Często pytają o pogodę w Ała-Arcze, kiedy jest najlepszy sezon, kiedy bezpiecznie jest lazić po lodzie. Postanowiłem to ująć w mikro-artykul

Styczeń

Stabilna pogoda, dużo słonecznych dni, często bezwietrznie. Temperatura w schronisku Raceka -10..-20°C z rzadkimi wyjatkami poza tym zakresem. Jednak słońca jest tylko 2 godziny dziennie, nie ma się za bardzo czego ogrzać.

Luty

Prawie jak styczeń, ale pod koniec miesiąca stabilność się kończy – zbliża się marzec.

Marzec

Bardzo niestabilna pogoda. Mogą być sztormowe wiatry przez 2 dni z rzędu, 2 tygodnie może wisieć mgła. Silne opady śniegu są rzadkie, ale możliwe. W dobrą pogodę nawet na początku marca czasami można chodzić w koszulce, kiedy świeci słońce. Dniem -10..+5°C.

Kwiecień

Te same marcowskie wiatry, ale robi się cieplej.

Maj

W. Czon-Tor 4180 m

Paszport wejścia

1. Rejon — Tienszan, Kirgiski Chriebiet, 7.4
2. Szczyt — Czon-Tor 4180 m, centralnym kontrfors S-Z ściany, «Duch przygody»
3. Proponowane — 6A kat. tr. pierwsze wejście
4. Charakterystyka marszrutu — skalny
5. Charakterystyka odcinków marszrutu Przewyższenie całego marszrutu — 892 m Przewyższenie ścinnej części marszrutu — 638 m

Federacja Alpinizmu Republiki Buriacji Klub Alpinizmu "Góry Bajkału" Raport z wejścia drużyny Republiki Buriacji w celu uczestnictwa w Mistrzostwach Rosji w alpinizmie w kategorii lodowo-śnieżnej Na wierzchołek Czong-Tor 4165 m Prawym bastionem Północno-Zachodniej Ściany 6A, pierwsze wejście M. Ułan-Ude 2016 r.

Paszport wejścia

1. 7.4 — Tienszan, Kirgiski Chrebet, dolina Belogorka (rzeka Sokułuk).

R2 60 m 75­° IV R1 40 m 2­А R0 150 m 2­А + +

Opis tras­y

na w. 3900 m (p. «Ugolovoy») po SZ k.t. Wyjściem z biwaku położonego u Hydrometeorologii na l. Golubina, przejść lodowiec i podejść do trasy. Odcinek O–I — pochyła, otwarta półka o nachyleniu 35° jest pokonywana jednocześnie ze ubezpieczeniem na występy. Na niewielkiej półce — kontrolny kopiec. Od kontrolnego kopca prosto w górę po ścianie o nachyleniu 65° — przejście średniej trudności 40 m. Dogodne miejsca dla asekuracji. Na linie 8–9 haków. Odcinek 2–3 — wyjście do żandarma — 60 m: nachylenie wzrasta do 75°, miejsca asekuracji dogodne, skały mocno zniszczone, na linie również 8–9 haków. Od początku trasy 4 godziny.

Pa­spor­t wcho­dze­nia

na szczyt Ug­lo­woj (3900) Pier­wo­wschod­ze­nie

1. Klasa wcho­dze­nia — ska­lny. 2. Rejon wcho­dze­nia — pas­mo Ki­rzy­giskie, rejon j. Go­łubi­na
2. Szczyt „Ug­lo­woj” (na­zwa umow­na) 3900 m wg SЗ kf., tra­sa ska­lna
3. Pro­po­no­wa­na kat. tr. — 3B. 5. Cha­rak­te­ry­styka tra­sy: prze­pa­d wy­so­ko­ści — 450 m, dłu­gość — 530 m, w tym od­cinki III–IV kat. tr. — 220 m, prze­cięt­ne nachy­le­nie — 58°
4. Za­bi­to haków — 14/2 elementów za­kład­nych — 11/4

Po­ło­że­nie. Szczyt 30-lecia Komsomołu jest usytuowany na grzbiecie odnogi Dżałamysz Kirgiskiego łańcucha i jest jego pierwszym szczytem na północ od węzła, gdzie ten grzbiet odchodzi praktycznie w kierunku południkowym od odnogi Sokułuk. Na północy od szczytu wznosi się jego drugi sąsiad — Pik Panfiłowa. Na wschód od wierzchołka odchodzi kontrfors, który biegnie wzdłuż lodowca J. Adygenie, robiąc zakręt na północ. Cały północny stok kontrforsu jest pokryty zwisającym lodowcem, który u podnóża tworzy niewielki lodowiec. Zachodni stok szczytu jest urwisty i pocięty licznymi skalnymi żebrami z krystalicznych łupków chlorytowych . Zewnętrznie wierzchołek przypomina prawidłową trójścienną piramidę i jest dobrze widoczny z całego rejonu Adygenie.

Wejście po północnym grzbiecie

Trasa, podobnie jak poprzednia, rozpoczyna się od obozowiska „Elektro” i początkowo się z nim pokrywa. Po tym, jak stok szczytu Elektro skręci na zachód, nie należy wychodzić na lewą morenę lodowca J. Adygenie. Trzeba kontynuować ruch po tym samym obniżeniu w kierunku południowym, gdzie prawie cały czas widoczna jest piękna piramida — cel wspinaczki. Żleb wyprowadza do doliny pomiędzy Pikiem Panfiłowa a Pikiem 30-lecia Komsomołu, która tworzy tutaj dwie komory:

• północną
• południową, przylegającą bezpośrednio do Piku 30-lecia Komsomołu. Z tej doliny, której dno jest wybrukowane morenami, należy się wznieść na grań łączącą dwa wyżej wymienione szczyty. Istnieją dwie możliwości wyjścia na ten grzbiet:
• pierwsza: po stoku z wyjściem na przełęcz (przełęcz 30-lecia Komsomołu) z komory południowej. Droga na przełęcz prowadzi po sypkiej osypisku;