Skład grupy

1. Krasnuhin L.M., kier. 2. sp. kat.
2. Trubnikow W.I., MS
3. Szwab A.E., 1. sp. kat.
4. Rasputin A.K., 2. sp. kat.
5. Slastnikowa T.Je., 2. sp. kat. Trasa została pokonana 27 października 1976 r.

Krótki przegląd geograficzny

Szczyt 2501 znajduje się w głównym grzbiecie wododziałowym pasma Tunkinskie Golcy, w Sajanach Wschodnich, w górnym biegu rzeki Prawaja Kynarga. Od południa szczyt opada stromymi skalnymi ścianami z trzema kontrafortami — lewym, centralnym i prawym, o średnim nachyleniu 45°. (zdjęcie nr 1) Na północ — strome, mocno rozczłonkowane zniszczone zbocze. Na wschód opada długim ostrym grzbietem, będącym przedłużeniem głównego grzbietu Tunkinskich Golców.

Paszport wejścia

1. Sajany Wschodnie, pasmo Tunkinskie Goltsy, dolina Dżdżysta, sekcja 6.1.
2. Szczyt Bronienosiec, 2430 m, Lewym kontrforsem Zachodniej ściany.
3. Proponowana 4А kategoria trudności, pierwsze wejście.
4. Charakter trasy — skalna.
5. Różnica wysokości 190 m, długość 242 m, średnie nachylenie 55°.
6. Wbite haki: skalne i закладnych 40 szt.
7. Godzin marszu drużyny – 9 godz.
8. Niewymagane noclegów na trasie.
9. Grupa:

It seems you forgot to include the text that needs to be translated. Please provide the text, and I'll translate it from Russian to Polish according to the given guidelines.

Paszport wejścia

1. Klasa skalna.
2. Sajany Wschodnie, pasmo Tunkinskie Golcy, s.6.1.1.
3. Szczyt Arszan (2546), Wschodni kontrfors Południowego grzbietu.
4. Proponowana kategoria trudności 2A (pierwsze wejście).
5. Różnica wysokości na trasie 470 m, długość kontrforsu — około 500 m, średnie nachylenie kontrforsu 40°.
6. Użyto na trasie: haków skalnych — 1, elementów zakładanych — 1 szt.
7. Godzin marszu zespołu — 3 g 14 min.
8. Kierownik: Chandżapow B. A. — МС. Uczestnicy:

Paszport wejścia

1. Sajany Wschodnie, pasmo Tunkinskije Golcy, dolina Dżdżdewaje, sekcja 6.1.
2. Wierzchołek Bronienosiec, 2430 m, Prawym kontrforsem Zachodniej ściany.
3. Proponowana kategoria trudności 4B, pierwsze wejście.
4. Charakter trasy — skalny.
5. Różnica wysokości — 230 m, długość — 440 m, średnie nachylenie części ściennej — 65°.
6. Wbite haki: skalne i закладные — 60 szt.
7. Godzin marszu drużyny — 12 godz.
8. Nочёвок na trasie nie ma.
9. Grupa:

Opis tras

Wzdłuż południowo-wschodniego kontrforsów Centralnej Wieży szczytu Trjegłava (2511 m) Skład grupy: kier. Łaptiew N.K., Biełousow W.M., Worobiowa N.P., Bojarkina Z.M. Data wejścia — 2–3 maja 1972 r. Grupa wyruszyła na trasę o 6:00 z obozu bazowego w kierunku ogromnego kanionu, rozdzielającego Centralny i Południowy wierzchołek Trjegłava. Obozowisko bazowe dogodnie rozłożyło się na granicy lasu po południowej stronie kotła pod szczytem. Droga początkowo prowadzi z niewielkim podejściem, a następnie przechodzi w stromą drobną i średnią osypiskową połać. Aby rozpocząć trasę należy:

• Wstąpić do kanionu
• Wdrapać się po nim wzdłuż ściany kontrforsu aż do ogromnego głazu wystającego spod śniegu (latem — spod osypiska) Patrz zdjęcie I. Wystający głaz, mający średnicę 8 metrów, znajduje się od najniższego punktu kontrforsu w odległości 40–50 m i nie jest zasypany śniegiem nawet w zimie. W tym miejscu wysokość według wysokościomierza wyniosła 1900 m.

Strona tytułowa

5А 8-6.1.99 Szczyt BROŃONOŚCA, 2430 m, przez Centrum Zachodniej ściany, grzbiet Tunkińskie Gol'cy, Sajany Wschodnie. 6.1. Irkuck, 2006 r.

Paszport wspinaczki

1. Sajany Wschodnie, grzbiet Tunkińskie Gol'cy, dolina Dżdżysta, sekcja 6.1.
2. Szczyt Brońonoseц, 2430 m, przez Centrum Zachodniej ściany.
3. Proponowana kategoria trudności: 5A, pierwsze wejście.
4. Charakter trasy — skalny.
5. Różnica wysokości — 230 m, długość — 412 m, średnie nachylenie części ściennej — 75°.

PASAZPORT WSPINACZKI

1. Klasa — skalna.
2. Rejon — Sajany Wschodnie, pasmo Tunkinskie Golcy, dolina Kynharga.
3. Szczyt, jego wysokość i trasa wspinaczki: w. Dewiatoye maja, 2578 m, między „rombami” NE zbocza.
4. Przypuszczalna kategoria trudności: 2B.
5. Charakterystyka trasy:

• różnica wysokości — 500 m.
• długość trasy — 1100 m.
• średnie nachylenie — 40°.

6. Zakotwiczono: skalnych — 4 sztuki.

Paszport wejścia

Trasa: Południowa Wieża w. Trójgłowa, 2511 m n.p.m., południowo-wschodnim контрфорсом Proponowana kategoria trudności: 3Б. Charakterystyka trasy: różnica wysokości 636 m, średnie nachylenie 50°. Zaklinowano haków: skalnych 19 szt., lodowych brak, haków szlamбурowych brak. Czas przejścia — 9 godzin. Liczba noclegów — brak. Kierownik: Краснухин Л.И., 1-sza kat. sport. Uczestnicy: Жила А.Ю., 1-sza kat. sport., Большедворский В.В., 1-sza kat. sport., Лебедев В.Г., 1-sza kat. sport., Пономарчук В.С., 1-sza kat. sport., Мищуринский Б.А., 1-sza kat. sport. Trener drużyny: Попов В.Н. Data wejścia: 7 marca 1978 r. m. Иркутск

Widok ogólny wierzchołka Trójgłowa

Trasa przebyta przez grupę

Wcześniej пройденные trasy:

• 4Б kat. trudności

Schemat trasy na odcinku

Profil trasy

Zdjęcie profilu środkowej części trasy

Trzyszczytowa. Północna Wieża. 2511. 4B kat. trudn. 650 m, 52°, 66 kr., 13 godz. Afanasjew A.E., Krasnuhin L.I. 18.03.1987 r.

Widok kluczowego bastionu z kluczowego odcinka

Odcinek R2–R3