W. UPI od północy, 2B kat. sk.

Z obozu przemieszczać się w górę rzeki do początku lodowca B.Aktru (prawy) i po nim w górę do pierwszego stopnia lodospadu, położonego pomiędzy „chica­nem” i zboczem w.Kar­atasz (połączyć się!). Czas 1–1,5 godz. Pierwszy stopień jest pokonywany pomiędzy zboczami szczytów Kar­atasz i lodospadem (z lewej strony). Po śnieżnym stoku wspiąć się do drugiego stopnia, który jest obchodzony z lewej strony, obok skalnego grzbietu szczytu śnieżnego. Przeciąć lodowiec w kierunku szczytu UPI (szczeliny!). Czas 1,5–2 godz. Po śnieżno-lodowym stoku szczytu UPI wspiąć się na przedwierzchołkowy grzbiet. Grzbiet ostry. Zachodnia strona grzbietu jest lodowa, wschodnia obrywa się karnis­zami.

Trawers Studentów — Junost, 2B kat. sł.

Z obozu poruszać się w górę rzeki w kierunku lodowca B. Aktru. Iść wzdłuż zboczy w. Kzyłtasz, trzymając się koryta rzeki aż do dużych skalnych „baranich łbów” (1 — 1,5 godz.), które obchodzi się z prawej strony po stromym osypiskowym zboczu. Dalej na skraj lodowca do zboczy w. Stażorow. Jezioro położone jest za wałem morenowym. Na morenie znajduje się namiot glacjologów. Od obozu 2 — 2,5 godz. marszu. Dogodne miejsce na nocleg. Od noclegu na jeziorze morenowym poruszać się w górę lodowcem B.Aktru (w ubezpieczeniu!!!), trzymając się skalnego grzbietu po prawej stronie. Z lewej strony lodowiec opada dużym skalnym stopniem. Prawą, łagodną częścią lodowca wznosić się na wysokość skalnego

1.2. Pasmo Siewiero-Czujskie, dolina Aktru

STUdentow W. 3745 m przez południowo-wschodni grań Proponowany:

• 2A kat. tr., trasa nr 64-a
• Charakter trasy: kombinowana Uwaga: wysokość (3745,1) według opublikowanej w Internecie mapy w skali 1:50 000 Różnica wysokości według wysokościomierza grupy: 3750–2830 = 920 m Długość trasy:
• do poziomu przełęczy — 2700 m (szacunkowo)

PASPORt

1. Klasa pierwszego przejścia.
2. Ałtaj, pasmo Siewierczujskie, dolina Aktru.
3. W. Stażerow, 3 kategoria (3750 m)
4. Zaproponowano pierwsze przejście 2B.
5. Przewyższenie od lodowca B. Aktru 760 m, długość 1600 m.
6. Haczyki lodowe — 5 szt.
7. Godzin marszu z obozu do obozu — 10 godz.
8. Nocleg nie został zorganizowany, możliwy jest podjazd i nocleg (nad „Niebieskim Jezierem”).

Pik Stažorów z przełęczy „Znaczkiстов”, 2А kat. trudn.

Podejście

Z obozu poruszać się w górę w kierunku lodowca B. Akturu. Iść wzdłuż stoków Kzyłtasz, trzymając się koryta rzeki, aż do dużych skalnych „baranich czoła” (1–1,5 godz.), które omija się z prawej strony po stromym usypisku. Następnie poruszać się wzdłuż krawędzi lodowca. Na wał morenowy położony jest namiot glacjologów, za wałem — Błękitne Jezioro. Od obozu — 3–4,5 godz. marszu. Odpowiednie miejsce na nocleg. Od jeziora morenowego poruszać się w górę w kierunku przełęczy Znaczkiстов. Podjazd prowadzi najpierw po usypisku lub po śnieżnym stoku (w zależności od sezonu). Czas — 1,5–2 godz.

Trasa

Następnie po stromym śnieżno-lodowym stoku wspiąć się na grzbiet szczytowy. Ruch:

• na początku jest to wspinaczka równoczesna,
• następnie na stromych śnieżno-lodowych odcinkach — naprzemienna ze ubezpieczeniem (do 45°). W górnej części stoku możliwe, że trzeba będzie przebyć szczelinę. Następnie po grzbiecie szczytowym wyjść na szczyt.

В.­Stażerów przez przełęcz Znak­kostow, 2А kat. sł.

Z obozu poruszać się w górę w kierunku lodowca B. Aktru. Iść wzdłuż zboczy w. Kzyłtasz, trzymając się koryta rzeki, aż do dużych skalnych «baranich łbów» (1–1,5 godziny), które obchodzi się z prawej strony po stromym osypisku. Dalej poruszać się po krawędzi lodowca aż do zboczy w. Stażerow. Na wałowie morenowym usytuowany jest namiot glacjologów, za wałem — jezioro. Od obozu 3–3,5 godziny marszu. Wygodne miejsce na nocleg. Od jeziora morenowego ruszać w górę w kierunku przełęczy Znakczikistow. Podjazd wiedzie najpierw po osypisku, a następnie po śnieżnym stoku. Czas — 1,5–2 godz. Bez­po­śred­nio na prze­łęcz pod­cho­dzić nie ma ko­niecz­ności. Na przełęcz prowadzi

PASAZ

1. Klasa wspinaczki — techniczna.
2. Region — Ałtaj, pasmo Siewiero-Czujski.
3. Szczyt Snieżnaja (3800 m), lodowym żlebem S ściany, trasa lodowo-śnieżna.
4. Przewidywana kat. trudn. — 5A–5B (zimowa), pierwsze wejście.
5. Różnica wysokości: 1100 m. Różnica wysokości części ściennej — 800 m. Długość: 1700 m. Długość odcinków 5 kat. trudn. — 655 m. Średnie nachylenie ściany — 56° (2700–3500 m).

FEDERACJA ALPINIZMU OBWODU NOWOSIBIERSKIEGO

Sprawozdanie

O wejściu drużyny z Nowosibirska

na szczyt Snieżnaja 3800 m od środka północno-zachodniego zbocza. Przypuszczalnie 4A kat. trudn. Pierwoprzejście. Kierownik: Iwlijew Andriej Władimirowicz Uczestnicy:

• Kuliszowa Alona Maratowna
• Pintusow Anton Nikołajewicz
• Chudiakow Roman Konstantinowicz

Pa­sport wcho­dze­nia №1 Ob­szar — Re­pub­li­ka Al­taj, Pół­noc­no-Czu­j­ski łań­cuch gór­ski Sz­czyt — Śnież­na 3800 m środ­kiem pół­noc­no-za­chod­nie­go zbo­cza Prz­ypusz­czal­nie — ЗА kat. trud­no­ści, pierw­sze przej­ście. Cha­rak­te­ry­sty­ka tras­y — lo­do­wo-śnież­na. 5. Cha­rak­te­ry­sty­ka tras­y: róż­ni­ca wy­so­ko­ści głów­nej czę­ści 540 m, dłu­gość tras­y — 870 m. Dłu­gość od­cin­ków 4 kat. trud­no­ści — 340 m, 3 kat. trud­no­ści — 360 m, 2 kat. trud­no­ści — 170 m. Śred­nia stro­mość głów­nej czę­ści — 45° 6. Uży­to na tras­ie: ha­ków lo­do­wych — 80 7. Ilość go­dzin mar­szu — 7, dni — 1. 8. Kie­row­nik: Iw­lij­ew An­drej Wła­di­mi­ro­wicz 1-sza kat.

W. Snieżnaja 3. kuluuar S. grzebienia Drakin A.W. Ałtaj. 4 maja 1992 r.

Paszport

1. Klasa: śnieżno-lodowcowy.
2. Ałtaj: pasmo Siewiero-Czuijskij, dolina Akturu.
3. W. Snieżnaja po zachodnim kuluuarze północnego grzbietu.
4. Proponowane jest pierwsze przejście kat. 2B.