Ak-Sai

Pasmo górskie28,33 km²
johnlepikhinJjohnlepikhin
29 stycznia 2026
18

Opis trasy wspinaczkowej na wierzchołek z 8 lutego 1990 r., szczegóły odcinków ścieżki i cechy przejścia.

  1. dzień wspinaczki. 8 lutego 1990 r. Grupa wyszła na marszrutę o 3:00. Odcinek P0–P2. Górny, zasypany śniegiem przełęczy, przechodzi się trawersem w prawo pod lodową ścianę. Stroma lodowa ścianka przechodzi się na "Alp-fisch" z lodowymi hakami, z niewielkim trawersem w lewo pod skały szczytu Sinagina. Miejsce ubezpieczenia niewygodne. Odcinek P2–P6. Lodowy stok, średnie nachylenie 65°, przechodzi się po lewej stronie żlebu, przylegając do skał. Bliżej do centrum żlebu sypie się śnieżny pył, niewygodnie pracować. Odcinek R6–R7. Lodowy gzyms, przechodzi się w lewo i do góry, wyprowadza pod bardzo stromy wewnętrzny kąt. Wspinaczka napięta, miejsce ubezpieczenia bardzo niewygodne. Odcinek R7–R8. Lodowy wewnętrzny kąt wyprowadza na przełączkę, miejsce ubezpieczenia
0
0

Wspinaczka na szczyt Everestu południowo-wschodnim grzbietem, opis złożonej trasy i kluczowe momenty dla alpinistów.

It seems there's no text provided for translation. Please provide the text you'd like me to translate from Russian to Polish.

0
0

Pasport zimowego wejścia 5B kategorii trudności na pik Simagina (4400 m) północno-zachodnim żlebem Północnej ściany w Kirgiskim Ała-Too.

Pa­s­port wzniesienia

I. Klasa wzniesienia: zimowy 2. Rejon wzniesienia: Tienszan, pasmo Kirgiski Ała-Too, dolina Ak-Saj. 3. Pik Sima­gi­na przez Środkowo-Zachodni żleb Pół­noc­nej ściany (4400 m.) 4. Przewidywana ka­te­go­ria trud­no­ści — 5B /o­rien­ty­ro­wo/ 5. Cha­rak­te­ry­styka tras­sy: 46 m /m. r.u./ 195 m·m·m² prze­pa­d wysokości

  • 750 m. dłu­gość części ściennej
  • 560 m. z nich: 5 kat. tr.
  • 495 m. 6 kat. tr.
  • 85 m. śred­nie nach­y­le­nie — 64°
0
0

Opis złożonej trasy alpinistycznej z kluczowym odcinkiem przebiegającym z wykorzystaniem ITO i noclegiem na wygodnym platformie, z następnym wyjściem na wierzchołek i zejściem wschodnim żlebem.

Opis trasy po odcinkach

R0–R3. Początek trasy. Po firnie i lodzie podejście pod bastion. Dalej seria wнутренних углов i ścianek, wyjście na półkę. Kontrolny tur. R3–R8. Bardzo skomplikowany odcinek skalny. Ograniczony wybór pęknięć i małe zaczepek. W zimie проходится исключительно z użyciem ИТО. Kluczowe miejsce trasy. R6–R16:

  • Po skalnej półce podejście pod внутренний угол i komin.
  • Trudne wspinanie. Ruch w ИТО.
  • Dalej po ścianach i “baranich łbach”.
1
0

Wspinaczka na szczyt Elbrus klasyczną trasą przez Przytułek Jedenastu z zachodu na wschód. Opis trasy, kluczowe punkty i niezbędne przygotowania.

It seems like you forgot to include the text that needs to be translated. Please provide the text, and I'll be happy to assist you with the translation from Russian to Polish, following the given guidelines.

0
0

Trasa na pik Komsołła przez grzbiet SW, opis przejścia na wierzchołek wraz z detalami technicznymi i zaleceniami.

4875 м

0
0

Wspinaczka na szczyt Siemienowa-Tyanszańskiego (4875 m) Zachodnią ścianą w dolinie Ak-Saj, kategoria trudności 5B, zimą 1994 roku.

Ii a c ii o p t

I. Klasa — zimowa 2. Tienszan, Kirgiski Chrebet, dolina Ak-Saj 3. Wierzchołek Semenowa-Tiańszanskiego (4875 m) prawą częścią Zachodniej Ściany, droga kombinowana 4. Kategoria — 5B 5. Przewyższenie: 175 m, długość — 1600 m Długość odcinków 5–6 kat. trud. — 600 m. Średnie nachylenie głównej części drogi — 65° (3700–4300) 6. Zaklinowano haki:

0
0

Pasport trasy 5B kat. sł. na pik Siemienowa-Tiańszanskiego po Zachodniej ścianie, Kirgiski Ałatau, Tienszan.

Paszport

I. Klasa — techniczna. 2. Tienszan, pasmo Kirgijski Chrebet, lodowiec Ak-Saj. 3. Pik Siemionowa-Tienszańskiego, 4875 m, prawą częścią Zachodniej ściany. 4. Trasa 5B kat. trud., kombinowana. 5. Przewyższenie — 970 m, przewyższenie głównej części trasy — 565 m, średnie nachylenie — 68–70 stopni, Długość odcinków 5B–6 kat. trud. — 120 m. 6. Wbite haki: skałkowe śrubowe zakotwienia lodowe 57 0 64 4 IO 0 5 0

0
0

Opis trasy w ścianie skalnej z szczegółową charakterystyką rzeźby terenu i rekomendacjami dotyczącymi organizacji asekuracji na różnych odcinkach.

Opi­sa­nie mar­szru­tu na od­cinkach R0–R1 — nachy­le­nie 80°, szcze­li­ny, do­brze nada­ją się za­kład­ki-eks­cen­try­ki 2,5–5 cm, dużo ka­mieni luź­nych; R1–R3 — jest wszyst­ko do or­ga­ni­za­cji ubez­pie­cze­nia i swo­bod­ne­go la­za­nia; R3–R4 — mo­no­li­tycz­na ścia­na o dłu­go­ści 40 me­trów i nachy­le­niu 75°, gład­ka, prze­cho­dzi się przez szcze­li­nę o sze­ro­ko­ści 10–15 cm, bar­dzo trud­ne la­za­nie, po­nie­waż kra­wę­dzie szcze­li­ny są za­gła­dzone, do or­ga­ni­za­cji ubez­pie­cze­nia po­trzeb­ne są du­że za­kład­ki i frendy; R4–R6 — jest wszyst­ko; R6–R7 — rzeź­ba drob­na, głów­nie nie­głę­bo­kie szcze­li­ny, prze­cho­dzi­ło się przez punkty pod­par­cia, krót­kie haczy­ki i drob­ne sto­pery; R7–R8 — roz­wi­nię­ty kąt ze szcze­li­ną o sze­ro­ko­ści 2,5–3,5 cm, szcze­li­na za­mknię­ta, rzeź­ba drob­na — po­chy­łe pół­ki o sze­ro­ko­ści 1,5–3 cm, 20–40°; R8–R9 — to samo co na od­cinku R7–R8, ale mniej­sze nachy­le­nie — 70°; R9–R10 — roz­wi­nię­ty za­mknię­ty kąt,

0
0
Opis trasy: центр. бастиону 3 стены

Opis trasy wspinaczkowej wraz ze zdjęciem ściany góry, wykonanym 17 lutego 1988 r. z odległości 2 km z wysokości 4300 metrów.

Zdjęcie ściany po lewej. Wykonane 17 lu­tego 1988 r. o 18:00. Obiektyw „Triplet”, Φ = 40 mm, od­ległość 2 km, wysokość 4300 m.

0
0
Wyświetlanie 31–40 z 250 wyników