Siew. Dżan-kuat. Kategoria trudności — 2А, pierwsze wejście. Charakter trasy lodowo-śnieżna, różnica wysokości od lodowca 300 m, nachylenie górnej części 45°, długość 180 m. Ubezpieczenie: przy podchodzeniu do górnego bergrhrundu — przez czekan, na stoku za pomocą lodowych haków, w sumie wbito 17 szt. Czas przejścia od biwaku na „Zielonym hotelu” 6–7 godz, na zejście z wierzchołka — 2,5–3 godz. Grupa szkoleniowa:
Opis trasy o stopniu trudności 2А na szczyt Trapezja (3697 m) na Kaukazie, w dolinie Adyłsu, przez południowy stok i zachodni grań.
Starikow Gennadij, Moskwa (zdjęcie autora) Trapecija 2А. Paszport wejścia. Rejon — Kaukaz, dolina — Adyłsu. (tabl. – 2008 r., s. 42, poz. 171) Nazwa wierzchołka — Trapecija (3697), S zboczem i Z granią. 2А kat. trudn. (pierwoprzejście) Charakter trasy — skalna. Przewyższenie trasy od lodowca — 600 m Długość trasy — 1200 m widok z doliny Adyłsu widok z lodowca
Opis trasy na wierzchołek "Безымянная" granią z północnego zachodu, kategoria trudności 2А, пройденого w 1974 roku.
Opis tras na wierzchołek „Bezімянная” południową granią z południowego zachodu lub przełęcz Gumači, 2А kat. trudn. Wierzchołek „Bezімянная” jest położony w górnym biegu doliny Адыл-Su pomiędzy wierzchołkami Gumači i Chetсzat. Grań w. Bezымянной składa się z prostych zniszczonych skał, naprzemiennie z usypiskami i oddzielnymi śnieżno-lodowymi odcinkami. Opisywana trasa (trawers) z południowego zachodu na północny zachód została pokonana 6 sierpnia 1974 r. przez grupę szkoleniowo-sportową Wszechzwiązkowej Szkoły Instruktorów Alpinizmu WS DSO związków zawodowych w składzie: I. Najdowicz B.W. — kierownik. Starikow G.A. Sinelszczikow G.A. Pokonana trasa została oceniona przez grupę jako 2А kat. trudn. Od obozu „Эльбрус” droga prowadzi wzdłuż drogi do obozu „Dżantugan”, następnie wzdłuż ścieżki lewego brzegu rzeki Адыл-Su do kamiennego mostu, po którym należy przejść na jej prawy brzeg. Dalej wzdłuż ścieżki — na polanę „Zielony hotel”. Od obozu „Эльбрус” — 3,5 godziny. Od „Zielonego hotelu” w górę wzdłuż grani prawego brzegu moreny lodowca Dżan-Kuat do platform na jej końcu (biuwak „Śnieżny”). Istnieją dwa warianty wyjścia na południową grań w. Bezымянная.
Opis kombinowanej trasy o 5B kategorii trudności na szczyt Digitau (3991 m) przez centrum Zachodniej Ściany na Kaukazie.
I. Klasa skalna Kaukaz, ГАХ w. Dżantugan, 3991 m, w centrum Zachodniej ściany, połączenie tras Proponowana kat. 5B Różnica wysokości 740 m, długość 985 m Długość odcinków kat. 135 m. Średnie nachylenie trasy 50°, części skalnej 60° Wbite haki: skalne 66, lodowe 0, закладок 19 Godzin marszu 13 Bez noclegów, dogodnych platform na trasie nie ma
Opis wejścia na szczyt Dżan-Tugan północno-zachodnim grzbietem, kategoria trudności 3Б, dokonanego przez zespół "Dwigatiel" w składzie 8 osób.
Opis Pierwszego wejścia na Dżan-Tugan Północno-Zachodnim Grzbietem W tym wejściu uczestniczyło 8 osób (drużyna "Lokomotiwu") podzielonych na dwie grupy po cztery osoby, idące z odstępem 1 godziny. Pierwsza czwórka: Garf (kierownik grupy) Karawajew Powarnin Szarunin
Opis trasy wspinaczkowej na szczyt DKAŃTUTAŃ północno-wschodnią granią o 3B kategorii trudności, zawierający szczegóły dotyczące podejścia, samego wejścia, schodzenia oraz niezbędnego wyposażenia.
Opis tras na wejście na wierzchołek Dżantugan północno-wschodnią granią 3B kat. sł. Od a/l "Dżantugan" podnosić się ścieżką lewego brzegu rzeki Adyłsu, a następnie przez naturalny kamienny most przejść na jej prawy brzeg. Ścieżką wzdłuż prawego brzegu wyjść na polanę "Zielony hotel", niedaleko lodowca Dżankuat. Od a/l "Dżantugan" — 2 godz. Od "Zielonego hotelu" w górę przez grzbiet prawej moreny bocznej lodowca Dżankuat do platform na jej końcu (biuwak "Śnieżny"). Od biwaku "Śnieżny" przechodzimy przez śnieżny stok, omijając skalny masyw z lewej — wychodzimy na przełączkę północno-wschodniej grani, 2 godz. marszu. Od przełączki po śnieżnym stoku 4 liny do bergschrundу, od niego 20 m do początku skał i stamtąd po skalnej półce w lewo 1 lina do wewnętrznego kąta 2,5 m, skąd w lewo w górę pod żandarm 4 "rękawiczka", omijając go z lewej do góry po skałach średniej trudności (1 lina), wyjście na głowę żandarma (tur kontrolny). Dalej po zniszczonych skałach wyjście do wyraźnie zaznaczonego rudego żandarma 4 liny (tur kontrolny). Od niego przez szczelinę 4 m i po skałach wyjście na grań, 20 m po śnieżno-lodowym stoku i 3 liny po oblodzonych skałach z małymi uchwytami. Dalej 4,5 liny pod przedwierzchołkową wieżę po śnieżno-lodowym stoku. Podejście pod wieżę z lewej po skałach (tur kontrolny) — trudne wspinanie, wyjście na niewyraźnie zaznaczone czarne skały. Stamtąd 5 lin po skalnej grani do wierzchołka — 5–6 godz. Zejście z trasy 2A kat. sł. lewą częścią (w dół) żlebu (haczyki ubezpieczające 4 liny). Dalej zejście w dół po śnieżnym stoku i wyjście na lodowiec. Stamtąd powrót na biwak "Śnieżny". Zejście zajmuje 3 godz. Wyposażenie specjalne na 4 osoby: Lina główna 240 m Repsznur eksploatacyjny 5 m Haki skalne 4–6 szt.
Opis trasy wzdłuż 103 grani na szczyt Dżantugan, kategoria trudności, schemat trasy w symbolach UIAA i szczegóły przejścia.
В. Джантуган po 103 grzbiecie, za kat. sł. Schemat trasy w symbolach UIAA (II września 1987 r.) 5:00 — wyjście z «Zielonego hotelu». 8:00 — płaskowyż Djantułgan. 9:00–12:00 — wierzchołek. Przełącznik między | Odcinki trasy: | Haczyki: | | | | :--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------: | :------: | :---: | :-------: | | | skalne | zakł. | lod. | | Wspinaczka na płaskowyż R1–150 m 40° II R2–120 m 10° I R3–120 m 40° II R4–40 m 5° I R5–60 m 46° II R6–80 m 38° II R7–20 m 50° II R8–40 m 65° III R9–40 m 65° III R10–20 m 70° IV R11–20 m 45° II R12–40 m 10° I R13–50 m 35° II R14–50 m 65° IV R15–40 m 10° II R16–20 m 55° III R17–30 m 5° I | | | 6 2 2 I 2 | Średnie nachylenie grzbietu od R4 do wierzchołka 37°. Dane pomiary kątomierzem i
Opis trasy na szczyt Dżan-T'Ali (3991 m) o 2 kategorii trudności wraz ze szczegółowym wskazaniem drogi wejścia i zejścia.
rys. i sostawiono M.s. M. Romano. w. Dżan-19T'Ali (3991 m) W grań, do 2A kat. zł. maruszrut 3. Aristowa, 35. Wyjść z lageru po drodze samochodowej przez Koszy do Zёlёnej gościnicy — 3 g. Nocleg. Wyjść z noclegu o 2–3 g w nocy. Wejść na lodowiec Dżan-Kuat po lewej orograficznej śniegowej morenie. Na przełęcz Dżantugan — wyjść spod skał Aristowa w lewej części lodownika. Do płaskowyżu od Zёlёnej gościnicy: 3–4 g. Wejść na płaskowyż: Po kuluarze usypanym na ramię
Opis trasy na wierzchołek "Gumači" z bazy alpinistycznej "Ułłutau" przez lodowiec "Gumači" z uwzględnieniem czasu podróży i cech charakterystycznych rzeźby terenu.
Opis Opis został sporządzony na podstawie materiałów z części szkoleniowej a/l "Ułłutau". Z a/b "Ułłutau" przez r. "Adyrsu" podjazd po morenie na "Czegietskie" noclegi i z nich w kierunku lodowca "Gumaczy" i dalej przejść wzniesienia 1-szej i 2-giej kondygnacji (bardziej stromy w górnej jego części). Od połowy lipca możliwe są szczeliny (w zespole). Drugi wariant: przechodząc potok "Czotczat", ścieżka odchodzi od rzeki w prawo i idzie po stromym stoku, porośniętym różanecznikami, na ramię Wsch. grzbietu wierzchołka "Czotczat". Z ramienia skręcić w prawo i po ścieżce, trawersując orograficznie lewy (południowy) stok, wyjść na lewobrzeżną morenę do jej końca, gdzie są place. Czas przejścia od bazy alpinistycznej - 2-2,5 godz.