Wspinaczka na szczyt Şhara (5068 m) trasą o kategorii 5Б według systemu rosyjskiego, od żebra, trasą X. Tomášeka w rejonie Bezengi w 2008 roku.
Mistrzostwa Rosji w Alpinizmie Klasa Wysokościowo-Techniczna Zespół Woroneskiej Regionalnej Organizacji Publicznej „Federacja Alpinizmu” Szczyt Szchara (Gł.) (5068 m) — z żebra (met. H. Tomaszeka), 5B kat. trudn. 2008 rok Paszport Wspinaczki Kaukaz Centralny, region Bezengi, numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej 2.5. Szczyt Szchara (Gł.) (5068 m) z żebra (met. H. Tomaszeka). 5B kat. trudn. Charakter trasy: kombinowany.
Wspinaczka na główny wierzchołek Szchary północną granią 5B kategorii trudności, opis trasy i możliwe warianty podejścia.
Шхара (Gł.), Północnemu zboczowi, 5B kat. trudn. Wstępny biwak może być zorganizowany albo na "Austriackich noclegach", albo w śnieżnej niecce nad lodowymi zbrodami, przylegającymi z lewej strony do skalnych wypływów Północnego żebra (250–300 m powyżej podstawy żebra). Od "Austriackich noclegów" do śnieżnej niecki 2 godz. zgodnie z opisem. 7. Z niecki, po pokonaniu randkluftu, podnosić się 50 m po śnieżnym stoku do skalnego półki, biegnącej z lewej na prawą stronę po wschodniej skalnej ścianie Północnego żebra. Półka 70–80 m wyprowadza do śnieżno-lodowego żlebu ("krawatu"), dzielącego dolną szeroką część żebra na dwa grzebienie — kanty. Żleb jest zagrożony kamieniami, i dlatego, po wejściu wzdłuż granicy skał lewego grzebienia do skalnej wyspy w wąskiej części żlebu, należy przejść przez żleb i wyjść na prawy grzebień. Po skałach średniej trudności prawego grzebienia 150–200 m w górę pod przewieszającą się skalną ścianę. Tutaj jest miejsce połączenia grzebieni dolnej części żebra. Przez lodowy żleb, spływający do żlebu-"krawatu", wyjście do 10 m ścianki i po niej podjazd na przewieszającą się skałę. Dalej droga idzie już po wyraźnie zaznaczonym, pociętym grzebieniu. Strome skalne odcinki i ścianki omijane są po śniegu z prawej strony. Przez 150 m z lewej strony, 3–5 m poniżej grzebienia, znajduje się plac dla namiotu. Następny ruch idzie po zaśnieżonych skałach średniej trudności 80–100 m z wyjściem na 50 m lodowy stok. Po skalnym wzniesieniu na łagodnym śnieżno-lodowym grzebieniu, u nasady ścianki czerwonawych skał, możliwa jest organizacja biwaku. Od wstępnego biwaku 10–12 godz. marszu. Dalej na długości 8–12 godz. odpowiednich miejsc dla namiotu nie ma.
### Paszport wspinaczki na szczyt Шхара (5068 m) trasą o stopniu trudności 5Б wraz z dokładnym opisem i zdjęciami.
Paszport wspinaczki Kaukaz Centralny, region Bezengi, numer sekcji według tabeli klasyfikacyjnej 2.5 Szczyt Szchara (Gł.) (5068 m) z żebra (metoda Ch. Tomaszeka) 5B kat. trudn. Charakter trasy: kombinowany Różnica wysokości trasy: 1900 m Długość trasy: około 2500 m Długość odcinków: kat. trudn. — 125 m kat. trudn. — brak
Wspinaczka drużyny "Spartak" na Szcharę północnym żebrem 5-6 kategorii trudności w 1965 roku, opis tras i ich trudności.
Шхара po północnej krawędzi kat. trudn. 5B Drużyna M.G.S. „SPARTAK” 13–18 lipca 1965 r. Trener i kierownik — SZATAJEW W. N. Szchara północna krawędź Wspinaczka 13 lipca. Od obozu bazowego ścieżka prowadzi w górę przez morenę lodowca Bezeńgi do Misseś-Koszu. Wyjechaliśmy dość wcześnie (5:00) w nadziei, że będziemy mogli dobrze wypocząć na „austriackich” noclegach i lepiej poznać charakter Szchary. Bez wiatru. Ciszę przerywają jedynie ułary śpiewające swoje poranne pieśni. Trasa jest dobrze znana tylko kierownikowi, pozostali idą po raz pierwszy pod Szcharę. Skręciwszy w lewo od połączenia wschodniej i zachodniej gałęzi lodowca Bezeńgi wzdłuż moreny brzegowej, dotarliśmy do czerwonych skał, od których po pół godzinie osiągnęliśmy miejsce noclegu. Szkwakowe podmuchy wiatru szarpały namiotem grupy leningradzkiej, która szła na Szcharę po wschodniej krawędzi — kat. trudn. 4B. Postawiliśmy namiot za głazem, a kiedy przygotowywaliśmy lunch, Szatajew i Karcze wski wyszli, by rozejrzeć się po trasach podejścia i wyjścia na krawędź.