Ak-Sai

Wspinaczka na szczyt Siemienowa-Tyanszańskiego (4875 m) Zachodnią ścianą w dolinie Ak-Saj, kategoria trudności 5B, zimą 1994 roku.

Ii a c ii o p t I. Klasa — zimowa Tienszan, Kirgiski Chrebet, dolina Ak-Saj Wierzchołek Semenowa-Tiańszanskiego (4875 m) prawą częścią Zachodniej Ściany, droga kombinowana Kategoria — 5B Przewyższenie: 175 m, długość — 1600 m Długość odcinków 5–6 kat. trud. — 600 m. Średnie nachylenie głównej części drogi — 65° (3700–4300) Zaklinowano haki:

Pasport trasy 5B kat. sł. na pik Siemienowa-Tiańszanskiego po Zachodniej ścianie, Kirgiski Ałatau, Tienszan.

Paszport I. Klasa — techniczna. Tienszan, pasmo Kirgijski Chrebet, lodowiec Ak-Saj. Pik Siemionowa-Tienszańskiego, 4875 m, prawą częścią Zachodniej ściany. Trasa 5B kat. trud., kombinowana. Przewyższenie — 970 m, przewyższenie głównej części trasy — 565 m, średnie nachylenie — 68–70 stopni, Długość odcinków 5B–6 kat. trud. — 120 m. Wbite haki: skałkowe śrubowe zakotwienia lodowe 57 0 64 4 IO 0 5 0

Opis trasy w ścianie skalnej z szczegółową charakterystyką rzeźby terenu i rekomendacjami dotyczącymi organizacji asekuracji na różnych odcinkach.

Opisanie marszrutu na odcinkach R0–R1 — nachylenie 80°, szczeliny, dobrze nadają się zakładki-ekscentryki 2,5–5 cm, dużo kamieni luźnych; R1–R3 — jest wszystko do organizacji ubezpieczenia i swobodnego lazania; R3–R4 — monolityczna ściana o długości 40 metrów i nachyleniu 75°, gładka, przechodzi się przez szczelinę o szerokości 10–15 cm, bardzo trudne lazanie, ponieważ krawędzie szczeliny są zagładzone, do organizacji ubezpieczenia potrzebne są duże zakładki i frendy; R4–R6 — jest wszystko; R6–R7 — rzeźba drobna, głównie niegłębokie szczeliny, przechodziło się przez punkty podparcia, krótkie haczyki i drobne stopery; R7–R8 — rozwinięty kąt ze szczeliną o szerokości 2,5–3,5 cm, szczelina zamknięta, rzeźba drobna — pochyłe półki o szerokości 1,5–3 cm, 20–40°; R8–R9 — to samo co na odcinku R7–R8, ale mniejsze nachylenie — 70°; R9–R10 — rozwinięty zamknięty kąt,

Opis trasy wspinaczkowej wraz ze zdjęciem ściany góry, wykonanym 17 lutego 1988 r. z odległości 2 km z wysokości 4300 metrów.

Zdjęcie ściany po lewej. Wykonane 17 lutego 1988 r. o 18:00. Obiektyw „Triplet”, Φ = 40 mm, odległość 2 km, wysokość 4300 m.

Wspinaczka na wierzchołek Tauńskiego o wysokości 4100 metrów północno-zachodnim przeciwstokiem.

н. Cewanoba-Tayбinowskiego 10,15 г. 10 sierpnia 2008 г.

Pierwsze przejście centralnego bastionu zachodniej ściany *piku Siemienowa-Tian-Szańskiego* (4875 m) w paśmie kirgiskim, trasą o stopniu trudności 6A.

Ii a c ii o p t I. Klasa techniczna Tienszan, Kirgiski Chrebet Pik Siemionowa Tienszańskiego, 4875 m, centralnym bastionem Z. ściany Projektowana — 6А kat. trudn., pierwszoprzejście Przewyższenie: 975 m, (głównej części marszruty 560 m), długość 2000 m długość odcinków 5–6 kat. trudn. — 480 m, średnie nachylenie głównej części marszruty 72° Wbite haki: | skalne | szlamburowе | закладок | lodowe |

Szczegółowy opis skomplikowanej trasy alpinistycznej prowadzącej po skalnym oraz lodowo-śnieżnym terenie, zawierający wskazania kluczowych odcinków oraz technik technicznych.

Opis trasy po odcinkach. odc. 0–I. Stromy twardy lód. odc. I–2. Zniszczona skalna ściana. odc. 2–3. Zasypane półki. Punkt kontrolny. odc. 3–4. Wewnętrzny kąt, zalaný lodem, a następnie zasypana półka, wchodząca na stromy skalny grzbiet. odc. 4–5. Wzdłuż grzbietu najpierw z lewej strony, a następnie za pomocą ITO przejście na prawą część grzbietu. odc. 5–6. Stromy skalny grzbiet wprowadza na śnieżną półkę. odc. 6–7. Ścianka z niewielkimi łagodnymi występami.

Wspinaczka na szczyt Cenobou (4875 m) klasyczną trasą o stopniu trudności 3Б.

3.4 Cenobou 4875 m n.p.m., 14:023 h.

Wspinaczka po zachodniej ścianie szczytu Semenova-Tian-Shansky (4875 m) w paśmie kirgiskim, kategoria trudności 5B.

Ii a c ii o p t I. Klasa zimowa. Tienszan. Pasmo Kirgizki. Pik Siemionowa-Tienskiego, 4875 m, prawą częścią Zachodniej Ściany, Kat. trudn. 5B. Przewyższenie 1000 m, długość 1500 m, przewyższenie części ściennej 650 m, długość 830 m. Długość odcinków 5–6 kat. trudn.: 570 m, średnie nachylenie części ściennej marszrutu 60°: Zaklinowane haki: | skalne | zakladek | lodowe |

Opis górskiego szlaku turystycznego po odcinkach ze szczegółowym wskazaniem techniki przejścia i ubezpieczenia na różnych etapach.

Opis trasy po odcinkach Odc. 0–I. Początek trasy — podejście pod ścianę po lodowym stoku. Ruch jednoczesny, ubezpieczenie przez lodołub. Odc. I–6. Skalny bastion, seria wewnętrznych kątów i ścianek o nachyleniu do 70–80°. Bardzo trudne skały, mała ilość chwytów i szczelin. Użycie cienkich haków i drobnych stoporów. Przejście w asekuracji technicznej. Zalecane jest wstępne opracowanie tego odcinka. Ruch na przemian. Na skalnym progu po lewej stronie wyraźnie zaznaczonej groty pozostawiono kontrolny kopiec. Odc. 6–12. Seria ścianek i półek, wprowadzająca pod kluczowy fragment trasy. Na początku wygładzona skalna ścianka z ograniczonym wyborem pęknięć i drobnymi uchwytami. Przejście w asekuracji technicznej. Dalej po "baranich łbach" podejście pod pionową płytę z wąską szczeliną. W górnej części: szczelina przechodzi w przewieszoną kominę z zatyczką. Swobodne wspinanie jest praktycznie niemożliwe, ponieważ nie ma chwytów (tylko podchwyty). Dla asekuracji — jedyna klinowata szpara z przewieszeniem, w której trzymają się tylko "przyjaciele" (ang. "Friends"). Przejście w asekuracji technicznej. W końcu odcinka pozostawiono kopiec.