Sprawozdanie

ze wspinaczki na szczyt Belucha (W), 4506 m według prawej części północno-zachodniej ściany (3 przejście, orientacyjnie 5B kat. sł.) zespołu Komitetu Sportowego Kraju Ałtajskiego. Trenerzy: Płotnikow I.A. — MŚMK, Kuzniecow N.A. — KMS 1996 rok

Paszport

1. Klasa lodowo-śnieżna
2. Ałtaj, pasmo Katunskie, dolina Akkem
3. Szczyt Belucha (W) — 4506 m według prawej części P-Z ściany, trasa kombinowana
4. Proponowana — 5B kat. sł., 3 przejście
5. Przewyższenie: 1306 m, ogólna długość — 1800 m

1.1. Mistrzostwa Rosji w Alpinizmie. Klasa wejść śnieżno-lodowych

Raport

O pierwszym wejściu na wierzchołek Belucha (W) prawą częścią Ściany Płn.-Zach. przez zespół PSS MSZ FR w Gornoałtajsku. Kierownik: Słopodczikow I.W. – 1-sza kategoria Trener: Jakubowski W.I. – 1-sza kategoria Słopodczikow Igor Władimirowicz, 1-sza kategoria, adres: 659700, Republika Ałtaju, Gornoałtajsk, pr. Kommunisticzeskij, d. 160, m. 33. Jakubowski Walerij Iwanowicz, 1-sza kategoria, adres: 659700, Republika Ałtaju, Gornoałtajsk, ul. Ałtajskaja, d. 26, m. 2.

Paszport

1. Klasa: lodowo-śnieżna
2. Ałtaj, pasmo Katunskie, dolina Ak-kem

ALPINADA

Tomskiego Obwodowego Związku SДSO "Буревестник"

Górski Ałtaj

Urwisko Ak-kem 10 lipca – 20 sierpnia 1963 r. Wspinaczka na Wschodnią Biełuchę z cyrku lodowca Men-su

Sprawozdanie

ze wspinaczki na Wschodnią Biełuchę południowo-wschodnim żebrem (trasa 3Б kat. sł.) 26 lipca 1963 roku grupa alpinistów, uczestników alpinady Tomskiego Obwodowego Związku SДSO "Буревестник", w składzie:

Be­zu­la W. 4378

Paszport wejścia

1. Klasa skalna.
2. Ałtaj, wąwóz Mensu.
3. Biełucha Wschodnia, południowo-wschodnim zboczem.
4. Proponowany — za kat. trud., pierwowzorcowanie.
5. Różnica wysokości: 700 m, długość: 1200 m, średnie nachylenie: 40 °.
6. Godzin marszu — 6 godz.
7. Nocy: 2 na podejściu, na trasie — nie.
8. Kierownik — Afanasjew A.Je. Uczestnicy:

1. Położenie geograficzne rejonu wejścia i jego charakterystyka sportowa Trawers Ściany Akkemskej odbywał się w rejonie Centralnego Ałtaju, w najwyższej części pasma Katunskiego. W tym rejonie wznosi się szereg szczytów powyżej 4000–4200 m, w tym najwyższy szczyt Ałtaju - g. Biełucha (4506 m). Potężny dwugłowy masyw Biełuchy (ponad 70 km), o pół kilometra górujący nad otaczającymi go wierzchołkami, dzieli całe pasmo Katunskie na dwie różne pod względem wysokości i charakteru części. Na zachód od niego szczyty nie przekraczają 3300–3400 m, wznosząc się tylko na 300–400 m ponad linię wiecznego śniegu i są pozbawione znacznej pokrywy śnieżnej. Na wschód od Biełuchy pasmo ciągnie się, prawie nie obniżając się, na około 50 km, z wierzchołkami o wysokości 3600–4000 m. Główny ośrodek zlodowacenia pasma Katunskiego - masyw Biełuchy (szczyty Wschodni i Zachodni są rozdzielone stosunkowo niezbyt głębokim siodłem o wysokości 40–50 m).

• Na północy masyw opada bardzo stromą skalistą ścianą o wysokości ponad 1000 m.
• Na południe, w kierunku powierzchni lodowca Katunskiego, opada łagodniej. Ze stoków masywu Biełuchy spływają sześć lodowców dolinnych, z których dwa (Katunski i Czorny), położone na południowym i południowo-zachodnim stoku, dają początek rzece Katuni, głównej arterii wodnej Ałtaju. Większa część zlodowacenia masywu Biełuchy jest związana z jego północnymi stokami. Stąd:
• Na zachód spływa lodowiec Miusztajry (Kuczerlinski), dający początek jednoimiennemu strumieniowi, wpadającemu do Katuni.
• Na północ - lodowiec Akkenski, zasilający rzekę Akkem, również wpadającą do Katuni.

160 m I

R13 100 m 40° II

R12 35 m 85° II

R11 45 m 45° III

R10 200 m 40° II

R9 50 m 75° II

R8 100 m 45° II–III

R7 30 m 85° II

R6 20 m 55° III

Odcinek R0–R1. Śnieżny stok 40°, 200 m. 2 kat. sł. obejście grani z prawej strony. Odcinek R1–R2. Po skałach 55°, 60 m — na główną grań 4 kat. sł. Odcinek R2–R3 — 150 m, 40°, główna grań, na końcu punkt kontrolny. Odcinek R3–R4 — 200 m — 50°, skały 3 kat. sł., w kierunku ostrego żandarma na grani. Odcinek R4–R5 — 150 m. W prawo po skalnej półce 2 kat. sł. Odcinek R5–R6 — w lewo do góry po skałach i półkach 100 m, 50°. Zejście. Odcinek R6–R7 — 20 m. Zasnieżone skały 55°, 4 kat. sł. Wejście na ostrze. Odcinek R7–R8. 1. wyrostek na grani, z lewej strony po ściance ze szczeliną, w kontrnachor 10 m. Przejście w stromy żleb 15 m. Całkowita długość odcinka 30 m, nachylenie 85°, 5 kat. sł. Odcinek R8–R9. Z lewej strony po półkach wzdłuż ostrza 100 m. 45° do drugiego wyrostka Odcinek R9–R10: 2. wyrostek obchodzi się z prawej strony, 5 m po półce, 20 m po zaśnieżonym żlebie, 20 m po ściance 80°, 5 m trawers w lewo na ostrze. Całkowita długość 50 m, nachylenie 75°, 5 kat. sł. Skład odcinka:

• 5 m — półka
• 20 m — zaśnieżony żleb
• 20 m — ścianka 80°
• 5 m — trawers w lewo na ostrze Odcinek R10–R11: 200 m, 40°, z lewej strony od ostrza, trafiają się ścianki. 2 kat. sł.

1

1. Klasa wejścia — śnieżno-lo­dowy
2. Rejon wej­ścia, pasmo — Al­taj, pasmo Ka­tuńskie Biełki, dolina Ak-Kem
3. Szczyt, jego wy­sokość, marszruta wejścia: Be­lucha Wo­sto­cznaja, 4506 m, przez lo­dospady Ścia­ny Pół­nocno-Za­chod­niej
4. Kategoria złożo­ności — orien­tacyj­nie 50, pierw­sze przej­ście
5. Głów­ne charak­te­ry­styki marsz­ru­ty: prze­wyz­sze­nie — 1506 m, dłu­gość — 2033 m, śred­nia nachy­lenie — 57°, dłu­gość od­cinków 5–6 kat. złoż. — 543 m
6. Za­bi­tych haków: ska­lnych — 10, lo­dowych — 95, szlam­bu­rów brak, ele­men­tów za­kład­nych — 8
7. Go­dzin cho­do­wych — 13 h